สวัสดี วันนี้ก็จะมาแชร์ประสบการณ์ความรักของเรากับแฟนคนปัจจุบัน
ขอเริ่มเลยละกัน เรารู้จักกับน้องเค้าเมื่อปีที่แล้วประมาณเดือนพฤษภาคม แต่เริ่มต้นคุยกันจริงจังเดือนมิถุนายน วันที่ 20 เราเป็นคนจำรายละเอียดทุกๆอย่างเกี่ยวกับคนรักได้ดี เพราะเวลาเราจะคุยกับใคร จะเลือกคุยทีละคน เลยจำได้แม่น เริ่มแรกน้องเค้าเป็นคนเข้ามาจีบเราก่อน ทักมาคุยแบบออกตัวแรง เล่นมุขเสี่ยวๆกับเราเยอะแยะมากมาย จนเราคิดว่าน้องก็คงเป็นผู้หญิงที่ไม่ธรรมดา น่าจะคุยเยอะมาก คุยเล่นไปเรื่อย หน้าดูร้าย แต่งตัวแซ่บเว่อ เพราะน้องทำให้เรามองน้องแบบนั้น แล้วส่วนตัวแล้วเราก็ไม่ชอบคนคุยเยอะ คนที่ทำให้คนอื่นเป็นตัวเลือกคือเราไม่ชอบอย่างมาก เราไม่ชอบผู้หญิงกินเหล้า เที่ยวกลางคืน น้องเค้าก็ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้น
เราจึงมาคิดว่าคนเราวัยรุ่นมันก็ต้องมีบ้างนะเรื่องแบบนี้ ก็เลยเริ่มเปิดใจให้น้อง แล้ววันที่ 20 วันที่เริ่มคุยกันจริงจัง เราก็คุยแบบจริงจังว่า น้องรู้สึกยังไงกับพี่ มุมมองความรักเป็นแบบไหน เห้ยยยยยย ผู้หญิงขี้เล่นคนนั้นหายไป มุมมองความรักมันดีแฮะ ก็เลยคุยกับน้องมาตลอด 3 เดือน จึงตัดสินใจขอน้องเป็นแฟนในวันเกิดของน้อง น้องชอบแต่งหน้า เราก็เลยให้ของขวัญวันเกิดชุดใหญ่ 6พันกว่าบาท Naked3 1 พาเลท ลิป NYX 6 แท่ง ลิป MAC 1 แท่ง บลัชออน ดินสอเขียนคิ้ว มาสคาร่า อายไลน์เนอร์ ชุดแปรง มันก็คือของที่ผู้หญิงพึงอยากครอบครองทุกคนอ่านะ น้องดีใจมาก แน่นอนว่าน้องตกลงเป็นกับเรา เราอยู่ปี3 น้องอยู่ม.6 ระหว่างเป็นแฟนกัน เราไปหาน้องที่บ้านอาทิตย์ละครั้ง เราอยู่ไกลกัน ก็ถือว่าไปหาบ่อยอยู่
เราเป็นคนที่ทุ่มเทกับความรักมากๆ มีใจเท่าไหร่คือให้หมด เราให้น้องได้ทุกอย่าง เดินห้างรึตลาดเจอของน่ารักๆก็ซื้อรอไปฝากน้องเวลาไปหา คุยกับเพื่อนก็พูดถึงแต่เรื่องน้อง ทุกๆอย่างนอกจากครอบครัวแล้ว ก็มีน้องนี่แหละที่เป็นที่สุดของชีวิต
แต่แล้วก็มาถึงจุดเปลี่ยน ช่วงเวลาที่เป็นแฟนกันนี้ น้องเป็นผู้หญิงที่ไม่ใส่ใจเอาซะเลย ไม่ดูแล ไม่เทคแคร์ เราไม่สบายเรายังไปหาคืออยากไปอ้อนๆแฟนนั่นล่ะ แต่น้องกลับไม่สนใจว่าเราอาการเป็นยังไง น้องบังคับให้เราทำ....กับน้อง เราบอกว่า เราไม่สบายเราอยากนอน น้องตอบมาว่าทำให้ก่อนเดี๋ยวให้นอน น้องเป็นคนติดเรื่องSEXระดับนึงเลย แต่เราเฉยกับเรื่องนี้ คิดแต่ว่าขอให้ทำผู้หญิงมีความสุขพอ วันไหนที่บ่ายเบี่ยงว่าจะไม่ทำ นางก็จะนอย ทำฟึดฟัด แล้วคือเราแคร์แฟนมากๆ เราจึงต้องยอมทำให้
แล้ววันนึงเรามีแพลนจะไปเที่ยวกัน น้องเลยบอกว่า งั้นพี่ไม่ต้องมาหาหนู เวลามาหาพี่ใช้เงินเยอะ เก็บเงินไปเที่ยวกันดีกว่า เราก็เอ้อ น้องก็คิดดีนะ เราก็ไม่ได้ไปหาน้องเกือบเดือน เรามีเงินเก็บประมาณ เกือบ 4 พัน เราเลย อ่าวันนี้ไปหาแฟนดีกว่า คิดถึงจะแย่ พอไปถึงมันดีมากเลย เราได้กอดกัน รู้สึกว่าคิดถึงมากๆ แต่แล้วก็เกิดเรื่อง เราได้เปิดแชทน้องอ่าน เราไปเจอว่าน้องกำลังคุยกับคนอื่น นัดเจอกันด้วย นั่งทานข้าวด้วยกัน ถ่ายรูปคู่ โอ้โห ใจสลาย ร้องไม่ออกเลย นี่นะความเก็บเงินไปเที่ยวกัน น้องเป็นคนคุยเยอะ คนนุ้นคนนี้ทักมาตลอด น้องไม่เคยแนะนำว่าคนนี้เป็นใครชื่อไรรู้จักได้ไง เราเสียใจมาตลอด แต่ไม่คิดว่าน้องจะนอกใจแบบนี้ ตลอดเวลา เย็นวันนั้น เราบอกเลิกเลย และเดินกลับบ้าน น้องรั้งไว้ แล้วร้องไห้ เรียกเพื่อนน้องมาช่วยเคลียกับเรา เราได้คุยกับเพื่อนน้อง ก็ได้รู้ว่า น้องไม่กล้าบอกความจริงกับเพื่อนว่า น้องนอกใจเรา น้องบอกทะเลาะธรรมดา น้องให้เพื่อนน้องมารั้งเรา เราเลยถามว่ารู้มั้ยความจริงคือไร ก็เล่าๆให้เพื่อนน้องฟัง เพื่อนน้องบอกว่า หนูก็ไม่รู้อะไรมากนะพี่ แต่มันเคยบ่นว่า พี่ทำเพื่อมันทุกอย่าง ให้มันได้ทุกอย่าง แต่บางอย่างมันก็ไม่ได้ต้องการ อ้าวววววว นี่ความผิดเราหรอ
เราเลยมาคิดว่า เห้ยยย ที่ผ่านมา เราไม่มีค่าเลยหรอ เราให้น้องได้ทุกอย่าง อยากได้ไรก็หามาให้ ดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี ทั้งตัวน้องและครอบครัวน้อง แต่ทำไมน้องเป็นแบบนี้ รึเราทำให้น้องมากไปเลยไม่เห็นว่าน้องทำอะไรให้เราป่าววะ เราเลยลดๆผ่อนๆการกระทำเราลงมา แต่เห้ยยยยย ก็ยังไม่มีวี่แววว่าเรามีค่าเลย แถมนอกใจด้วย ก็รู้นะว่ามีความโตกว่าจึงต้องดูแลเขา แต่ทำไมอ่ะ คนโตกว่าต้องไม่มีคนมาดูแลหรอ นี่เราก็โตแล้ว กำลังจะเรียนจบ เราก็อยากได้คู่ชีวิต ที่ดูแลเอาใจใส่กันและกัน ซื่อสัตย์ต่อกัน แต่ทำไมเป็นแบบนี้ แต่แล้วด้วยความรักก็ให้อภัย เพราะยังเชื่อว่าสักวันน้องคงดีขึ้น แต่ทุกอย่างไม่เคยดีขึ้นเลย น้องไม่เคยถามชีวิตประจำวันเรา ว่าวันนี้เป็นไงบ้าง เจออะไรมาบ้าง น้องพูดแต่เรื่องของตัวเอง เล่าๆๆ แล้วก็วางสาย ตอนนี้เราเกิดอุบัติเหตุ น้องก็ไม่เคยถามอาการเราเลย
จนถึงตอนนี้ เราเหนื่อยมากๆ เราเลยคุยกับน้องเมื่อวันที่ 21 พ.ค. ว่า เนี่ย อีกเดือนนึงก็ครบรอบปีนึงละที่เราคุยกัน พี่อยากรู้ว่ารักของเราควรไปต่อมั้ย มันจะดีขึ้นรึป่าว ช่วยกันพิสูจน์ได้มั้ย เดือนเดียวเนี่ยก็คงไม่หนักหนาอะไรใช่มั้ย พี่เจ็บกับหนูมาตลอด8เดือน พี่ขอเดือนเดียวเนี่ยพิสูจน์กันหน่อย ถ้าถึง วันที่20แล้ว ไม่มีไรดีขึ้น พี่จะไปเอง คำตอบแรกที่น้องตอบมาคือ 30วันนี่หนูทำงานหมดเลยนะ โอ้โห ซึ้งมั้ยล่ะT^T จนวันนี้ ก็ยังเหมือนเดิม ไม่ค่อยสนใจใส่ใจ ว่างก็คุยกับคนอื่น ส่วนเราหรอ ไม่มีใครคุยด้วยถึงทักมาหาเรา ปรึกษาเพื่อน เพื่อนก็บอกจะรอทำไมเดือนนึง เจ็บมาเท่าไหร่ละ โอกาสให้ไปน้องมันเคยเห็น
พวกคุณคิดว่าไง เราควรปล่อยดีมั้ย รึควรรอน้องต่อไป เพราะตอนนี้น้องก็ขึ้นมหาลัยแล้วด้วย เราต้องมาระแวงอีกไม่รู้กี่คนที่แฟนจะไปยุ่งด้วย
เราคบกับแฟนได้ 8 เดือนกว่าจะ 9 เดือน แต่อีก 10 วันเรากำลังจะเลิกกัน
ขอเริ่มเลยละกัน เรารู้จักกับน้องเค้าเมื่อปีที่แล้วประมาณเดือนพฤษภาคม แต่เริ่มต้นคุยกันจริงจังเดือนมิถุนายน วันที่ 20 เราเป็นคนจำรายละเอียดทุกๆอย่างเกี่ยวกับคนรักได้ดี เพราะเวลาเราจะคุยกับใคร จะเลือกคุยทีละคน เลยจำได้แม่น เริ่มแรกน้องเค้าเป็นคนเข้ามาจีบเราก่อน ทักมาคุยแบบออกตัวแรง เล่นมุขเสี่ยวๆกับเราเยอะแยะมากมาย จนเราคิดว่าน้องก็คงเป็นผู้หญิงที่ไม่ธรรมดา น่าจะคุยเยอะมาก คุยเล่นไปเรื่อย หน้าดูร้าย แต่งตัวแซ่บเว่อ เพราะน้องทำให้เรามองน้องแบบนั้น แล้วส่วนตัวแล้วเราก็ไม่ชอบคนคุยเยอะ คนที่ทำให้คนอื่นเป็นตัวเลือกคือเราไม่ชอบอย่างมาก เราไม่ชอบผู้หญิงกินเหล้า เที่ยวกลางคืน น้องเค้าก็ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้น
เราจึงมาคิดว่าคนเราวัยรุ่นมันก็ต้องมีบ้างนะเรื่องแบบนี้ ก็เลยเริ่มเปิดใจให้น้อง แล้ววันที่ 20 วันที่เริ่มคุยกันจริงจัง เราก็คุยแบบจริงจังว่า น้องรู้สึกยังไงกับพี่ มุมมองความรักเป็นแบบไหน เห้ยยยยยย ผู้หญิงขี้เล่นคนนั้นหายไป มุมมองความรักมันดีแฮะ ก็เลยคุยกับน้องมาตลอด 3 เดือน จึงตัดสินใจขอน้องเป็นแฟนในวันเกิดของน้อง น้องชอบแต่งหน้า เราก็เลยให้ของขวัญวันเกิดชุดใหญ่ 6พันกว่าบาท Naked3 1 พาเลท ลิป NYX 6 แท่ง ลิป MAC 1 แท่ง บลัชออน ดินสอเขียนคิ้ว มาสคาร่า อายไลน์เนอร์ ชุดแปรง มันก็คือของที่ผู้หญิงพึงอยากครอบครองทุกคนอ่านะ น้องดีใจมาก แน่นอนว่าน้องตกลงเป็นกับเรา เราอยู่ปี3 น้องอยู่ม.6 ระหว่างเป็นแฟนกัน เราไปหาน้องที่บ้านอาทิตย์ละครั้ง เราอยู่ไกลกัน ก็ถือว่าไปหาบ่อยอยู่
เราเป็นคนที่ทุ่มเทกับความรักมากๆ มีใจเท่าไหร่คือให้หมด เราให้น้องได้ทุกอย่าง เดินห้างรึตลาดเจอของน่ารักๆก็ซื้อรอไปฝากน้องเวลาไปหา คุยกับเพื่อนก็พูดถึงแต่เรื่องน้อง ทุกๆอย่างนอกจากครอบครัวแล้ว ก็มีน้องนี่แหละที่เป็นที่สุดของชีวิต
แต่แล้วก็มาถึงจุดเปลี่ยน ช่วงเวลาที่เป็นแฟนกันนี้ น้องเป็นผู้หญิงที่ไม่ใส่ใจเอาซะเลย ไม่ดูแล ไม่เทคแคร์ เราไม่สบายเรายังไปหาคืออยากไปอ้อนๆแฟนนั่นล่ะ แต่น้องกลับไม่สนใจว่าเราอาการเป็นยังไง น้องบังคับให้เราทำ....กับน้อง เราบอกว่า เราไม่สบายเราอยากนอน น้องตอบมาว่าทำให้ก่อนเดี๋ยวให้นอน น้องเป็นคนติดเรื่องSEXระดับนึงเลย แต่เราเฉยกับเรื่องนี้ คิดแต่ว่าขอให้ทำผู้หญิงมีความสุขพอ วันไหนที่บ่ายเบี่ยงว่าจะไม่ทำ นางก็จะนอย ทำฟึดฟัด แล้วคือเราแคร์แฟนมากๆ เราจึงต้องยอมทำให้
แล้ววันนึงเรามีแพลนจะไปเที่ยวกัน น้องเลยบอกว่า งั้นพี่ไม่ต้องมาหาหนู เวลามาหาพี่ใช้เงินเยอะ เก็บเงินไปเที่ยวกันดีกว่า เราก็เอ้อ น้องก็คิดดีนะ เราก็ไม่ได้ไปหาน้องเกือบเดือน เรามีเงินเก็บประมาณ เกือบ 4 พัน เราเลย อ่าวันนี้ไปหาแฟนดีกว่า คิดถึงจะแย่ พอไปถึงมันดีมากเลย เราได้กอดกัน รู้สึกว่าคิดถึงมากๆ แต่แล้วก็เกิดเรื่อง เราได้เปิดแชทน้องอ่าน เราไปเจอว่าน้องกำลังคุยกับคนอื่น นัดเจอกันด้วย นั่งทานข้าวด้วยกัน ถ่ายรูปคู่ โอ้โห ใจสลาย ร้องไม่ออกเลย นี่นะความเก็บเงินไปเที่ยวกัน น้องเป็นคนคุยเยอะ คนนุ้นคนนี้ทักมาตลอด น้องไม่เคยแนะนำว่าคนนี้เป็นใครชื่อไรรู้จักได้ไง เราเสียใจมาตลอด แต่ไม่คิดว่าน้องจะนอกใจแบบนี้ ตลอดเวลา เย็นวันนั้น เราบอกเลิกเลย และเดินกลับบ้าน น้องรั้งไว้ แล้วร้องไห้ เรียกเพื่อนน้องมาช่วยเคลียกับเรา เราได้คุยกับเพื่อนน้อง ก็ได้รู้ว่า น้องไม่กล้าบอกความจริงกับเพื่อนว่า น้องนอกใจเรา น้องบอกทะเลาะธรรมดา น้องให้เพื่อนน้องมารั้งเรา เราเลยถามว่ารู้มั้ยความจริงคือไร ก็เล่าๆให้เพื่อนน้องฟัง เพื่อนน้องบอกว่า หนูก็ไม่รู้อะไรมากนะพี่ แต่มันเคยบ่นว่า พี่ทำเพื่อมันทุกอย่าง ให้มันได้ทุกอย่าง แต่บางอย่างมันก็ไม่ได้ต้องการ อ้าวววววว นี่ความผิดเราหรอ
เราเลยมาคิดว่า เห้ยยย ที่ผ่านมา เราไม่มีค่าเลยหรอ เราให้น้องได้ทุกอย่าง อยากได้ไรก็หามาให้ ดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี ทั้งตัวน้องและครอบครัวน้อง แต่ทำไมน้องเป็นแบบนี้ รึเราทำให้น้องมากไปเลยไม่เห็นว่าน้องทำอะไรให้เราป่าววะ เราเลยลดๆผ่อนๆการกระทำเราลงมา แต่เห้ยยยยย ก็ยังไม่มีวี่แววว่าเรามีค่าเลย แถมนอกใจด้วย ก็รู้นะว่ามีความโตกว่าจึงต้องดูแลเขา แต่ทำไมอ่ะ คนโตกว่าต้องไม่มีคนมาดูแลหรอ นี่เราก็โตแล้ว กำลังจะเรียนจบ เราก็อยากได้คู่ชีวิต ที่ดูแลเอาใจใส่กันและกัน ซื่อสัตย์ต่อกัน แต่ทำไมเป็นแบบนี้ แต่แล้วด้วยความรักก็ให้อภัย เพราะยังเชื่อว่าสักวันน้องคงดีขึ้น แต่ทุกอย่างไม่เคยดีขึ้นเลย น้องไม่เคยถามชีวิตประจำวันเรา ว่าวันนี้เป็นไงบ้าง เจออะไรมาบ้าง น้องพูดแต่เรื่องของตัวเอง เล่าๆๆ แล้วก็วางสาย ตอนนี้เราเกิดอุบัติเหตุ น้องก็ไม่เคยถามอาการเราเลย
จนถึงตอนนี้ เราเหนื่อยมากๆ เราเลยคุยกับน้องเมื่อวันที่ 21 พ.ค. ว่า เนี่ย อีกเดือนนึงก็ครบรอบปีนึงละที่เราคุยกัน พี่อยากรู้ว่ารักของเราควรไปต่อมั้ย มันจะดีขึ้นรึป่าว ช่วยกันพิสูจน์ได้มั้ย เดือนเดียวเนี่ยก็คงไม่หนักหนาอะไรใช่มั้ย พี่เจ็บกับหนูมาตลอด8เดือน พี่ขอเดือนเดียวเนี่ยพิสูจน์กันหน่อย ถ้าถึง วันที่20แล้ว ไม่มีไรดีขึ้น พี่จะไปเอง คำตอบแรกที่น้องตอบมาคือ 30วันนี่หนูทำงานหมดเลยนะ โอ้โห ซึ้งมั้ยล่ะT^T จนวันนี้ ก็ยังเหมือนเดิม ไม่ค่อยสนใจใส่ใจ ว่างก็คุยกับคนอื่น ส่วนเราหรอ ไม่มีใครคุยด้วยถึงทักมาหาเรา ปรึกษาเพื่อน เพื่อนก็บอกจะรอทำไมเดือนนึง เจ็บมาเท่าไหร่ละ โอกาสให้ไปน้องมันเคยเห็น
พวกคุณคิดว่าไง เราควรปล่อยดีมั้ย รึควรรอน้องต่อไป เพราะตอนนี้น้องก็ขึ้นมหาลัยแล้วด้วย เราต้องมาระแวงอีกไม่รู้กี่คนที่แฟนจะไปยุ่งด้วย