เรารู้แหละว่าเค้ามีแฟน แรกๆเราก็แค่เล่นๆไม่คิดไร คุยไปเพราะเราคุยเยอะอยู่แล้ว ที่นี้เค้าเลิกกับแฟนที่คบมาเป็นสิบๆปี เพื่อมาหาเรา คือตกใจและงง ไม่คิดว่าจะเลิกจริงๆเพราะเห็นคบมานาน รู้อีกทีก็เค้าย้ายของออกจากห้องกันแล้ว คืองง เราไปให้ความหวังเค้าใช่มั้ย ทำไงดี???
เริ่มตั้งแต่รู้จักกันเลยนะ คือเรารู้จักกันในผับแห่งหนึ่งย่าน กทม เค้าทำงานมีนบุรี ส่วนเราทำอยู่ใน กทม ซึ่งในผับอะ เจอกันชอบกัน เราก็ให้เบอร์ไปตามประสาคนโสดแบบเรา ตอนนั้นก็ไม่ได้ถามหรอกว่ามีแฟนป่าวอะ รุ่งเช้าเค้าทักมาในไลน์ มันเด้งจากเบอร์อะ ก็คุยไป ก็ถามว่ามีแฟนยัง ซึ่งเค้าก็ตอบตามตรงว่ามีแล้ว ตอนนั้นเราก็งง บอกทำไมวะ5555 ปกติจะจีบหญิง ผู้ชายเลวๆต้องโกหกดิ ซึ่งเราก็ไม่อะไรนะ ทีนี้เค้าก็ชวนไปกินข้าว เราก็ไป คือเราเข้ากะคนง่าย เราเป็นคนตลก เฟรนลี่ ไม่เคยหน้างอใส่ใครอะ เราก็ไปกินร้านข้าวปกติ ไม่คิดอะไร ก็คิดแค่ว่าได้ทำความรู้จักกับคนๆนึงมั้ง เค้าคงก็เล่นๆกะเรา ตอนนั้นเราคุยกับคนอื่นเยอะประมาณมากกว่า5 แต่เราไม่ได้ตกลงคบกับใครแบบจริงจัง เพราะนิสัยเราอะ ถ้ามีแฟนจะรักแค่คนเดียว คุยคนเดียว คือมันยังไม่เจอคนที่ใช่ เลยไม่ได้กับใครสักคน พอไปกินข้าว เค้าก็หายไปประมาณอาทิตย์นึง ไปทำงานอะ ก็คุยบ้างไม่คุยบ้าง ทีนี้เค้าก็ชวนเราไปเที่ยว ซึ่งเราก็แนะนำพี่สาวให้เค้ารู้สึก คือเค้ารู้จักกันแล้ว ไปรู้จักกันตอนไหนไม่รู้ งงมากๆ5555 โลกกลมไปปะ ตอนนั้นไม่ได้คิดถึงแฟนเค้าเลยนะ เค้าบอกว่าห่างกัน ทำงานคนละจังหวัด เราก็ไม่ได้คิดไรอะ ตามสนุกของเรา เปิดใจกับทุกคน แล้วทีนี้เค้าก็พยายามมาทำดีกับเราเรื่อยๆ จนเรารู้สึกดีอะ บอกไม่ถูก เราเมาตอนนั้น เค้าเอาโทรศัพท์เราไปดู เค้าก็เข้าพวกไลน์ เฟสไร ก็เจอ ผช เต็ม เค้าก็มองหน้าเรา น้ำตาไหล ทีนี้เราก็บอกไปว่า แล้วไงอะ ทีพี่ก็มีอยู่แล้ว ทำไมอายจะมีบ้างไม่ได้ เราไม่ได้เป็นไรกันนะ เค้าก็บอกว่า พี่เลิกได้นะ เกมเลิกได้มั้ย เราก็ตอบส่งๆไปว่า เลิกดิ กล้าเลิกอ่อ คบกันมาเป็นสิบๆปี อะไรกะแค่เราไม่กี่วัน ไปเลิกก่อน เดี๋ยวเลิกให้ เราก็รู้เหตุผลนะที่เค้าชอบเราเพราะเราเป็นสเปค อยู่กับเรา เราชอบทำให้คนรอบข้างหัวเราะ เราก็ไม่ได้อะไรละ ก็คุยมั่งไม่คุยมั่ง รู้อีกที เค้าเลิกกันละ แบบย้ายของออกจากหอไปแบบนี้อะ คืองง กล้าเลิกได้ไงวะ เรารู้เหตุผลจากที่เค้าเล่าก่อนหน้านั้นคือ เค้าอยากเลิกนานแล้ว เพราะอายุก็จะเข้าเลขสามแล้ว ไม่มีอะไรดีขึ้น แฟนเค้าเอาแต่เที่ยวกะเพื่อนไปวันๆ แต่เค้าบอกว่าที่ไม่เลิกเพราะสงสาร เค้าบอกว่า พี่อยากมีลูกนะ แต่มันไม่เคยใส่ใจคำที่พี่พูดเลย เอาแต่พูดว่าพี่มีปัญญาเหรอ จะเลี้ยงคนๆนึง พี่ทำได้นะ แต่มันไม่เคยใส่ใจ คือเราก็ไม่ได้เชื่อหมด เราก็พิจารณาดูเอา ฝ่ายผญ ก็ตามหาเรา เราก็บอกไปว่าให้เค้าเลือก เราจะอยู่เฉยๆ เราไม่อะไรอยู่แล้ว เราไม่ได้หลงตัวเองนะ แต่คือเหมือนเค้ารักเรามากอะ ดูจากหลายๆสิ่ง แต่เราก็ต้องเผื่อใจส่วนหนึ่ง ตอนนี้ผญ คนที่เป็นแฟนเค้าก็มีผัวใหม่แล้ว ที่เราไม่เลิกเพราะ เราทิ้งไม่ลงสำหรับคนทิ้งทุกอย่างเพื่อเรา เราให้เค้าเลือกเอง เราจะอยู่เฉย ๆ ถามว่ารักมั้ย เรารักเพราะความดี แต่เราก็รู้สึกผิด เหมือนเราไปแย่ง มันอาจจะใช้คำว่าแย่งก็ได้ เราควรคบต่อหรือเลิกดี
ในตอนนี้เค้าไม่เหลือใคร แม่เค้าก็ตัดแม่ตัดลูก คือในตอนนี้เราอยากอยู่ข้างๆเค้า ถ้าวันนึงมีคนมาอยู่ข้างๆเค้าต่อเราก็โอเค ถามเค้าว่ากลับไปหาแฟนเก่าก็ได้นะ เค้าบอกว่าไม่แล้ว ส่วนอีกฝ่ายก็ไม่แล้ว ไม่รู้จะทำตัวยังไงดีเลย เราเลวตั้งแต่แรกแหละ
จะทำตัวยังไงดี? เค้าเลิกกันไม่รู้เพราะว่าสาเหตุมาจากเราหรือป่าว
เริ่มตั้งแต่รู้จักกันเลยนะ คือเรารู้จักกันในผับแห่งหนึ่งย่าน กทม เค้าทำงานมีนบุรี ส่วนเราทำอยู่ใน กทม ซึ่งในผับอะ เจอกันชอบกัน เราก็ให้เบอร์ไปตามประสาคนโสดแบบเรา ตอนนั้นก็ไม่ได้ถามหรอกว่ามีแฟนป่าวอะ รุ่งเช้าเค้าทักมาในไลน์ มันเด้งจากเบอร์อะ ก็คุยไป ก็ถามว่ามีแฟนยัง ซึ่งเค้าก็ตอบตามตรงว่ามีแล้ว ตอนนั้นเราก็งง บอกทำไมวะ5555 ปกติจะจีบหญิง ผู้ชายเลวๆต้องโกหกดิ ซึ่งเราก็ไม่อะไรนะ ทีนี้เค้าก็ชวนไปกินข้าว เราก็ไป คือเราเข้ากะคนง่าย เราเป็นคนตลก เฟรนลี่ ไม่เคยหน้างอใส่ใครอะ เราก็ไปกินร้านข้าวปกติ ไม่คิดอะไร ก็คิดแค่ว่าได้ทำความรู้จักกับคนๆนึงมั้ง เค้าคงก็เล่นๆกะเรา ตอนนั้นเราคุยกับคนอื่นเยอะประมาณมากกว่า5 แต่เราไม่ได้ตกลงคบกับใครแบบจริงจัง เพราะนิสัยเราอะ ถ้ามีแฟนจะรักแค่คนเดียว คุยคนเดียว คือมันยังไม่เจอคนที่ใช่ เลยไม่ได้กับใครสักคน พอไปกินข้าว เค้าก็หายไปประมาณอาทิตย์นึง ไปทำงานอะ ก็คุยบ้างไม่คุยบ้าง ทีนี้เค้าก็ชวนเราไปเที่ยว ซึ่งเราก็แนะนำพี่สาวให้เค้ารู้สึก คือเค้ารู้จักกันแล้ว ไปรู้จักกันตอนไหนไม่รู้ งงมากๆ5555 โลกกลมไปปะ ตอนนั้นไม่ได้คิดถึงแฟนเค้าเลยนะ เค้าบอกว่าห่างกัน ทำงานคนละจังหวัด เราก็ไม่ได้คิดไรอะ ตามสนุกของเรา เปิดใจกับทุกคน แล้วทีนี้เค้าก็พยายามมาทำดีกับเราเรื่อยๆ จนเรารู้สึกดีอะ บอกไม่ถูก เราเมาตอนนั้น เค้าเอาโทรศัพท์เราไปดู เค้าก็เข้าพวกไลน์ เฟสไร ก็เจอ ผช เต็ม เค้าก็มองหน้าเรา น้ำตาไหล ทีนี้เราก็บอกไปว่า แล้วไงอะ ทีพี่ก็มีอยู่แล้ว ทำไมอายจะมีบ้างไม่ได้ เราไม่ได้เป็นไรกันนะ เค้าก็บอกว่า พี่เลิกได้นะ เกมเลิกได้มั้ย เราก็ตอบส่งๆไปว่า เลิกดิ กล้าเลิกอ่อ คบกันมาเป็นสิบๆปี อะไรกะแค่เราไม่กี่วัน ไปเลิกก่อน เดี๋ยวเลิกให้ เราก็รู้เหตุผลนะที่เค้าชอบเราเพราะเราเป็นสเปค อยู่กับเรา เราชอบทำให้คนรอบข้างหัวเราะ เราก็ไม่ได้อะไรละ ก็คุยมั่งไม่คุยมั่ง รู้อีกที เค้าเลิกกันละ แบบย้ายของออกจากหอไปแบบนี้อะ คืองง กล้าเลิกได้ไงวะ เรารู้เหตุผลจากที่เค้าเล่าก่อนหน้านั้นคือ เค้าอยากเลิกนานแล้ว เพราะอายุก็จะเข้าเลขสามแล้ว ไม่มีอะไรดีขึ้น แฟนเค้าเอาแต่เที่ยวกะเพื่อนไปวันๆ แต่เค้าบอกว่าที่ไม่เลิกเพราะสงสาร เค้าบอกว่า พี่อยากมีลูกนะ แต่มันไม่เคยใส่ใจคำที่พี่พูดเลย เอาแต่พูดว่าพี่มีปัญญาเหรอ จะเลี้ยงคนๆนึง พี่ทำได้นะ แต่มันไม่เคยใส่ใจ คือเราก็ไม่ได้เชื่อหมด เราก็พิจารณาดูเอา ฝ่ายผญ ก็ตามหาเรา เราก็บอกไปว่าให้เค้าเลือก เราจะอยู่เฉยๆ เราไม่อะไรอยู่แล้ว เราไม่ได้หลงตัวเองนะ แต่คือเหมือนเค้ารักเรามากอะ ดูจากหลายๆสิ่ง แต่เราก็ต้องเผื่อใจส่วนหนึ่ง ตอนนี้ผญ คนที่เป็นแฟนเค้าก็มีผัวใหม่แล้ว ที่เราไม่เลิกเพราะ เราทิ้งไม่ลงสำหรับคนทิ้งทุกอย่างเพื่อเรา เราให้เค้าเลือกเอง เราจะอยู่เฉย ๆ ถามว่ารักมั้ย เรารักเพราะความดี แต่เราก็รู้สึกผิด เหมือนเราไปแย่ง มันอาจจะใช้คำว่าแย่งก็ได้ เราควรคบต่อหรือเลิกดี
ในตอนนี้เค้าไม่เหลือใคร แม่เค้าก็ตัดแม่ตัดลูก คือในตอนนี้เราอยากอยู่ข้างๆเค้า ถ้าวันนึงมีคนมาอยู่ข้างๆเค้าต่อเราก็โอเค ถามเค้าว่ากลับไปหาแฟนเก่าก็ได้นะ เค้าบอกว่าไม่แล้ว ส่วนอีกฝ่ายก็ไม่แล้ว ไม่รู้จะทำตัวยังไงดีเลย เราเลวตั้งแต่แรกแหละ