ประเทศไทยเรากำลังพัฒนานานมาก?

เห็นได้จากเมื่อยี่สิบเจ็ดยี่สิบแปดปีที่แล้ว จากเราที่เคยเป็นประเทศด้อยพัฒนาเข้ามาสู่ยุคกำลังพัฒนา และจวบจนปัจจุบันก็กำลังพัฒนา จากสถิติการจัดอันดับของอาเซียนและโลก ยิ่งพัฒนายิ่งเข้าคลอง เกิดการล้าหลัง จากที่ผมศึกษาย้อนดูอดีต ผมเห็นสิ่งหนึ่งที่คนไทยมี คือความสามารถและความรู้ของคนไทย  คนไทยเก่ง แต่ไม่ยอมเปลี่ยนตัวเอง ยอมย่ำอยู่กับสิ่งเดิม ๆ
          เราสงไหมว่า ทำไมสิงคโปร์จากที่เคยเป็นประเทศด้อยพัฒนาจนและจนมาก ๆ ความแตกแตกต่างชาติพันธุ์ก็มาก หลากหลายศาสนา เป็นประเทศที่ไม่มีทรัพยากรอะไรเลย แต่สิ่งที่เขามีคือทรัพย์ยากรมนุษย์ แต่เขาสามารถทำสิ่งนั้นให้มีค่าและสามารถยกระดับจากที่ด้อยพัฒนาให้กลายเป็นประเทศที่ประสบความสำเร็จได้ เพราะเขากล้าเปลี่ยนแปลงหาจุดแข็งแล้วพัฒนาจุดแข็ง
          ย้อนกลับมามองที่เราอีกครั้ง ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ จากที่คนไทยเคยรักกันมาก กลับกลายเป็นเกลียดชังกันเพราะบุคคลบางกลุ่ม ที่มุ่งหวังผลประโยชน์ของตนเอง ถ้าเรายังเป็นเช่นนี้ เราจะไม่เดินหน้าไปไหนแต่กลับจะถอยหลังเรื่อย ๆ ตราบใดที่คนในประเทศขาดความร่วมมือขาดความสามัคคีกัน ประเทศเราก็จะเป็นประเทศที่กำลังพัฒนาจนจวบลูกจบหลาน และสิ่งนี้นี่เองที่เราต้องทบทวนเป็นลำดับแรก ก่อนที่จะไปพัฒนาสิ่งอื่น ๆ