วันนี้ 09-06-2017
ขับรถอออกจากบ้านมาด้วยความมั่นใจ ออกเช้าไม่สายชัว ขับรถชิวๆ ไม่รีบไม่ร้อน
เปิดเพลงฟัง ขับรถร้องเพลง
ขึ้นมอเตอเวย์ รถติดนิดหน่อย
พอใกล้ถึงด่านจ่ายตัง อีก 3 คันถึงเรา ล้วงกระเป๋า อ่าว! ลืมหยิบตังมา
ล้วงหาเหรียญในช่องใส่เหรีญยในรถ โชคดีเหรียญเยอะเลย
เฮ้ย! มีแต่เหรียญบาทกะเหรียญเศษสตาง รถไหลไปถึงจุดจ่ายตัง
จอด นั่งนับเหรียญ ในขณะที่พนักงานเก็บเงินก็กดดันเรามาก
เอามือที่ถือใบเสร็จเคาะข้างตู้เหมือนเร่งเรา รีบนับๆๆๆๆ ครบ ยื่นให้
พนักงาน : ครบนะคะพี่ พร้อมกับหน้าตาที่ไม่ค่อยโอเคร
เรา : ครบค่ะ พร้อมกับยิ้มๆ จริงจะขำตัวเองนี่แหละกั้นไว้
(แต่ถ้าไม่ครบพี่ขอโทษด้วย ไม่ได้ตั้งใจโกงพี่รีบ พี่รน เพราะโดนกดดันจากน้องและรถที่ต่อคิวอยู่)
ปล.ก่อนหน้านี้ก็เคยลืมหนนึงแต่เจอพี่พนักงานคนนึงช่วยไว้ น่าจะเป็นหัวหน้า ยืนเช็คเงินอยู่กะเด็ก
เรา : พี่คะลืมตังมาช่วยหน่อยได้ไหมคะ ทำไงได้มั่ง
พี่พนักงาน : เดี๋ยวพี่จ่ายให้ เราเติมเงินออนไลน์เข้าเบอร์พี่ พร้อมจดเบอร์ยื่นให้
เรานี่ขอบคุณมากเลย ดีใจที่ไม่ต้องโดนเรียกให้ไปจอดรอ เพราะเคยเห็นคันอื่นโดน
พอถึงออฟฟิตนี่รีบกดโอนเงินให้เลย กลัวลืม
ต่อๆ ความซวยยังไม่จบ
ขับรถมาถึงออฟฟิต เมฆฝนก็ครึ้มๆละ เรานั่งนับเหรียญในรถต่อ เพราะว่าจะไปกินข้าวโรงอาหาร
เผื่อไม่เจอเพื่อน เดี๋ยวไม่มีจ่ายค่าข้าว ครบดับรถเปิดประตู จ้ากกกก ฝนตก หนักด้วย ปิดรถ ใกล้ๆประตูหลังมีที่ว่าง
ขับรถไปจอดใหม่ แล้วขึ้นประตูหลัง เปียกนิดหน่อย
แต่ประตูหลัง เข้าชั้น 1 ไม่ได้ ก็ต้องขึ้นบรรไดไปชั้น 2 แล้วค่อยลงบรรไดมาข้างหน้าสแกนนิ้วอีกที
ฝนตก ขึ้นไปเอาร่มที่โต๊ะชั้น 3 ก่อนค่อยลงมากินข้าว พอไปเอาร่มลงมาออกมาปุบ อ่าว! ฝนหยุดแล้วนี่
เหมือนโดนกลั่นแกล้ง
ความซวย ลืมกระเป๋าตังขึ้นมอเตอเวย์
ขับรถอออกจากบ้านมาด้วยความมั่นใจ ออกเช้าไม่สายชัว ขับรถชิวๆ ไม่รีบไม่ร้อน
เปิดเพลงฟัง ขับรถร้องเพลง
ขึ้นมอเตอเวย์ รถติดนิดหน่อย
พอใกล้ถึงด่านจ่ายตัง อีก 3 คันถึงเรา ล้วงกระเป๋า อ่าว! ลืมหยิบตังมา
ล้วงหาเหรียญในช่องใส่เหรีญยในรถ โชคดีเหรียญเยอะเลย
เฮ้ย! มีแต่เหรียญบาทกะเหรียญเศษสตาง รถไหลไปถึงจุดจ่ายตัง
จอด นั่งนับเหรียญ ในขณะที่พนักงานเก็บเงินก็กดดันเรามาก
เอามือที่ถือใบเสร็จเคาะข้างตู้เหมือนเร่งเรา รีบนับๆๆๆๆ ครบ ยื่นให้
พนักงาน : ครบนะคะพี่ พร้อมกับหน้าตาที่ไม่ค่อยโอเคร
เรา : ครบค่ะ พร้อมกับยิ้มๆ จริงจะขำตัวเองนี่แหละกั้นไว้
(แต่ถ้าไม่ครบพี่ขอโทษด้วย ไม่ได้ตั้งใจโกงพี่รีบ พี่รน เพราะโดนกดดันจากน้องและรถที่ต่อคิวอยู่)
ปล.ก่อนหน้านี้ก็เคยลืมหนนึงแต่เจอพี่พนักงานคนนึงช่วยไว้ น่าจะเป็นหัวหน้า ยืนเช็คเงินอยู่กะเด็ก
เรา : พี่คะลืมตังมาช่วยหน่อยได้ไหมคะ ทำไงได้มั่ง
พี่พนักงาน : เดี๋ยวพี่จ่ายให้ เราเติมเงินออนไลน์เข้าเบอร์พี่ พร้อมจดเบอร์ยื่นให้
เรานี่ขอบคุณมากเลย ดีใจที่ไม่ต้องโดนเรียกให้ไปจอดรอ เพราะเคยเห็นคันอื่นโดน
พอถึงออฟฟิตนี่รีบกดโอนเงินให้เลย กลัวลืม
ต่อๆ ความซวยยังไม่จบ
ขับรถมาถึงออฟฟิต เมฆฝนก็ครึ้มๆละ เรานั่งนับเหรียญในรถต่อ เพราะว่าจะไปกินข้าวโรงอาหาร
เผื่อไม่เจอเพื่อน เดี๋ยวไม่มีจ่ายค่าข้าว ครบดับรถเปิดประตู จ้ากกกก ฝนตก หนักด้วย ปิดรถ ใกล้ๆประตูหลังมีที่ว่าง
ขับรถไปจอดใหม่ แล้วขึ้นประตูหลัง เปียกนิดหน่อย
แต่ประตูหลัง เข้าชั้น 1 ไม่ได้ ก็ต้องขึ้นบรรไดไปชั้น 2 แล้วค่อยลงบรรไดมาข้างหน้าสแกนนิ้วอีกที
ฝนตก ขึ้นไปเอาร่มที่โต๊ะชั้น 3 ก่อนค่อยลงมากินข้าว พอไปเอาร่มลงมาออกมาปุบ อ่าว! ฝนหยุดแล้วนี่
เหมือนโดนกลั่นแกล้ง