ขอถามความคิดเห็นทุกๆคนหน่อยนะค่ะ เรื่องมีอยู่ว่า ➡️➡️ หลังจากที่เรียนจบมาปีนึง ตัวฉันก้อได้กลับมาทำงานแถวบ้าน แล้วมีเพื่อนตอนที่เรียนด้วยกันที่มหาวิทยาลัย โทรมาบอกว่า📞>>เธอๆคืนนี้เราไปค้างที่บ้านด้วยนะเพราะวันจันทร์จะไปรายงานตัวที่สถานที่ราชการแห่งหนึ่งแถวบ้านเธอ..ฉันก็ตอบไปว่าได้ซิ<< หลังจากนั้นเพื่อนฉันก็ได้งานทำที่นั่น ที่ทำงานเค้าก้อมีที่พักให้ แต่.. แต่..แต่..เพื่อนฉันไม่ได้ไปพักที่ที่เค้าเตรียมไว้ให้จร้าาาาา แต่มาพักบ้านฉันตั้งแต่วันแรกที่มาจนถึงทุกวันนี้ โดยให้เหตุผลว่า
1.ที่พักไม่น่าพักเพราะต้องอยู่รวมกันกับคนอื่น เพียงแค่กั้นฝาห้องนอนแยกกัน ซึ่งเพื่อนฉันรับไม่ได้
2.ห้องน้ำใช้รวมกันซึ่งมันไม่น่าใช้เลย
3.เพราะที่พักอยู่ใกล้ภูเขา เลยกลัวจะได้งูมาอยู่เป็นเพื่อน
#ซึ่งอีฉันฟังดูแล้วก็ เอิ่มมมมมมมมมมมม...ค่ะ...ขอบคุณสำหรับคำตอบ
แล้วมันมีเรื่องราวต่อนะค่ะในขณะที่ใช้ชีวิตอยู่ในบ้านของฉันค่ะ
1. นางขอยืมใช้โน้ตบุคฉันค่ะ ฉันก้อนึกว่าจะใช้แค่วันเดียวแต่แม่เจ้า หอบไปที่ทำงานทุกวันจร้า จนหนึ่งเดือนผ่านไป โน้ตบุคฉันเปิดเครื่องได้ค่ะ เสียงเครื่องทำงานปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือหน้าจอมืดสนิทค่ะ ฉันก็เป็นคนวิ่งเร่พาโน้ตบุคตัวเองไปหาหมอซิค่ะ ส่วนเพื่อนฉันไปเที่ยวกะแฟนสบายใจเชิบค่ะ ไม่ถงไม่ถามสุขภาพส๊าาาาากคำ
2. นางชอบทำเนียนยืมตางค์ค่ะ ครั้งละร้อยสองร้อย แต่ถ้าทุกวันก็มิไหวนะค่ะ แต่เรื่องนี้คงผิดที่ฉันเองแหละค่ะ เพราะไม่เคยทวงเงินคืนค่ะ
3.ค่ะ นางไม่ค่อยจะเกรงใจคนในบ้านค่ะ คืองงมากค่ะ ว่าทำไมถึงมีนิสัยแบบนี้ คือนางชอบคุยโทรศัพท์ตอนสี่ห้าทุ่มบางทีก็เที่ยงคืน แถมคุยแบบเสียงดังมาก คือมากจริงๆนะค่ะคือทุกคนในบ้านไม่สามารถหลับตาลงได้อ่ะค่ะ จนบางครั้งฉันหนีออกจากห้องไปนอนบ้านพี่สาวนะค่ะ และไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยบอกนะค่ะ ฉันก็เคยสกิดนะค่ะเวลามันเสียงดังว่า 'เธอๆๆๆๆเสียงดังไปละนะพ่อกับแม่ฉันนอนอยู่' แต่จะให้ฉันมาสกิดทุกครั้งเลยหรอ ใช่หรอ จบป.ตรีกันละนะ?????? และอีกอย่างนางชอบไปหาแฟน คือไปหาแฟนฉันไม่ว่า แต่เวลาที่นางกลับมาจากหาแฟนมาถึงที่บ้านของฉันคือเวลาตีสาม ใช่ค่ะ ตีสาม คือไม่ใช่แค่ครั้งเดียวนะค่ะหลายครั้งเลยละค่ะ คือความเกรงใจอยู่ตรงไหนค่ะ ต้องให้เจ้าบ้านออกมารับในเวลาตีสามเนียนะค่ะ ในจุดนี้ที่รับไม่ได้คือครั้งล่าสุดนางโทรเข้าเครื่องแม่ฉันจร้าาา ให้ออกไปรับนาง แล้วอ้างว่าติดต่อฉันไม่ได้ ทั้งๆๆที่ฉันก็เปิดเครื่องไว้ตลอดสัญญาณก็มิได้ขาด
4. นางชอบหยิบใช้ของบนโต๊ะเครื่องแป้งฉันประหนึ่งเป็นของตัวเอง ชอบทำเนียนทาลิปติ๊กฉัน มีกี่แท่งไม่รอดมือนางสักแท่ง แป้งตลับก็ไม่เว้น แม้แต่แป้งฝุ่นก็ไม่รอด รองพื้น กันแดด ครีมบำรุงไม่เหลือจร้าาาา แต่มาพักหลังเวลาฉันไปช็อปเครื่องสำอาง คือนางจะซื้อตามจร้า (อันนี้เข้าใจนะค่ะว่าหลังที่หยิบใช้ของฉันแล้วอาจจะใช้ดีเลยซื้อตาม) แล้วบางทีของบางชิ้นนางมาบ่นจร้าาา 'ว่าเธอใช้ไปได้ไง เราใช้แล้วไม่เห็นดีเลยโน้นนี่นั้นบลาๆๆๆๆ' คือฉันนี่คิดในใจว่าคุณเพื่อนนี่คิดไม่ได้หรือรอยยักฝ่อค่ะ ก็เรามันคนละคนกัน จะเหมือนกันได้ไง สภาพผิวจะเหมือนกันได้ไง มองบนค่ะ!!!
5. เวลาฉันคุยกับพ่อกับแม่ปรึกษาโน้นนี่นั้น นางชอบเผือกแทรกมาจร้าาา แบบอยากมีส่วนร่วม แบบฉันเก่งนะ ฉันฉลาด รู้หมดว่าปัญหาเป็นไงควรแก้ยังไง จร้าาาาาแม่คนเก่ง..
6. เวลาเงินเดือนนางออกนะ นางจะชอบถามฉัน หรือแม่ฉันนะค่ะว่า "เธอ/แม่ มีตางค์ใช้ไหม?? ถ้าไม่มีเอาที่เราก่อนได้นะ" คือมันใช่คำถามของคนที่เป็นพรก.ไหม?? มันใช่คำถามของคนที่มีวุฒิภาวะม่ะ ใช่หรอ มาอยู่บ้านเค้าแทนที่จะมีสามัญสำนึกว่าเออ..อย่างน้อยมาอยู่บ้านเค้าจะมาอยู่ฟรีๆๆหรอ ไหนๆบ้านก็ไม่ต้องเช่า ค่าไฟก็ไม่ต้องเสีย ค่าน้ำก้อไม่ต้องจ่ายแล้วเนีย ตัวเองควรทำยังไง บ้า!!!สมองกลับรึไงนะ แล้วฉันนี่ก้อลุ้นในใจว่ามันจะนึกถึงตางค์ที่ยืมม่ะ ว่าจะคืนไหม ไม่จร้า นางไม่ปริปากเลยจร้าาาาา มีครั้งนึง ฉันสั่งของออนไลน์แล้วนางบอกสั่งเผื่อด้วยชิ้นนึง และโอนตางค์ให้ก่อนด้วยเดียวไปกดตางค์คืน แล้วนางเดินมาบอกว่าเธอๆๆเงินในบช.เราหายอ่ะ เดียวเราค่อยคืน คือจะบ้าหรอเงินในบช.เราจะหายไปได้ไง ฉันเลยให้นางโทรไปถามที่ธนาคาร แล้วนางบอกว่าเค้าหักค่าประกัน ผลสุดท้ายแล้วฉันก็โดนชิ่งเงินอีกตามเคย เจริญพรเถอะโจม...สาธุ
7. อันนี้พีคสุด มีอยู่ครั้งนึงเราไปงานแต่งเพื่อนในรุ่นกันจร้า อยู่กันครบรุ่นเลย แล้วนางก้อมาหาเรื่องฉันจร้า หาว่าฉันมีปัญหาอะไรกับนางป่าวเห็นวันนี้ไม่มาคุยกับเค้า หาว่าไม่เทคแคร์มัน โน้นนี่นั้น อ๊าว..ฉันกำลังเฮฮาปาร์ตี้กับเพื่อนคนอื่นอยู่ แล้วมาหาเรื่องฉัน ทำเอาทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์งงตามๆๆกันไปรวมถึงฉันด้วย แล้วเพื่อนสนิทฉันก็บอกว่านี่มันวันดีนะ เรามาร่วมแสดงความยินดีกับงานแต่งเพื่อนนะ มีอะไรเดียวกลับไปเคลียร์กันที่บ้าน สรุปนางบอกนางขอโทษ นางบอกว่านางเครียดเรื่องงาน เอิ่มมมมมมมม เครียดเรื่องงานแล้วมาลงที่ฉันหรอ ได้หรอ นิสัย..!!!
#หลังจากที่วีรกรรมต่างๆๆของนางได้ปรากฎชัดแจ้งดังกล่าวแล้ว (ทุกวันนี้นางก้อยังอาศัยสบายใจเชิบอยู่ที่บ้านฉันนะค่ะ) ฉันได้พูดคุยกับพ่อกับแม่ว่าจะทำยังไงให้นางออกไปเช่าบ้านอยู่ข้างนอกดีเพราะทุกคนเค้าลำบากใจกัน แต่แม่ฉันซิค่ะ บอกว่า เธอเป็นคนพาเข้ามา เธอก็ต้องหาวิธีพามันออกไปซิ ....เนีย!!!!!! จะทำไงดี?????
#เคยมีครั้งหนึ่งฉันกับเพื่อนสนิทฉันนะค่ะ วางแผนกันค่ะว่าฉันเนียได้งานทำใหม่ใกล้ๆกับสนิทฉัน และจะออกไปเช่าบ้านกันต้นเดือนหน้า <คือผลปรากฎว่าเธอจะออกไปเช่าบ้านข้างนอกก็ไปซิ ส่วนฉันก็ยังอยู่บ้านเธอไง > คือนี่ไม่กลับบ้านสามวันนะเพื่อหวังให้มันเข้าใจว่าฉันย้ายออกจากบ้านไปละ โดยเตรียมกับพ่อกับแม่ไว้ว่าถ้ามันถามก้อให้บอกไปว่าย้ายที่ทำงาน ย้ายไปอยู่กับเพื่อนข้างนอกแล้ว แต่ปรากฎนางไม่ย้ายจร้า ดูรักบ้านมากแบบไม่อยากจากบ้านฉันไปไหน แล้วนางถามว่าที่ทำงานใหม่เปนไง คืออีฉันก้อสตอเบอรี่ ซิค่ะว่าอยู่ไม่ได้โน้นนี่นั้นดีนะที่ที่ทำงานเก่าเค้ายังไม่ทำเรื่องลาออกให้ เค้าให้ลองไปทำงานใหม่ดูก่อนว่าได้ไม่ได้แล้วค่อยมาเขียนใบลาโน้นนี่นั้น
****เนีย!!! ช่วยฉันคิดหน่อยเถอะค่ะ ฉันก็คิดไม่ตกจริงๆค่ะ จะไล่ตรงๆก้อเนอะ
****** ขอขอบพระคุณทุกคนที่มาตอบนะค่ะ******
สมช.จะทำยังไงเมื่อมีบุคคลภายนอกเข้ามาอาศัยในบ้าน และสร้างความลำบากใจ
1.ที่พักไม่น่าพักเพราะต้องอยู่รวมกันกับคนอื่น เพียงแค่กั้นฝาห้องนอนแยกกัน ซึ่งเพื่อนฉันรับไม่ได้
2.ห้องน้ำใช้รวมกันซึ่งมันไม่น่าใช้เลย
3.เพราะที่พักอยู่ใกล้ภูเขา เลยกลัวจะได้งูมาอยู่เป็นเพื่อน
#ซึ่งอีฉันฟังดูแล้วก็ เอิ่มมมมมมมมมมมม...ค่ะ...ขอบคุณสำหรับคำตอบ
แล้วมันมีเรื่องราวต่อนะค่ะในขณะที่ใช้ชีวิตอยู่ในบ้านของฉันค่ะ
1. นางขอยืมใช้โน้ตบุคฉันค่ะ ฉันก้อนึกว่าจะใช้แค่วันเดียวแต่แม่เจ้า หอบไปที่ทำงานทุกวันจร้า จนหนึ่งเดือนผ่านไป โน้ตบุคฉันเปิดเครื่องได้ค่ะ เสียงเครื่องทำงานปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือหน้าจอมืดสนิทค่ะ ฉันก็เป็นคนวิ่งเร่พาโน้ตบุคตัวเองไปหาหมอซิค่ะ ส่วนเพื่อนฉันไปเที่ยวกะแฟนสบายใจเชิบค่ะ ไม่ถงไม่ถามสุขภาพส๊าาาาากคำ
2. นางชอบทำเนียนยืมตางค์ค่ะ ครั้งละร้อยสองร้อย แต่ถ้าทุกวันก็มิไหวนะค่ะ แต่เรื่องนี้คงผิดที่ฉันเองแหละค่ะ เพราะไม่เคยทวงเงินคืนค่ะ
3.ค่ะ นางไม่ค่อยจะเกรงใจคนในบ้านค่ะ คืองงมากค่ะ ว่าทำไมถึงมีนิสัยแบบนี้ คือนางชอบคุยโทรศัพท์ตอนสี่ห้าทุ่มบางทีก็เที่ยงคืน แถมคุยแบบเสียงดังมาก คือมากจริงๆนะค่ะคือทุกคนในบ้านไม่สามารถหลับตาลงได้อ่ะค่ะ จนบางครั้งฉันหนีออกจากห้องไปนอนบ้านพี่สาวนะค่ะ และไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยบอกนะค่ะ ฉันก็เคยสกิดนะค่ะเวลามันเสียงดังว่า 'เธอๆๆๆๆเสียงดังไปละนะพ่อกับแม่ฉันนอนอยู่' แต่จะให้ฉันมาสกิดทุกครั้งเลยหรอ ใช่หรอ จบป.ตรีกันละนะ?????? และอีกอย่างนางชอบไปหาแฟน คือไปหาแฟนฉันไม่ว่า แต่เวลาที่นางกลับมาจากหาแฟนมาถึงที่บ้านของฉันคือเวลาตีสาม ใช่ค่ะ ตีสาม คือไม่ใช่แค่ครั้งเดียวนะค่ะหลายครั้งเลยละค่ะ คือความเกรงใจอยู่ตรงไหนค่ะ ต้องให้เจ้าบ้านออกมารับในเวลาตีสามเนียนะค่ะ ในจุดนี้ที่รับไม่ได้คือครั้งล่าสุดนางโทรเข้าเครื่องแม่ฉันจร้าาา ให้ออกไปรับนาง แล้วอ้างว่าติดต่อฉันไม่ได้ ทั้งๆๆที่ฉันก็เปิดเครื่องไว้ตลอดสัญญาณก็มิได้ขาด
4. นางชอบหยิบใช้ของบนโต๊ะเครื่องแป้งฉันประหนึ่งเป็นของตัวเอง ชอบทำเนียนทาลิปติ๊กฉัน มีกี่แท่งไม่รอดมือนางสักแท่ง แป้งตลับก็ไม่เว้น แม้แต่แป้งฝุ่นก็ไม่รอด รองพื้น กันแดด ครีมบำรุงไม่เหลือจร้าาาา แต่มาพักหลังเวลาฉันไปช็อปเครื่องสำอาง คือนางจะซื้อตามจร้า (อันนี้เข้าใจนะค่ะว่าหลังที่หยิบใช้ของฉันแล้วอาจจะใช้ดีเลยซื้อตาม) แล้วบางทีของบางชิ้นนางมาบ่นจร้าาา 'ว่าเธอใช้ไปได้ไง เราใช้แล้วไม่เห็นดีเลยโน้นนี่นั้นบลาๆๆๆๆ' คือฉันนี่คิดในใจว่าคุณเพื่อนนี่คิดไม่ได้หรือรอยยักฝ่อค่ะ ก็เรามันคนละคนกัน จะเหมือนกันได้ไง สภาพผิวจะเหมือนกันได้ไง มองบนค่ะ!!!
5. เวลาฉันคุยกับพ่อกับแม่ปรึกษาโน้นนี่นั้น นางชอบเผือกแทรกมาจร้าาา แบบอยากมีส่วนร่วม แบบฉันเก่งนะ ฉันฉลาด รู้หมดว่าปัญหาเป็นไงควรแก้ยังไง จร้าาาาาแม่คนเก่ง..
6. เวลาเงินเดือนนางออกนะ นางจะชอบถามฉัน หรือแม่ฉันนะค่ะว่า "เธอ/แม่ มีตางค์ใช้ไหม?? ถ้าไม่มีเอาที่เราก่อนได้นะ" คือมันใช่คำถามของคนที่เป็นพรก.ไหม?? มันใช่คำถามของคนที่มีวุฒิภาวะม่ะ ใช่หรอ มาอยู่บ้านเค้าแทนที่จะมีสามัญสำนึกว่าเออ..อย่างน้อยมาอยู่บ้านเค้าจะมาอยู่ฟรีๆๆหรอ ไหนๆบ้านก็ไม่ต้องเช่า ค่าไฟก็ไม่ต้องเสีย ค่าน้ำก้อไม่ต้องจ่ายแล้วเนีย ตัวเองควรทำยังไง บ้า!!!สมองกลับรึไงนะ แล้วฉันนี่ก้อลุ้นในใจว่ามันจะนึกถึงตางค์ที่ยืมม่ะ ว่าจะคืนไหม ไม่จร้า นางไม่ปริปากเลยจร้าาาาา มีครั้งนึง ฉันสั่งของออนไลน์แล้วนางบอกสั่งเผื่อด้วยชิ้นนึง และโอนตางค์ให้ก่อนด้วยเดียวไปกดตางค์คืน แล้วนางเดินมาบอกว่าเธอๆๆเงินในบช.เราหายอ่ะ เดียวเราค่อยคืน คือจะบ้าหรอเงินในบช.เราจะหายไปได้ไง ฉันเลยให้นางโทรไปถามที่ธนาคาร แล้วนางบอกว่าเค้าหักค่าประกัน ผลสุดท้ายแล้วฉันก็โดนชิ่งเงินอีกตามเคย เจริญพรเถอะโจม...สาธุ
7. อันนี้พีคสุด มีอยู่ครั้งนึงเราไปงานแต่งเพื่อนในรุ่นกันจร้า อยู่กันครบรุ่นเลย แล้วนางก้อมาหาเรื่องฉันจร้า หาว่าฉันมีปัญหาอะไรกับนางป่าวเห็นวันนี้ไม่มาคุยกับเค้า หาว่าไม่เทคแคร์มัน โน้นนี่นั้น อ๊าว..ฉันกำลังเฮฮาปาร์ตี้กับเพื่อนคนอื่นอยู่ แล้วมาหาเรื่องฉัน ทำเอาทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์งงตามๆๆกันไปรวมถึงฉันด้วย แล้วเพื่อนสนิทฉันก็บอกว่านี่มันวันดีนะ เรามาร่วมแสดงความยินดีกับงานแต่งเพื่อนนะ มีอะไรเดียวกลับไปเคลียร์กันที่บ้าน สรุปนางบอกนางขอโทษ นางบอกว่านางเครียดเรื่องงาน เอิ่มมมมมมมม เครียดเรื่องงานแล้วมาลงที่ฉันหรอ ได้หรอ นิสัย..!!!
#หลังจากที่วีรกรรมต่างๆๆของนางได้ปรากฎชัดแจ้งดังกล่าวแล้ว (ทุกวันนี้นางก้อยังอาศัยสบายใจเชิบอยู่ที่บ้านฉันนะค่ะ) ฉันได้พูดคุยกับพ่อกับแม่ว่าจะทำยังไงให้นางออกไปเช่าบ้านอยู่ข้างนอกดีเพราะทุกคนเค้าลำบากใจกัน แต่แม่ฉันซิค่ะ บอกว่า เธอเป็นคนพาเข้ามา เธอก็ต้องหาวิธีพามันออกไปซิ ....เนีย!!!!!! จะทำไงดี?????
#เคยมีครั้งหนึ่งฉันกับเพื่อนสนิทฉันนะค่ะ วางแผนกันค่ะว่าฉันเนียได้งานทำใหม่ใกล้ๆกับสนิทฉัน และจะออกไปเช่าบ้านกันต้นเดือนหน้า <คือผลปรากฎว่าเธอจะออกไปเช่าบ้านข้างนอกก็ไปซิ ส่วนฉันก็ยังอยู่บ้านเธอไง > คือนี่ไม่กลับบ้านสามวันนะเพื่อหวังให้มันเข้าใจว่าฉันย้ายออกจากบ้านไปละ โดยเตรียมกับพ่อกับแม่ไว้ว่าถ้ามันถามก้อให้บอกไปว่าย้ายที่ทำงาน ย้ายไปอยู่กับเพื่อนข้างนอกแล้ว แต่ปรากฎนางไม่ย้ายจร้า ดูรักบ้านมากแบบไม่อยากจากบ้านฉันไปไหน แล้วนางถามว่าที่ทำงานใหม่เปนไง คืออีฉันก้อสตอเบอรี่ ซิค่ะว่าอยู่ไม่ได้โน้นนี่นั้นดีนะที่ที่ทำงานเก่าเค้ายังไม่ทำเรื่องลาออกให้ เค้าให้ลองไปทำงานใหม่ดูก่อนว่าได้ไม่ได้แล้วค่อยมาเขียนใบลาโน้นนี่นั้น
****เนีย!!! ช่วยฉันคิดหน่อยเถอะค่ะ ฉันก็คิดไม่ตกจริงๆค่ะ จะไล่ตรงๆก้อเนอะ
****** ขอขอบพระคุณทุกคนที่มาตอบนะค่ะ******