สวัสดีค่ะ ปกติเราก็ตั้งกระทู้ถามแต่เรื่องเที่ยวเนอะ
ไม่เคยมาเพ้อเรื่องความรัก นู่นนี่นั่นอะไรแบบนี้เลย
เราเชื่อว่าทุกคนต้องมีใครบางคนที่อยู่ในใจมาเนิ่นนาน เลยอยากชวนเพื่อน ๆ มาแชร์ความทรงจำดี ๆ ที่นึกถึงเมื่อไรก็มีความสุขกันค่ะ เริ่มจากของเราก่อนเลยนะ
ความทรงจำดี ๆ เกี่ยวกับความรักของเรามันจาง ๆ แต่ไม่เคยหายไป แต่บางครั้งมันชัดเจนมากเวลาที่เรารู้สึกแย่หรือมองเห็นภาพถ่าย ณ ช่วงเวลานั้น ไม่จำเป็นต้องเป็นภาพถ่ายของเขา แค่อะไรบางอย่างที่เห็นแล้วรู้ว่า ณ เวลานั้น เราอยู่ในความสัมพันธ์ มันก็คิดถึงจริง ๆ ยิ่งไอจีนี่ตัวบันทึกความทรงจำมาก ๆ
ส่วนเฟซบุ๊ค เราปิดฟีเจอร์ของความทรงจำเอาไว้ ก็เลยไม่ค่อยเห็นอะไรถ้าไม่ย้อนดูในอัลบั้ม
ไม่น่าเชื่อว่าภาพทุกภาพที่ถ่ายลงโซเชียลมีจุดบันทึกให้เราคิดถึงเขาคนนั้นได้เสมอ
ความทรงจำที่คิดถึงกี่ครั้งก็ขอบคุณที่ทำให้เราได้รู้จักโลกอีกใบ ที่กว้างขึ้น และจะยังกว้างขึ้นเรื่อย ๆ ถ้าเราออกตามหามัน
จบแล้วค่ะ แชร์ของเพื่อน ๆ บ้างนะคะ
เราอยากรู้มีใครตกอยู่ในสภาวะแบบเดียวกับเราบ้าง
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
เราคิดถึงว่าเคยมีความสุขมากแค่ไหน
คิดถึงกอด คิดถึงจูบ คิดถึงสายตาหวาน ๆ ที่เราเคยมอง เคยจ้อง สายตาคู่ที่มองเมื่อไรก็ละลาย แพ้ให้เขาทุกครั้งไป คิดถึง ทุกที่ที่เคยไป ไม่ว่าจะไปเที่ยว กินข้าว ร้านอาหารข้างทาง ร้านริมทะเล การขับรถทางไกลต่างจังหวัดด้วยกัน ช่วงที่อยู่ไกลก็คิดถึงความรู้สึกที่รอคอย ว่าเมื่อไรจะมาหา เมื่อไรจะได้เจอกัน คิดถึงช่วงเวลาที่มองโทรศัพท์แล้วคิดว่าเมือไรจะมีสายเข้า หรือเราโทรไปได้รึยัง ....
คิดถึงความรู้สึกอบอุ่นเวลามีเงาของเธอข้าง ๆ
เรื่องราวผ่านมาจะครบปีแล้วนะ
เธอคงมีความสุขกับเส้นทางของเธอ
เราคิดถึง เราอยากกลับไป
แต่เรารู้ว่าเราต่างเป็นเพียงถนนสายเล็ก ๆ จุดพักเล็ก ๆ ที่มาเจอกัน และรองันเดินไปตามทางของตัวเอง เราคิดถึงความรักที่เคยได้รับ คิดถึงความเป็นห่วงผ่านน้ำเสียงแข็งกระด้างนั้น คิดถึงทุกช่วงเวลาที่เคยยียวนกวนประสาทกัน จนสุดท้ายมันจบลงแบบงงๆ และไม่มีวันได้กลับมาอีกเลย ...
ล่าสุดเรามีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีนัก เลยพักตัวเองยาว ๆ ยาวจนจะผ่านไปเป็นปี เราก็ยังคิดถึงอ้อมกอดอบอุ่นนั้นอยู่ดี
มาแชร์ความทรงจำของคนที่อยู่ในใจกันค่ะ
ไม่เคยมาเพ้อเรื่องความรัก นู่นนี่นั่นอะไรแบบนี้เลย
เราเชื่อว่าทุกคนต้องมีใครบางคนที่อยู่ในใจมาเนิ่นนาน เลยอยากชวนเพื่อน ๆ มาแชร์ความทรงจำดี ๆ ที่นึกถึงเมื่อไรก็มีความสุขกันค่ะ เริ่มจากของเราก่อนเลยนะ
ความทรงจำดี ๆ เกี่ยวกับความรักของเรามันจาง ๆ แต่ไม่เคยหายไป แต่บางครั้งมันชัดเจนมากเวลาที่เรารู้สึกแย่หรือมองเห็นภาพถ่าย ณ ช่วงเวลานั้น ไม่จำเป็นต้องเป็นภาพถ่ายของเขา แค่อะไรบางอย่างที่เห็นแล้วรู้ว่า ณ เวลานั้น เราอยู่ในความสัมพันธ์ มันก็คิดถึงจริง ๆ ยิ่งไอจีนี่ตัวบันทึกความทรงจำมาก ๆ
ส่วนเฟซบุ๊ค เราปิดฟีเจอร์ของความทรงจำเอาไว้ ก็เลยไม่ค่อยเห็นอะไรถ้าไม่ย้อนดูในอัลบั้ม
ไม่น่าเชื่อว่าภาพทุกภาพที่ถ่ายลงโซเชียลมีจุดบันทึกให้เราคิดถึงเขาคนนั้นได้เสมอ
ความทรงจำที่คิดถึงกี่ครั้งก็ขอบคุณที่ทำให้เราได้รู้จักโลกอีกใบ ที่กว้างขึ้น และจะยังกว้างขึ้นเรื่อย ๆ ถ้าเราออกตามหามัน
จบแล้วค่ะ แชร์ของเพื่อน ๆ บ้างนะคะ
เราอยากรู้มีใครตกอยู่ในสภาวะแบบเดียวกับเราบ้าง
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้