ตามหัวข้อเลยค่ะ
คือ เราเรียนจนจบปี1แล้วค่ะ จริงๆก็จะซิ่วตั้งแต่จะจบเทอมแรกแล้ว แต่แม่บอกให้ทนเรียนไปก่อน แม่บอกอาจเพราะเราเองยังปรับตัวไม่ได้ เราก็เชื่อแบบนั้น เราก็เลยพยายามเรียนต่อ ตอนเรียนก็เข้าใจนะคะ ตอนสอบก็ทำได้ คือมั่นใจมาก แต่พอเกรดออก...โห นี่ที่เราพยายามไปมันไม่ได้อะไรตอบแทนกลับมาเลย เราอ่านชีทที่เรียนจำได้ทุกหน้าแต่ทำไมเกรดถึงเป็นแบบนี้ (มีเกรดD 5ตัวจาก9ตัวที่เรียน) คือเรานั่งคิดว่าเราทำอะไรพลาดหรอ เราต้องพยายามมากกว่านี้หรอ เห้ย!แต่ถ้ามากกว่านี้ก็ไม่ไหวแล้วอ่ะ เราเลยคิดว่าตัวเราชอบอะไร คำตอบคือไม่ใช่สิ่งที่เราเรียนอยู่ เราลองย้อนกลับมาคิดดู ที่เราเข้าเรียนที่นี่เพราะว่าจบมาแล้วมีงานทำแน่นอน ซึ่งเป็นการที่คิดผิดมาก เราเลยอยากซิ่วมาก แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า...
1.พ่อเราไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัยจึงไม่เข้าใจระบบการเรียน และทุกๆอย่าง แม่เราก็ไม่ได้เรียนนะคะ
2.พ่อเราคิดว่าการซิ่วคือการล้มเหลว ประหนึ่งโดนไทล์
3.ทางญาติเราเขาซิ่วกันหลายคน พ่อเคยพูดว่าอย่าทำเหมือนเขานะ
4.พ่อเราเป็นคนขายหน้าคนอื่นไม่ได้ แบบพวกเพื่อนเขาก็ชอบถามว่าเราเรียนอะไร ที่ไหน พ่อเราก็บอกไป แบบเรียกว่าโม้ก็ได้
และสุดท้าย พ่อเราดุมากๆ ถ้าโมโหมากๆจะไม่ฟังใครทั้งสิ้น เราเคยทะเลาะกัน ซึ่งเราไม่เคยเถียงพ่อเลย มีเถียงครั้งนั้นครั้งเดียว จำได้ขึ้นใจเลยค่ะ เขาตบหน้าเรา ซึ่งทะเลาะกันเรื่องที่เราไม่ยอมเอาเงินจากเขา และถ้าเราเถียงกับพ่อเราจะร้องไห้ออกมาแบบไม่รู้ตัวจึงไม่กล้าจะเถียงต่อ
.
.
เราสงสารพ่อนะที่จะต้องให้เราซิ่ว เพราะเสียค่าเทอม ค่าหอ ค่าอยู่กินไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ และเรามาขอเขาให้เราไปเริ่มต้นใหม่ ค่าเทอม ค่านู่นนี่นั่น จิปาถะ แต่เราก็สงสารตัวเองค่ะ เราทนเรียนไม่ไหวแล้ว มันยากจนเรารับมือไม่ไหวแล้ว เราไม่มีความสุขตอนเรียนถึงจะพอถูๆไถๆได้ก็เถอะ มันทรมาน แล้วที่อยู่อาศัยที่นั่น เราก็ไม่โอเคจริงๆ เราแพ้น้ำจนสิวเต็มหน้า ถ้ามืดแล้วจะออกไปไหนก็ลำบาก คือเหมือนอยู่ในเขาอ่ะค่ะ(คหสต)
.
มีใครพอมีคำพูดที่ทำให้พ่อกับแม่เราให้เราซิ่วมั้ยคะ เราเครียดมากเลย กลัวพ่อมากๆ เรารู้ว่าพ่อคงไม่ฆ่าเราหรอก แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้
พ่อเราเขาเอาแต่ใจ ตอนเกรดเทอมแรกแอกเราติดFตัวนึง ซึ่งตอนสอบเสร็จเราโทรบอกเขาแล้วว่าติดFแน่ๆ เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ตอนเดรดออก เหมือนเราโดนมรสุมเลยค่ะ ขู่จะยึดโทรศัพท์บ้างล่ะ จะให้กลับบ้านเทอทละครั้งบ้าง ให้นอน2ทุ่มตื่น6โมง(อันนี้เคยโดนแล้ว) ไม่รู้เป็นไรพ่อชอบทำแบบนี้กับเราตลอด
**มีใครมีคำพูดดีๆแนะนำเราได้นะคะ และวิธีให้พ่อหยุดการกระทำเอาแต่ใจตัวเอง(ถ้ามีก็ได้ค่ะแต่ไม่มีก็ไม่เป็นไร)
ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นนะคะล่วงหน้านะคะ
หากใครมีเบอร์โทรจิตแพทย์ หรือจิตแพทย์แนะนำก็ได้นะคะ
ขอบคุณค่ะ
จะพูดยังไงให้พ่อให้เราซิ่วดีคะ
คือ เราเรียนจนจบปี1แล้วค่ะ จริงๆก็จะซิ่วตั้งแต่จะจบเทอมแรกแล้ว แต่แม่บอกให้ทนเรียนไปก่อน แม่บอกอาจเพราะเราเองยังปรับตัวไม่ได้ เราก็เชื่อแบบนั้น เราก็เลยพยายามเรียนต่อ ตอนเรียนก็เข้าใจนะคะ ตอนสอบก็ทำได้ คือมั่นใจมาก แต่พอเกรดออก...โห นี่ที่เราพยายามไปมันไม่ได้อะไรตอบแทนกลับมาเลย เราอ่านชีทที่เรียนจำได้ทุกหน้าแต่ทำไมเกรดถึงเป็นแบบนี้ (มีเกรดD 5ตัวจาก9ตัวที่เรียน) คือเรานั่งคิดว่าเราทำอะไรพลาดหรอ เราต้องพยายามมากกว่านี้หรอ เห้ย!แต่ถ้ามากกว่านี้ก็ไม่ไหวแล้วอ่ะ เราเลยคิดว่าตัวเราชอบอะไร คำตอบคือไม่ใช่สิ่งที่เราเรียนอยู่ เราลองย้อนกลับมาคิดดู ที่เราเข้าเรียนที่นี่เพราะว่าจบมาแล้วมีงานทำแน่นอน ซึ่งเป็นการที่คิดผิดมาก เราเลยอยากซิ่วมาก แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า...
1.พ่อเราไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัยจึงไม่เข้าใจระบบการเรียน และทุกๆอย่าง แม่เราก็ไม่ได้เรียนนะคะ
2.พ่อเราคิดว่าการซิ่วคือการล้มเหลว ประหนึ่งโดนไทล์
3.ทางญาติเราเขาซิ่วกันหลายคน พ่อเคยพูดว่าอย่าทำเหมือนเขานะ
4.พ่อเราเป็นคนขายหน้าคนอื่นไม่ได้ แบบพวกเพื่อนเขาก็ชอบถามว่าเราเรียนอะไร ที่ไหน พ่อเราก็บอกไป แบบเรียกว่าโม้ก็ได้
และสุดท้าย พ่อเราดุมากๆ ถ้าโมโหมากๆจะไม่ฟังใครทั้งสิ้น เราเคยทะเลาะกัน ซึ่งเราไม่เคยเถียงพ่อเลย มีเถียงครั้งนั้นครั้งเดียว จำได้ขึ้นใจเลยค่ะ เขาตบหน้าเรา ซึ่งทะเลาะกันเรื่องที่เราไม่ยอมเอาเงินจากเขา และถ้าเราเถียงกับพ่อเราจะร้องไห้ออกมาแบบไม่รู้ตัวจึงไม่กล้าจะเถียงต่อ
.
.
เราสงสารพ่อนะที่จะต้องให้เราซิ่ว เพราะเสียค่าเทอม ค่าหอ ค่าอยู่กินไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ และเรามาขอเขาให้เราไปเริ่มต้นใหม่ ค่าเทอม ค่านู่นนี่นั่น จิปาถะ แต่เราก็สงสารตัวเองค่ะ เราทนเรียนไม่ไหวแล้ว มันยากจนเรารับมือไม่ไหวแล้ว เราไม่มีความสุขตอนเรียนถึงจะพอถูๆไถๆได้ก็เถอะ มันทรมาน แล้วที่อยู่อาศัยที่นั่น เราก็ไม่โอเคจริงๆ เราแพ้น้ำจนสิวเต็มหน้า ถ้ามืดแล้วจะออกไปไหนก็ลำบาก คือเหมือนอยู่ในเขาอ่ะค่ะ(คหสต)
.
มีใครพอมีคำพูดที่ทำให้พ่อกับแม่เราให้เราซิ่วมั้ยคะ เราเครียดมากเลย กลัวพ่อมากๆ เรารู้ว่าพ่อคงไม่ฆ่าเราหรอก แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้
พ่อเราเขาเอาแต่ใจ ตอนเกรดเทอมแรกแอกเราติดFตัวนึง ซึ่งตอนสอบเสร็จเราโทรบอกเขาแล้วว่าติดFแน่ๆ เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ตอนเดรดออก เหมือนเราโดนมรสุมเลยค่ะ ขู่จะยึดโทรศัพท์บ้างล่ะ จะให้กลับบ้านเทอทละครั้งบ้าง ให้นอน2ทุ่มตื่น6โมง(อันนี้เคยโดนแล้ว) ไม่รู้เป็นไรพ่อชอบทำแบบนี้กับเราตลอด
**มีใครมีคำพูดดีๆแนะนำเราได้นะคะ และวิธีให้พ่อหยุดการกระทำเอาแต่ใจตัวเอง(ถ้ามีก็ได้ค่ะแต่ไม่มีก็ไม่เป็นไร)
ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นนะคะล่วงหน้านะคะ
หากใครมีเบอร์โทรจิตแพทย์ หรือจิตแพทย์แนะนำก็ได้นะคะ
ขอบคุณค่ะ