เราเห็นแก่ตัว หรือแฟนทำเกินไปคะ

ก่อนหน้านี้ตัวหนูเองอยู่บ้านเฉยๆค่ะ ทำอะไรไม่ได้ ขาหัก แฟนก็ดูแล แม่แฟนแกก็ส่งเงินมาให้เป็นเดือน เดือนละหมื่นกว่า ได้อยู่กี่ไม่กี่เดือนค่ะ หนูก็ขายของในเน็ต หาเสื้อผ้าขาย เป็นตัวแทนขาย เพราะมันทำทั้งๆที่อยู่บ้านได้ ไม่อยากนั่งนอนกินอย่างเดียว ก็ช่วยกันเรื่องค่าใช้จ่ายต่างๆ แล้วช่วงนึงแฟนโทรศัพท์เสีย เค้าก็ขอแม่เค้าซื้อใหม่ แม่เค้าก็ส่งมาให้ 2เครื่อง มีเครื่องใหม่กับเก่าที่แกไม่ใช้แล้ว แฟนก็ให้เครื่องเก่าหนูค่ะ เพราะของหนูก็ใกล้เสีย ก็ใช้เครื่องนี้ขายของต่อ จนทุกวันนี้เริ่มมีเงินค่ะ เพราะเริ่มขายดีขึ้น แต่ความรู้สึกนี้ก็มา คือแฟนช่วงที่แม่เค้าส่งมา ยอมรับค่ะว่าก็ใช้ของเค้า แต่เงินส่วนมากเค้าเอาไปหายหรือมีปัญหาตลอด หนูต้องคอยแก้ปัญหาให้ ออกจากบ้านไป3วัน เงินเป็นหมื่นเหลืออยู่สองพัน เพราะโดนขโมย พอมาครั้งล่าสุด ไปกับเพื่อน เพื่อนติดยาก็ไปกับมัน โดนจับ เสียเงินประกันตัวอีก แม่มันไม่ช่วย หนูจ่ายเองหกพัน หมดตัวเลยค่ะตอนนั้น พอเดือนต่อมาเค้าไปอ้อนแม่ แม่เค้าก็ส่งให้เรื่อยๆ แต่จำนวนลดลง แล้วพอหนูมีเงิน เค้าจะขอนู่นขอนี่ตลอด จนแทบจะหมุนเงินไม่ทัน พอแม่เค้าทราบว่าทางหนูเองก็มีพอกินพออยู่บ้างแล้วเค้าก็เกี่ยงจะส่งตลอด เหมือนมีหนูเลี้ยงอยู่แล้ว แต่ไม่ใช่ว่าเค้าไม่มีข้อดีนะคะ เค้าจะทำงานบ้านให้แต่ต้องคอยบอก ไปนู่นไปนี่ให้ทั้งๆที่แดดร้อนมาก ทำกับข้าว เค้าไม่ไปทำงานค่ะเพราะตอนนั้นหนูทำอะไรไม่ได้เลย เค้าจะอยู่ดูแล เลยไปทำงานไม่ได้ และที่สำคัญ เค้าไม่เคยนอกใจเลย แต่ความรู้สึกที่มันเกิดขึ้นเองคือ ทำไมอะไรที่เค้าอยากได้แพงๆเค้าไม่ขอแม่บ้างคะ อะไรต้องหนูตลอด ให้ไปเยอะมาก มันเยอะกว่าที่เค้าเลี้ยงไปมากๆแล้ว แล้วก็อยากถามว่า ที่หนูมีเงินเพราะความสามารถ ความอดทน หรือเพราะโทรศัพท์เครื่องเก่าของแม่เค้ากันแน่คะ เค้าจะพูดตลอดว่าอย่าลืมนะ มีอะไรทุกอย่างวันนี้เพราะใคร เพราะแม่เค้าที่ส่งโทรศัพท์มาให้ แล้วก็เค้าที่คอยดูแลมา

มันเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นเองนะคะ หนักใจมาก พยายามจะคิดบวกมากๆ ว่าเค้าดูแลเรามานะ เราอดมาด้วยกัน มีก็ควรจะมีด้วยกัน จะคอยบอกตัวเองตลอดว่าเค้าทนคำด่าคำว่าของเรามามากมาย เราอย่าหวงเงิน มันหาใหม่ได้ แต่พอขอมาหนักๆเข้า เยอะๆเข้า มันก็กลับมาคิดใหม่อีกค่ะ มันผิดมั้ยคะ อยากเลิกคิดแบบนี้ได้