ชีวิตผมดำเนินต่อไปไม่ได้...

สวัสดีครับ ก่อนอื่นผมขอเกริ่นนิดนึงนะครับ ผมกับพี่เค้ารู้จักกันเมื่อประมาณปลายเดือนเมษายนปีที่แล้ว เรามีโอกาสได้คุยกันแลกไลน์กัน บอกก่อนเลยนะครับ ว่าพี่เขาเป็นคนหน้าตี๋ๆ มีหนวด หุ่นหมีๆ ช่วงแรกเราคุยกันเหมือนคนจีบกันทั่วไป หยอดกัน นั่นนี่กัน เราสองคนคุยกันมาสักระยะประมาณ 4-5 เดือน  ผมและพี่เขาก็นัดเจอกันกัน ซึ่งสถานที่ที่เราเจอกันอีกครั้ง นั่นคืองานวิ่งมาราธอนงานนึง ณ สวนรถไฟ หลังจากเราวิ่งเสร็จ พี่เขาก็เข้ามาหาเอาของมาให้ผมครับ คุยกันแปปเดียว ก็แยกย้ายกันกลับ เราทั้งสองคนเริ่มคุยกันมากขึ้น มากขึ้นทุกวัน จนพี่เขากลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตผมไปแล้ว พี่เขาอยู่ในช่วงเหตุการณ์ของชีวิตผม ไม่ว่าเวลามีความสุข เวลาเสียใจ หรือเมื่อเจอปัญหา พี่เขาจะเป็นคนแรกที่โทรหาผม ถามว่าเป็นไง โอเคมั้ย คอยปลอบใจและดูแลผมมาตลอด จะรู้ว่าผมชอบกินอะไร ไม่ชอบอะไร เราก็คุยกันมาเรื่อยๆ ไปเที่ยวกันบ้างตามโอกาส แต่เราจะเจอกันบ่อยมากกกกกครับ พี่เขาเป็นคนมีเสน่ห์ เป็นคนจิตใจดี น่ารัก และมีคนเข้าหาเขาเยอะมากๆครับ ซึ่งบางทีผมกับเขาก็ทะเลาะกันเพราะเรื่องคนอื่น ผมหึง ผมหวงเค้ามาก ไม่อยากให้มีใครมาแทนที่ผม จนถึงวันนึงที่ผมตัดสินใจบอกพี่เขาว่าผมชอบพี่เขา ผมถามพี่เขาว่าชอบผมบ้างมั้ย พี่เขาตอบกลับมาว่า ก็เคยชอบนะ แต่ตอนนี่ชอบแบบน้องชายมากกว่า ผมฟังแล้วผมจุกและเจ็บมากๆในเวลาเดียวกัน เหมือนโลกของผมหยุดหมุน ทุกอย่างนิ่งเงียบไปหมด และมันทำให้ผมตัดสินใจจะเดินออกไปจากชีวิตเขา เพราะผมรู้ว่า ผมคงทำใจค ิดกับพี่เขาแค่พี่น้องไม่ได้ แต่สุดท้ายผมก็ทำไม่ได้ ผมยอมอยู่ในสถานะแบบนี้ เพราะผมคิดว่าวันนึง มันจะมีโอกาสที่พี่เขาจะมองกลับมาที่ผมครับ ผมเลือกที่จะอยู่ในสถานะแบบนี้เสมอมา ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน มันมักจะเกิดจากผมหึงและหวงพี่เขา เพราะพี่เขามีคนเข้ามาเรื่อยๆ และผมก็พูดกับพี่เขาไปประโยคนึงว่า ถ้าวันไหนพี่มีแฟน บอกผมนะ วันนั้นผมจะไปจากชีวิตพี่ ซึ่งพี่เขาก็บอกว่า ผมคิดจะไปจากชีวิตเขาตลอด ผมพูดตรงนี้เลยนะครับว่า ผมไม่เคยคิดที่จะไปจากชีวิตเขาเลยแม้สักครั้ง ผมอยู่ได้ในสถานะแบบนี้ ถึงแม้บางครั้งผมจะเจ็บมากๆ ผมก็ยอมรับมันครับ เราเคยคุยกันว่าถ้าเราไม่คุยกัน ไม่เจอกัน หายกันไปจากชีวิตทั้งคู่ เราจะมีความสุขมั้ย ซึ่งเราตอบเหมือนกันว่าไม่ เราต่างอยากมีกันและกันในชีวิตไปเรื่อยๆ ผมก็มีคนเข้ามานะครับ ผมพยายามจะลองคุยกับคนอื่นเพื่อจะทำให้ลืมพี่เขา แต่ผมก็ทำไม่ได้ครับ เคยมีเหตุการณ์นึง ผมไปกับคนที่เข้ามาคุยด้วย แล้วพี่เขาโทรมาบอกว่าอยู่คนเดียว ผมเทคนที่เข้ามาคุยด้วย เพื่อออกไปหาพี่เขาทันที ผมให้ความสำคัญกับพี่เขามาก จนตอนนี้ผมไม่คิดที่จะคุยกับใครอีกเลย เพราะผมหวังว่าวันนึง ผมจะได้รับโอกาสนั้น ถึงแม้มันจะไม่มีเลยก็ตาม ผมเลยอยากถามทุกคนครับว่า ถ้าเป็นคุณจะคุณจะทำอย่างไรต่อจากนี้ไป....