สวัสดีค่ะ แค่อ่านชื่อเรื่องก็ไม่เชื่อแล้วใช่ไหมค่ะ ใครที่ไหนจะไม่รู้จักความรัก แต่ที่นี่มีจริงๆค่ะ โรงเรียนที่จะเล่าให้ฟังเป็นโรงเรียนที่อยู่ในภาคอีสานเป็นโรงเรียนที่มีกฎระเบียบเยอะมากแต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการเรียนของเรา เราตัดสินใจทีจะเรียนต่อที่นี้เพราะว่า รู้สึกว่ามันน่าจะสนุกดีนะ กฎระเบียบเยอะแบบนี้ ทำตามก็ไม่โดนอะไร แล้วเป็นคนที่ไม่ได้อะไรมากกับกฎระเบียบมีก็ทำไม่มีก็ไม่ทำ แค่นั้น เนื่องจากโรงเรียนนี้มีกฎระเบียบเยอะเลยต้องมีทีมตำรวจนักเรียนมาช่วยคุณครูในการตรวจนู้นนี้นั้น มาเริ่มกันเลยดีกว่าค่ะ
เรื่องมันเริ่มขึ้นเมื่อ 2ปีที่แล้ว
ตอนนั้น เรา แทนชื่อว่า น้ำ แล้วกันเนาะ ตอนนั้น น้ำพึ่งขึ้นชั้นม.1 แล้วมีเก่ง เป็นคนที่ขึ้นรถรับส่งไปกลับโรงเรียนด้วยกัน
พี่เก่ง : น้ำสนใจเข้ากลุ่มตำรวจนักเรียนไหม
น้ำ : อือ... เดี่ยวขอคิดดูก่อน
เรานั่งคิดไปประมาณครึ่งทาง แล้วเราก็หันมาตอบพี่เก่งว่า
น้ำ : พี่เก่งหนูคิดดูแล้ว หนูคิดว่าจะไม่....  ไม่ปฏิเสธค่ะ (หยอกพี่เก่งนิดนึ่ง)
พี่เก่ง : วันพรุ่งนี้ไปเจอกันกับตำรวจนักเรียนทุกคนที่หน้าเวทีนะ
น้ำ : รับทราบคลาบบบผม
วันต่อมา พอเข้าแถวหน้าเสาธงเสร็จ พี่เตยก็เรียกรวมตำรวจนักเรียน วันนี้เป็นวันแรกที่เราเข้ากลุ่มตำรวจนักเรียนก็ไม่พุดอะไรมาก เพราะว่าพึ่งเข้ามาแล้วก็ไม่รู้จักใครเลย เราก็ยืนฟังพี่เตยพูดประชุมและอบรมตำรวจนักเรียน
พี่เตย : เมื่อวานนี้ใครไม่รายงานตัวในกลุ่ม  โปรดออกมาหน้าแถว
ก็มีหลายคนที่ออกไปยืนหน้าแถว
พี่ฝน : เตยๆ น้องคนนี้พึ่งเข้ามาใหม่เขายังไม่ได้เอาเข้ากลุ่ม
พี่เตย : เครๆ
เราก็ดูพี่เขาโดนทำโทษก็สนุกดี การทำโทษของตำรวจนักเรียนก็จะมีวิ่งรอบสนาม วิดพิ้น ลุกนั่ง เก้าอี้ไฟฟ้า ฯลฯ คนที่ไม่โดนทำโทษก็ยืนหัวเราะ แล้วก็ถึงเวลาเข้าห้องเรียน พี่ร็อคก็สั่งเลิกแถว (ผู้กำกับตำรวจนักเรียน)
พี่ร็อค : ทั้งหมดเลิกแถว  เห้ห้ห้ฯฯฯฯฯฯฯ
แล้วก็เเยกย้ายกันกลับห้อง (พี่เก่งพี่เตยพี่ร็อคและพี่ฝนเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน)
พี่เตยเป็นผู้กำกับการ พี่เก่งพี่ฝนเป็นรองผู้กำกับการ ส่วนพี่ร็อคเป็นผู้กำกับ

แล้วตอนเย็นๆ มาต่อใหม่นะค่ะ  ก็ขออภัยที่เขียนไม่ค่อยดีเท่าไรเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่เขียนค่ะ