เป็นกระทู้แรกที่ตั้ง หากทำผิดกฎขออภัยด้วยนะคะ
ตามหัวข้อเลยคะ
คือนอนรัองไห้ทุกคืนเลยเพราะคิดถึงคนรัก
เมื่อห่างกันช่องว่างของเรามันมากขึ้น แต่มันคงดีต่อเขา
วันๆนึงเขาแทบจะไม่ทักมาหาเลย บ้างก็ทักมา ทำไร กินไรยัง คิดถึงนะ
ซ้ำๆแบบนี้ ไม่มีอะไรที่คุยนอกเหนือจากนี้เลย
บางวันหลังเขาเลิกงานก็อยากโทรคุยกันนานๆเล่าเรื่องนู้นเรื่องนี้ให้ฟัง แต่ก็ล่มทุกครั้ง
วันไหนเขาหยุดงานก็เหมือนเดิม คุยน้อยลงไปอีก หรือเพราะเขามีโลกส่วนตัวของเขามากไป หรือเราต้องการมากเกินไปก็ไม่รู้นะ
ที่มาตั้งกระทู้ ก็อยากแลกเปลี่ยนความคิด
เพราะมันไม่รู้จะคุยกับใครแล้ว เหงามากๆ
เพื่อนก็ไม่ค่อยได้คุย คนรักก็ไม่ค่อยได้คุย มันเหมือนอยู่คนเดียวเลย
หรือเป็นเพราะคนติดเกม จนลืมเราไปเลย อึดอัดใจมากๆ
บางครั้งก็คิดเสมอ ว่าเขาไม่ได้รักเราแล้ว
ทำไมถึงรู้สึกว่าเหงา ทั้งที่มีคนรัก
ตามหัวข้อเลยคะ
คือนอนรัองไห้ทุกคืนเลยเพราะคิดถึงคนรัก
เมื่อห่างกันช่องว่างของเรามันมากขึ้น แต่มันคงดีต่อเขา
วันๆนึงเขาแทบจะไม่ทักมาหาเลย บ้างก็ทักมา ทำไร กินไรยัง คิดถึงนะ
ซ้ำๆแบบนี้ ไม่มีอะไรที่คุยนอกเหนือจากนี้เลย
บางวันหลังเขาเลิกงานก็อยากโทรคุยกันนานๆเล่าเรื่องนู้นเรื่องนี้ให้ฟัง แต่ก็ล่มทุกครั้ง
วันไหนเขาหยุดงานก็เหมือนเดิม คุยน้อยลงไปอีก หรือเพราะเขามีโลกส่วนตัวของเขามากไป หรือเราต้องการมากเกินไปก็ไม่รู้นะ
ที่มาตั้งกระทู้ ก็อยากแลกเปลี่ยนความคิด
เพราะมันไม่รู้จะคุยกับใครแล้ว เหงามากๆ
เพื่อนก็ไม่ค่อยได้คุย คนรักก็ไม่ค่อยได้คุย มันเหมือนอยู่คนเดียวเลย
หรือเป็นเพราะคนติดเกม จนลืมเราไปเลย อึดอัดใจมากๆ
บางครั้งก็คิดเสมอ ว่าเขาไม่ได้รักเราแล้ว