เรากับแฟนคบกันมา 4 ปีแล้วค่ะ ตั้งแต่ ม.6 ตอนนี้เราเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันค่ะ เป็นแฟนก็ไปดูหนังกินข้าวกันปกติ เราจะเป็นคนจ่ายตลอด น้อยมากที่แฟนจะจ่ายน้อยมากจริงๆ ครอบครัวของแฟนก็ฐานะไม่ค่อยมีนะคะ เราก็รักแฟนแหละ คบกันมานาน เวลาแฟนไม่มีตังทานข้าวเราก็ให้นะคะ เราก็ซื้อขนมไปฝากบ่อย เพราะ เราชอบเราเลยอยากให้แฟนได้กินด้วย เวลาแฟนมีตังบ้าง แฟนก็จะไปกินเลี้ยงกับเพื่อนค่ะ ร้านเหล้าบ้าง สังสรรค์บ้าง เพื่อนเขาจะมาอันดับ 1 เลยนะคะ ก่อนนึกถึงเรา แต่พอถึงเวลาตังไม่มีกินข้าว แฟนก็ไม่อยากขอพ่อแม่ มาขอยืมที่เราแทน เราก็น้อยใจว่าทำไมถึงไม่นึกถึงเพื่อนล่ะ เพราะ แฟนจะนึกถึงเราเวลาลำบากตลอด พอมีเงินก็ไม่เคยที่จะเลี้ยงข้าวเราบ้างเลย เราทะเลาะกันค่ะในเรื่องของเงินและความไม่เข้าใจรวมทั้งเรื่องเพื่อนด้วย เราบอกกับแฟนว่า ทำไมต้องเป็นเราที่ต้องมาคอยแก้ปัญหาให้ตลอด แล้วเพื่อนล่ะ บางทีก็เกินไปจริงๆ นะคะ อารมณ์น้อยใจเยอะมากๆ มันเหมือนไม่สำคัญ แฟนก็อธิบายตลอดว่าไม่ค่อยมีเงิน อยากสนุกกับเพื่อนแต่รักเรามาก เราสำคัญ ขอให้เราเข้าใจ เราก็เข้าใจนะแต่สุดท้ายก็ไม่เข้าใจอยู่ดี มันเหมือนคำแก้ตัว อยากเลิกนะคะ แต่สำหรับเราแฟนเป็นคนดี ไม่เคยด่าหรือพูดคำหยาบเลย เราพยายามเข้าใจเขามาตลอด ทั้งแฟนไม่ค่อยมีเวลาให้เลย แต่เพื่อนมีให้ตลอดเลยนะคะ
ความเข้าใจบางทีก็ไม่เข้าใจ