ชอบคนที่อยู่สูงเกินไป ทั้งที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้

เราโดนแฟนบอกเลิกเพราะเราถามเขามากเกินไป เขาบอกจะไปหาเพื่อนเราเลยถามว่าเพื่อนที่ไหน จะดื่มกันหรอ เขาก็บอกว่าเราน่ารำคาญ ทั้งที่วันก่อนเขาบอกว่าเราคือแฟนที่ดีที่สุด และสุดท้ายเขาก็บอกเลิกเรา เราทำใจไม่ท

ขอวิธีตัดใจทั้งๆที่ยังอยู่ด้วยกันหน่อยค่ะ ตอนนี้ยังรัก 100% แต่รู้ว่าทางที่ดีที่สุดคือต่างคนต่างไป ปล่อยให้เขาไปเจอกับคนที่เข้ากันได้ดีกว่าเรา เราพยายามปรับแล้วแต่เขาก็ยังเหมือนเดิม ด้วยหลายๆปัจจัยทำใ

เข้าทำนอง...รักเขาแต่เขาไม่รักตอบ...แต่ถึงเขาไม่รักก็ยังรักเขา...เจ็บซ้ำไปซ้ำมา... ทั้งที่พยายามตัดใจจากเขาหลายครั้ง แต่แค่เขาเข้ามาคุยด้วย ส่งยิ้มให้ ก็ตกหลุมรักเขาอีกแล้ว แต่ก็รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่ร

แอบชอบคนหนึ่งนานสักพักแล้วละ รู้น่ะว่าเขามีแฟนแต่นี้ก็ยังชอบ เคยพยายามตัดใจ แต่ทำไมได้จริงๆแพ้เขา แพ้ยิ้ม แพ้นิสัย แพ้การกระทำของเขา เคยเข้าข้างตัวเองว่าเออเดี๋ยวเขากับเเฟน:)เดี๋ยวก็เลิกกัน 555555555แ

อ่านแค่หัวข้อ..ก็น่าจะรู้แล้วว่า.. เรื่องนี้ รักคนมีเจ้าของชัวร์ ใช่เลยจ้า!!! เรื่องก็คือว่า เรารู้สึกดี กับ พี่ที่ทำงานออฟฟิศเดียวกัน ความรู้สึกนี้เกิดขึ้น เกือบจะสองปีละ..แต่ เราไม่ได้สานสัมพันธ์ใดๆ

เราไม่เคยลืมคุณลงเลย ทั้งที่คิดว่ามันจะผ่านไป เรามาระบายด้วยกระทู้นี้ผ่านนํ้าตา เจ็บจี๊ดๆจัง เพราะแอบส่องคุณทุกวัน พอเห็นว่าวันนี้คุณทวิตถึงสาวที่ไหนก็ไม่รู้ คุณคงจะเจอใครสักคนแล้วล่ะ คุณยังไม่พร้อมจ

ตามหัวข้อค่ะ เราอกหักมาจากคนๆ นึง เราชอบเค้ามากกกกกกกกกกก ตกหลุมรักเค้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า เคยเคลียร์กันแล้ว เค้าบอกว่าเราเป็นได้แค่เพื่อน แต่เราก็ตัดใจไม่ได้ พอเค้าดีด้วยเราก็แอบมีความหวังทุกครั้ง แล้วสุด

เคยไหม? แบบชอบเขามากๆ ทั้งที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ก็ยังชอบ แล้วมันถึงจุดจุดหนึ่งที่เรารู้สึกว่าชอบไปก็เท่านั้น ตัดใจเลยดีกว่าา

อกหักค่ะโดนบอกเลิกเพราะเคยผ่านการมีลูกทั้งที่ลูกอยู่กับพ่อมีแม่ที่ลูกเราเรียกว่าหม่าม้าช่วยดูแล ลูกไม่ได้เรียกเราว่าแม่ด้วยซ้ำไม่ได้มีภาระติดพันอะไรกับลูกซักนิด กลับยัดเยียดให้เราเป็นคนมีลูกติดหรอคะ เ