ผมเอนกายลงนอนก่อนฟ้ามืด
ใจฝืดๆคิดถึงคุณอยากหนุนเฝ้า
คืนนี้ดันมีเพียงเรา
กับเงาของคุณอุ่นอุรา

ใกล้เที่ยงคืนฝืนคิดได้ยินเสียง
คงเป็นเพียงเสียงเงาหวาดผวา
ตรงปลายเตียงเห็นคุณคลานขึ้นมา
ดวงชีวาผมขาดขยาดจริง

คุณตัดขาของผมเป็นสองท่อน
คุณอ้อนวอนขอตัดเองไม่เกรงกริ่ง
หลังจากนั้นก็ตัดแขนผมเป็นระวิง
ตัดแล้วทิ้งไว้ปลายเตียงเหวี่ยงลงไป

หลังจากนั้นก็ตัดคอจนมันขาด
แล้วบังอาจตัดเอวแยกออกได้
รู้แล้วล่ะว่าคุณตามหาหัวใจ
อกข้างซ้ายนั่นไงหัวใจผม

คุณเจาะอกจนแหลกคามือได้
ผมจึงไร้หัวใจให้ขื่นขม
หัวใจผมไม่มีแล้วแทบเป็นลม
แต่รักยังไม่ขมปากยังมี

ถึงกายโดนชำแหละเป็นหลายชิ้น
ยังไม่สิ้นความรักคือศักดิ์ศรี
ขอเอ่ยปากอยากจะถามคุณอีกที
ว่าคืนนี้อยากได้กี่ครั้ง ... บอกรักคุณ (ผมรักคุณนะ)