คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 13
สิ่งที่คุณกลัวไม่ใช่การไปหางานใหม่หรือเงินได้น้อยหรอกจริงๆแล้ว
เพียงแต่คุณกลัวเสียหน้า กลัวคนว่าตกอับต๊อกต๋อย กลัวเฟสบุคไม่ได้อัพ ทั้งๆที่คนที่คุณแคร์อาจจะไม่มีหรือมีน้อยกว่าที่คุณเคยมีด้วยซ้ำ
เงินทองเป็นแค่ภาพลวงตา เป็นสิ่งที่คุณอยากมีอยากเป้นอยากได้รับการยอมรับเพื่อให้มีตัวตน
แต่การที่คุณจะมานั่งลากทุกอย่าง อยากได้รายได้เท่าเดิมในเวลานี้ มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
ยิ่งคิดยิ่งเจอสิ่งที่ไม่มีทางเป็นไปได้ ยิ่งคิดก็ยิ่งเก๊กซิม
คนเราน่ะนะ เวลาตกอับ สิ่งแรกที่ควรจะทำ"คือทำยังไงก็ได้ให้ตัวเองเคลียร์ปลอดหนี้หรือมีหนี้น้อยที่สุด"
เพราะถ้ามีหนี้ มันจะมาตามเวลา และคุณจะคิดอะไรไม่ออก เพราะต้องมาห่วงหน้าพะวงหลัง
นิ้วไหนไม่ดีต้องตัดทิ้ง แล้วเหลือแต่สิ่งที่ดีไว้ให้เร็วที่สุด ไม่ได้ให้โกงหรือไปชักดาบ แต่ทำตามกำลังและสิ่งที่ถูกที่ควร
ถ้ายิ่งคนงก กลัว เสียดายว่าจะขาดทุน เสียน้อยเสียยาก พอเรื่องมันใหญ่กว่านี้ทีนี้ทำอะไรไม่ได้เลย
กลับลงไป เลขศูนย์อยู่ตรงไหนพยายามเกาะเอาไว้ให้ได้ อย่าให้หลายๆอย่างมาทำให้หล่นลงไปติดลบ ถึงจะลบขอลบเลขตัวเดียว
เคลียร์ปัญหาออกจากตัวให้ได้มากที่สุด เมื่อหนี้น้อยลงคุณจะรู้สึกเบาและคิดอะไรได้มากกว่านี้
หน้าตาเกียรติยศคุณชายบ่าวตั้งไม่ต้องไปสน มีเงินอีกเมื่อไหร่เดี๋ยวสิ่งนี้มันกลับมาเอง
ตอนนี้เอาให้เหลือแต่ตัวให้ได้ก่อน พยายามหาอะไรก๊อกแก๊กเริ่ม คนเก่งจริงดีจริงให้ขายขยะมันก็กลายเป็นทอง
แต่เวลานี้คุณยังไม่ได้เริ่ม เพราะคุณกำลังพยายามกอดทุกอย่าง ถ้ายังตัดไม่ได้จะเอารถสองคันอะไรนั่นไว้ เดี๋ยวคุณจะต้องไปพร้อมรถ
ผมเคยเป็นหนักกว่าคุณอีก พอๆกับความเห็นข้างบน
ปัจจุบันนี้ผมพอไปเยอะเลย และหลีกเลี่ยงการก่อหนี้ มีถึงใช้ ใช้แบบสุดๆ แต่ถ้าไม่มีก็ไม่ใช้ ไม่ตาย
ทุกอย่างในชีวิตผมพร้อมขายเพื่อกลับไปอยู่ที่ศูนย์ เตรียมใจไว้รอตลอดเวลา ชีวิตคนเราไม่มีอะไรแน่นอน
ให้ใส่ชุดเกราะ ใส่หมวกกันน๊อค3ชั้น นั่งอยู่ในบังเกอร์ไม่ขยับเขยื้อนตัวเองแกว่งเท้าหาเสี้ยน แต่บทมันจะเหี้- คุณต้านทานไม่ไหวหรอก เจ้านายผมกล่าวไว้
เพียงแต่คุณกลัวเสียหน้า กลัวคนว่าตกอับต๊อกต๋อย กลัวเฟสบุคไม่ได้อัพ ทั้งๆที่คนที่คุณแคร์อาจจะไม่มีหรือมีน้อยกว่าที่คุณเคยมีด้วยซ้ำ
เงินทองเป็นแค่ภาพลวงตา เป็นสิ่งที่คุณอยากมีอยากเป้นอยากได้รับการยอมรับเพื่อให้มีตัวตน
แต่การที่คุณจะมานั่งลากทุกอย่าง อยากได้รายได้เท่าเดิมในเวลานี้ มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
ยิ่งคิดยิ่งเจอสิ่งที่ไม่มีทางเป็นไปได้ ยิ่งคิดก็ยิ่งเก๊กซิม
คนเราน่ะนะ เวลาตกอับ สิ่งแรกที่ควรจะทำ"คือทำยังไงก็ได้ให้ตัวเองเคลียร์ปลอดหนี้หรือมีหนี้น้อยที่สุด"
เพราะถ้ามีหนี้ มันจะมาตามเวลา และคุณจะคิดอะไรไม่ออก เพราะต้องมาห่วงหน้าพะวงหลัง
นิ้วไหนไม่ดีต้องตัดทิ้ง แล้วเหลือแต่สิ่งที่ดีไว้ให้เร็วที่สุด ไม่ได้ให้โกงหรือไปชักดาบ แต่ทำตามกำลังและสิ่งที่ถูกที่ควร
ถ้ายิ่งคนงก กลัว เสียดายว่าจะขาดทุน เสียน้อยเสียยาก พอเรื่องมันใหญ่กว่านี้ทีนี้ทำอะไรไม่ได้เลย
กลับลงไป เลขศูนย์อยู่ตรงไหนพยายามเกาะเอาไว้ให้ได้ อย่าให้หลายๆอย่างมาทำให้หล่นลงไปติดลบ ถึงจะลบขอลบเลขตัวเดียว
เคลียร์ปัญหาออกจากตัวให้ได้มากที่สุด เมื่อหนี้น้อยลงคุณจะรู้สึกเบาและคิดอะไรได้มากกว่านี้
หน้าตาเกียรติยศคุณชายบ่าวตั้งไม่ต้องไปสน มีเงินอีกเมื่อไหร่เดี๋ยวสิ่งนี้มันกลับมาเอง
ตอนนี้เอาให้เหลือแต่ตัวให้ได้ก่อน พยายามหาอะไรก๊อกแก๊กเริ่ม คนเก่งจริงดีจริงให้ขายขยะมันก็กลายเป็นทอง
แต่เวลานี้คุณยังไม่ได้เริ่ม เพราะคุณกำลังพยายามกอดทุกอย่าง ถ้ายังตัดไม่ได้จะเอารถสองคันอะไรนั่นไว้ เดี๋ยวคุณจะต้องไปพร้อมรถ
ผมเคยเป็นหนักกว่าคุณอีก พอๆกับความเห็นข้างบน
ปัจจุบันนี้ผมพอไปเยอะเลย และหลีกเลี่ยงการก่อหนี้ มีถึงใช้ ใช้แบบสุดๆ แต่ถ้าไม่มีก็ไม่ใช้ ไม่ตาย
ทุกอย่างในชีวิตผมพร้อมขายเพื่อกลับไปอยู่ที่ศูนย์ เตรียมใจไว้รอตลอดเวลา ชีวิตคนเราไม่มีอะไรแน่นอน
ให้ใส่ชุดเกราะ ใส่หมวกกันน๊อค3ชั้น นั่งอยู่ในบังเกอร์ไม่ขยับเขยื้อนตัวเองแกว่งเท้าหาเสี้ยน แต่บทมันจะเหี้- คุณต้านทานไม่ไหวหรอก เจ้านายผมกล่าวไว้
A T E O T D ถูกใจ, David_kop ถูกใจ, LifeForLearn ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1459468 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 843417 ถูกใจ, artty_anfield ถูกใจ, TANPIP.COM ถูกใจ
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
ตกงาน ตกอัพ ทำยังไงดี กับหนี้สินที่มีอยู่
เข้าเรื่องเลยแล้วกันคือผมตกงานมา3เดือน หนี้สินที่ต้องใช้ต่อเดือน40000กว่าบาท
-ค่าผ่อนบ้าน
-ค่านมลูก
-ส่งให้พ่อแม่ใช้
มีเงินเก็บอันน้อยนิดหลังจากตกงานมา ปัจจุบันใช้หมดแล้ว ผมทุขใจมากครับ ไม่รู้จะทำยังไง ผมไม่อยากเสียอะไรไปซักอย่างทั้งบ้านทั้งรถที่สำคัญจะเสียแม้กระทั่งลูกกระทั่งเมีย ทะเลาะกันทุกวัน เวลาไม่มีเงินมาเป็นแทบจะทุกครอบครัว แล้วก็คำครหา นินทรา ตามมาอีกเพียบ โทษใครไม่ได้ ต้องโทษที่ตัวเราเองใช้ชีวิตประมาทไปหน่อย กินเหล้าเก่ง เที่ยวแทบทุกวัน ที่สำคัญหน้าใหญ่เวลาแขกไปไทมาอยากกินอะไรซื้อให้-หมด ผมพึ่งจะรู้ซึ่งนี่แหละครับเวลาไม่มีเงินมามันไม่มีใครมาเหลี่ยวแลเราหรอกครับ ผมคิดว่าถ้ามีโอกาศได้กลับไปทำงานเดิมอีก จะใช้เงินแบบรัดกุมประหยัดที่สุด แต่มันคงเป็นไปไม่ได้แล้ว มีใครเป็นแบบผมบ้างครับ มีใครบ้างที่ฟื้นตัวได้เร็ว มีใครบ้างที่ผ่านพ้นคำครหานินทราได้ มีใครบ้างที่เอาตัวรอดจากสถานการนี้ได้ เคียดมากนอนน้ำตาตกในทุกวัน