#ด่าได้แต่อย่าแรง //ขวัญอ่อน
ใครเป็นเหมือน จขกท.บ้างค่ะ
คือแบบ ชอบอยู่คนเดียว ไม่ชอบเข้าสังคม เพราะเข้าสังคมทีไรอึดอัดตลอด เพราะเป็นคนพูดไม่เก่ง เสเเสร้งไม่เป็น พูดตรงๆอย่างเดียว
จขกท.เป็นคนเงียบ เงียบมาก จะพูดมากเฉพาะเวลากับคนที่สนิทเท่านั้น
และเป็นคนยิ้มยากด้วย กลัวคนพูดเสียงดัง อันที่จริงคนเสียงดังไม่ได้น่ากลัว แต่จขกท.กลับกลัว เพราะเป็นคนขวัญอ่อน
ตอนเด็กจนโต จขกท. นิสัยแบบนี้ไม่เคยเปลี่ยน ในขณะที่คนรุ่นเดียวกัน เปลี่ยนไปเกือบทุกคน ทั้งนิสัย และกิริยา
จากคนที่คุยกังได้ปกติ ก็เกลียด จขกท. ซะงั้น โดยที่ จขกท. ไม่ได้ทำอะไรให้เขา อันนี้มีความงงเล็กน้อย
จขกท. เป็นคนที่ไม่กินของมึนเมา ไม่เคยแตะ เพราะกลัวแม่เสียใจ เเละตัว จขกท.ก็ไม่ชอบกลิ่นของมึนเมาอยู่แล้ว
จขกท. ไม่ค่อยเที่ยว เที่ยวนับครั้งได้ 1 เดือนครั้งกับแม่กับพี่สาว และอยู่แต่บ้าน ติดบ้านยิ่งชีพ รักบ้านมาก ไปไหนก็คิดถึงบ้าน
มีวันหนึ่งพี่สาวจขกท. บอกว่า จขกท. ไม่ทันคน ใสซื่อ ไม่ค่อยรู้จักใครในหมู่บ้าน เที่ยวก็ไม่เที่ยว ของมึนเมาก็ไม่ลองให้รู้กลิ่น แม่เลี้ยง จขกท. เป็นเด็กในกฎระเบียบเกินไป แล้วแบบนี้ จขกท. จะเอาตัวเองรอดมั้ย พี่สาวบอกว่า จขกท. ยังเป็นแบบนี้ จะเป็นคนที่มีความรู้ท่วมหัวแต่เอาตัวไม่รอด ทำให้จขกท.พูดไม่ออก แต่ก็ต้องยอมรับความจริง และเอาตัวให้รอดให้ได้ จะไม่ให้ใครมาดูถูก เพราะรู้ว่าพี่สาวเป็นห่วงและความคิดไม่ตรงกับแม่
แม่ห้ามเที่ยว - พี่อยากให้เที่ยวบ้าง
แม่ห้ามกินเหล้า - พี่อยากให้ลองบ้างจะได้ป้องกันตัวเอง
**เเม่เลี้ยงเราแบบนี้เพราะไม่อยากให้ประวัติซ้ำรอย เราเข้าใจแม่
**พี่เป็นห่วงเรา เราเข้าใจ
**เราเป็นคนเงียบ (ไม่ใช่แรดเงียบนะ เงียบคือเงียบ)
และเราก๋ไม่กล้าสบตาผู้ชาย เวลาเห็นผู้ชายเป็นกลุ่ม หรือ 3-4 คนขึ้นไป เราจะชอบเดินก้มหน้าตลอด ทำเป็นไม่เห็นบ้าง เพราะเราเห็นผู้ชายเยอะๆแล้วรู้สึกมีภัยใกล้ตัว
ขอพื้นที่ระบายความรู้สึก
ใครเป็นเหมือน จขกท.บ้างค่ะ
คือแบบ ชอบอยู่คนเดียว ไม่ชอบเข้าสังคม เพราะเข้าสังคมทีไรอึดอัดตลอด เพราะเป็นคนพูดไม่เก่ง เสเเสร้งไม่เป็น พูดตรงๆอย่างเดียว
จขกท.เป็นคนเงียบ เงียบมาก จะพูดมากเฉพาะเวลากับคนที่สนิทเท่านั้น
และเป็นคนยิ้มยากด้วย กลัวคนพูดเสียงดัง อันที่จริงคนเสียงดังไม่ได้น่ากลัว แต่จขกท.กลับกลัว เพราะเป็นคนขวัญอ่อน
ตอนเด็กจนโต จขกท. นิสัยแบบนี้ไม่เคยเปลี่ยน ในขณะที่คนรุ่นเดียวกัน เปลี่ยนไปเกือบทุกคน ทั้งนิสัย และกิริยา
จากคนที่คุยกังได้ปกติ ก็เกลียด จขกท. ซะงั้น โดยที่ จขกท. ไม่ได้ทำอะไรให้เขา อันนี้มีความงงเล็กน้อย
จขกท. เป็นคนที่ไม่กินของมึนเมา ไม่เคยแตะ เพราะกลัวแม่เสียใจ เเละตัว จขกท.ก็ไม่ชอบกลิ่นของมึนเมาอยู่แล้ว
จขกท. ไม่ค่อยเที่ยว เที่ยวนับครั้งได้ 1 เดือนครั้งกับแม่กับพี่สาว และอยู่แต่บ้าน ติดบ้านยิ่งชีพ รักบ้านมาก ไปไหนก็คิดถึงบ้าน
มีวันหนึ่งพี่สาวจขกท. บอกว่า จขกท. ไม่ทันคน ใสซื่อ ไม่ค่อยรู้จักใครในหมู่บ้าน เที่ยวก็ไม่เที่ยว ของมึนเมาก็ไม่ลองให้รู้กลิ่น แม่เลี้ยง จขกท. เป็นเด็กในกฎระเบียบเกินไป แล้วแบบนี้ จขกท. จะเอาตัวเองรอดมั้ย พี่สาวบอกว่า จขกท. ยังเป็นแบบนี้ จะเป็นคนที่มีความรู้ท่วมหัวแต่เอาตัวไม่รอด ทำให้จขกท.พูดไม่ออก แต่ก็ต้องยอมรับความจริง และเอาตัวให้รอดให้ได้ จะไม่ให้ใครมาดูถูก เพราะรู้ว่าพี่สาวเป็นห่วงและความคิดไม่ตรงกับแม่
แม่ห้ามเที่ยว - พี่อยากให้เที่ยวบ้าง
แม่ห้ามกินเหล้า - พี่อยากให้ลองบ้างจะได้ป้องกันตัวเอง
**เเม่เลี้ยงเราแบบนี้เพราะไม่อยากให้ประวัติซ้ำรอย เราเข้าใจแม่
**พี่เป็นห่วงเรา เราเข้าใจ
**เราเป็นคนเงียบ (ไม่ใช่แรดเงียบนะ เงียบคือเงียบ)
และเราก๋ไม่กล้าสบตาผู้ชาย เวลาเห็นผู้ชายเป็นกลุ่ม หรือ 3-4 คนขึ้นไป เราจะชอบเดินก้มหน้าตลอด ทำเป็นไม่เห็นบ้าง เพราะเราเห็นผู้ชายเยอะๆแล้วรู้สึกมีภัยใกล้ตัว