ในออฟฟิสเรา มี แค่ 3 - 4 คน และพวกนางเป็นคนที่โลกค่อนข้างที่จะแคบ ไม่เปิดใจรับอะไรใดๆ ไม่รู้จัก J-pop K-pop ไม่รู้จัก Coldplay ไม่ฟังเพลงฝรั่ง คืออันนี้เราเข้าใจ ความแคบความกว้างของโลกของแต่ละคนต่างกัน คือนางหัวหน้าเป็นไง ลูกน้องจะเออออตามอย่างนั้น สิ่งที่สนใจ มีแค่เรื่องของเพื่อนในเฟสบุค ที่โพสรูปกับสามี กับเพื่อน และพวกนางก้อเอามานินทากัน วิจารณ์ต่างๆ นาๆ ว่าทำหน้ามั้ย ว่าคนนี้สามีทิ้งรึเปล่า คนนี้ไปเป็นเมียน้อยเค้า
เอาเข้าจริงๆ เราเป็นคนที่สนิทกับทุกคน แต่ถามว่าลึกมั้ย ก็ไม่นะ แต่เวลาเราเจอ เราคุยกับเพื่อนแผนกอื่น ทำไมเรารู้สึกเป็นตัวของตัวเอง เราคุยเรื่องเหตุการ์บ้านเมือง เรื่องเพลง เรื่องหนัง แม้กระทั้งเรื่องของกิน ได้อย่างสบายใจ ได้อย่างไม่ขัดเขิน และไม่รู้สึกเป็นตัวประหลาด เหมือนอยู่ในออฟฟิส เราไม่ชอบนินทาเพื่อน เราไม่ชอบวิจารณ์คนอื่นที่เราไม่รู้จัก เราคิดว่ามันเป็นเรื่องของเค้า
แต่ พอเราคุยกับน้องแผนกอื่น แค่เรื่องของกิน เรื่องเที่ยวต่างประเทศ เรากลับโดนคนในนออฟฟิส แสดงอาการประมาณว่า คนที่เราคุยด้วยนิสัยไม่ดี ไม่ควรคบหา ไม่ควรไปยุ่งด้วย ... เค้าทำให้เรารู้สุกว่า ไม่ควรไปคบหาคนแผนกอื่น เอาง่ายๆ อึดอัดมากค่ะ ....หรือเราผิดปกติคะ ที่เฟรนลี่กับทุกคน ตัวเรา เราคิดว่า เรามีมนุษสัมพันธ์อย่างพอดีค่ะ คือไม่ล้ำเส้นค่ะ แค่ คุยรู้เรื่อง และถูกคอ เท่านั้น ...
เราผิดมากเหรอคะ ที่สนิทกับคนนอกกลุ่ม ที่เพื่อนเราแอนตี้ ????
เอาเข้าจริงๆ เราเป็นคนที่สนิทกับทุกคน แต่ถามว่าลึกมั้ย ก็ไม่นะ แต่เวลาเราเจอ เราคุยกับเพื่อนแผนกอื่น ทำไมเรารู้สึกเป็นตัวของตัวเอง เราคุยเรื่องเหตุการ์บ้านเมือง เรื่องเพลง เรื่องหนัง แม้กระทั้งเรื่องของกิน ได้อย่างสบายใจ ได้อย่างไม่ขัดเขิน และไม่รู้สึกเป็นตัวประหลาด เหมือนอยู่ในออฟฟิส เราไม่ชอบนินทาเพื่อน เราไม่ชอบวิจารณ์คนอื่นที่เราไม่รู้จัก เราคิดว่ามันเป็นเรื่องของเค้า
แต่ พอเราคุยกับน้องแผนกอื่น แค่เรื่องของกิน เรื่องเที่ยวต่างประเทศ เรากลับโดนคนในนออฟฟิส แสดงอาการประมาณว่า คนที่เราคุยด้วยนิสัยไม่ดี ไม่ควรคบหา ไม่ควรไปยุ่งด้วย ... เค้าทำให้เรารู้สุกว่า ไม่ควรไปคบหาคนแผนกอื่น เอาง่ายๆ อึดอัดมากค่ะ ....หรือเราผิดปกติคะ ที่เฟรนลี่กับทุกคน ตัวเรา เราคิดว่า เรามีมนุษสัมพันธ์อย่างพอดีค่ะ คือไม่ล้ำเส้นค่ะ แค่ คุยรู้เรื่อง และถูกคอ เท่านั้น ...