คุยหลายคน ผิดมั้ย? ในเมื่อยังไม่มีคนที่เห็นว่าตกลงปลงใจกัน

ที่ผมหมายถึงคือ ในความคิดของผม ทุกคนล้วนมีความเท่าเทียมกัน (หมายถึงเรื่องการเลือกคนที่จะมาใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน) ผญ. หากเขายังสาวยังสวยอยู่ มันก็เป็นธรรมชาติของเขาที่อยากจะได้ผช. ดีๆ มาดูแล อาจจะดูจากการเงิน การงาน หรือนิสัยที่จะเป็นพ่อของลูกเขาได้ ผช. ก็น่าจะต้องมีสิทธิ์ที่จะเลือกแม่ของลูกตัวเองได้เหมือนกันใช่ไหมครับ? แต่สังคมไทยมีการสั่งสอนประหนึ่งว่า ผช. ที่คุยหลายคนกลายเป็นคนหลายใจไปเสียอย่างนั้น คือเอาจริงๆ ผมว่าผมก็รู้สึกผิดนะที่ทำ แต่พอกลับมาดูตรรกตัวเอง ผมอาจจะให้ความหวัง แต่สิ่งที่ผมไม่รู้คือ...เขาคิดยังไง เพราะงั้น...มันคงไม่ผิดใช่มั้ย ว่าบางทีผมเข้าใจว่าเขาก็ไม่ได้คิดอะไรหรอก เพราะงั้นผมจะไปคุยกะใครยังไงก็ได้ เพราะผมยังไม่ได้มีแฟนเป็นตัวเป็นตน (ผมค่อยข้างยอมรับว่าตอนผมไม่มีใครผมก็คุยไปเรื่อย แต่เมื่อผมมีแฟนผมก็ไม่เคยให้ความหวังใครเลย) อาจจะว่าว่าผมเลว หรือไม่ดียังไงก็ได้ แต่ผมคิดว่า มันเป็นความเท่าเทียมใน "การเลือก" ของมนุษย์คนนึง
..
..
..
สรุปแล้ว...ผมผิดมั้ย?