เราเป็นเด็กม.6คนนึง ที่พึ่งเปิดเทอมได้ไม่ถึงเดือนแต่การบ้านเยอะมากกกกกต้องนอน5ทุ่ม-เที่ยงคืน ประจำ ตื่นก็เช้า เวลานอนก็น้อย เรียนก็เยอะ กลับมาบ้านก็โคตรเหนื่อยเลย ทำให้เราไม่ค่อยได้คุยกับคนในบ้าน ส-อา ก็ไม่ค่อยได้ช่วยทำอะไรมากเหมือนเมื่อก่อนเพราะมัวแต่จะทำการบ้านให้เสร็จตามเวลา
แต่คนในครอบครัวไม่เคยเห็นเลยว่าในแต่ละวันเราทำอะไรบ้าง แล้วชอบมาบ่นว่า ไมเมื่อวานไม่ทำนั้น วันนี้ไม่ทำนี่ แต่ในใจเราคือขอทำการบ้านเสร็จก่อนได้ไหม แล้วเดี๋ยวไปทำให้ แต่ก็ไม่กล้าพูดออกไปเพราะเดี๋ยวหาว่าข้ออ้าง
รู้สึกเบื่อมากในบางครั้งเหมือนมันเป็นความคิดชั่ววูบ อยากให้มีคนมาถามว่าวันนี้เรียนเป็นไงบ้าง การบ้านเยอะไหม เหนื่อยไหม อยากได้กำลังใจเพราะเหนื่อยใจในหลายเรื่องๆที่เด็กม.6ต้องเจอ แต่ไม่มี ถ้าไม่ให้กำใจกันก็อย่ามาบั่นทอนกันเลยดีกว่า
เคยเบื่อคนในครอบครัวไหม ที่ไม่เคยรู้ว่าเด็กม.6เหนื่อยแค่ไหน ได้แต่บ่นๆ
แต่คนในครอบครัวไม่เคยเห็นเลยว่าในแต่ละวันเราทำอะไรบ้าง แล้วชอบมาบ่นว่า ไมเมื่อวานไม่ทำนั้น วันนี้ไม่ทำนี่ แต่ในใจเราคือขอทำการบ้านเสร็จก่อนได้ไหม แล้วเดี๋ยวไปทำให้ แต่ก็ไม่กล้าพูดออกไปเพราะเดี๋ยวหาว่าข้ออ้าง
รู้สึกเบื่อมากในบางครั้งเหมือนมันเป็นความคิดชั่ววูบ อยากให้มีคนมาถามว่าวันนี้เรียนเป็นไงบ้าง การบ้านเยอะไหม เหนื่อยไหม อยากได้กำลังใจเพราะเหนื่อยใจในหลายเรื่องๆที่เด็กม.6ต้องเจอ แต่ไม่มี ถ้าไม่ให้กำใจกันก็อย่ามาบั่นทอนกันเลยดีกว่า