ทำยังไงไม่ให้แคร์เพื่อนมากเกินไป

สวัสดีค่ะ อันนี้ไม่ใช่กระทู้เรานะค่ะเป็นของเพื่อน ขอออกตัวก่อนเลยว่าเป็นคนคิดมากนิดนึงค่ะซึ่งแต่ก่อนเข้ามหาลัยจะคิดมากกว่านี้อีกค่ะ
แต่ตอนนี้เริ่มปลงๆไปเยอะแล้วค่ะเพราะว่าเพื่อนที่มหาลัยไม่เหมือนเพื่อนที่มัธยม เขาไม่ได้รู้ใจหรือรู้จักนิสัยเราดีขนาดเพื่อนมหาลัย
เข้าเรื่องนะค่ะ คือเราเป็นคนยอมคนค่ะแต่ไม่ถึงกับโง่เชื่อคนอื่น ยอมคนอื่นไปซะหมด ในความหมายของคำว่ายอมของเราคือ บางทีเราเถียง
เพื่อนกลับไม่ทัน จริงๆไม่เชิงเถียงหรอกค่ะแต่เราแค่จะอธิบายให้เขาฟังแต่เขากลับหาว่าเราพูดไม่รู้เรื่องบ่อยๆจนเราหงุดหงิดในบางครั้ง(เราพยายามปรับปรุงเรื่องนี้ด้วยค่ะ ตอนมัธยมแย่กว่านี้อีกค่ะ) แล้วพอเราจะอธิบายเขาก็หาว่าเราเถียงข้างๆคูๆ เราเลยไม่อยากจะเถียงกลับเพราะยิ่งเถียงกัน
มันจะทำให้เกิดการโต้เถียงหนักขึ้นจนอาจผิดใจกันได้ ที่สำคัญเพื่อนคนนี้เป็นคนชอบเอาชนะค่ะ  บางทีเรามีความรู้สึกว่าเขานิสัยแปลกๆอย่างเรื่องถามว่าไปไหนหรือจะเข้าหอไหม ซึ่งเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่เพื่อนจะไลน์ถามหากัน(หรือไม่ปกติคะ?) เพื่อนกลับรำคาญที่เราถามและยังหาว่าเราทำตัวเหมือนแฟนที่ถามตลอดเวลา เราก็พูดไปว่า ตรูแค่ถาม จะอะไรหนักหนา (แต่เรื่องเราไม่รู้ว่าเขาพูดจริงๆพูดเล่นนะค่ะ) ซึ่งเราจะชอบเอาเก็บมาคิดบ้างบางครั้ง จนบางทีเรารู้สึกไม่มีความสุข เขาชอบคิดว่าตัวเองถูกและเก่งเสมอ เอาตัวเองเป็นใหญ่ในบางครั้ง จนบางทีเพื่อนก้เอามาพูดแต่เราไม่อยากจะบอกเพราะเรื่องนี้ยังไงก็แก้นิสัยกันไม่ได้อยู่แล้ว
ปล.ขอโทษที่เนื้อหาในกระทู้ไม่ตรงกับหัวข้อกระทู้นะค่ะ อยากจะระบายด้วยค่ะ
ปล2. ไม่เคยเจอเพื่อนแบบนี้ที่ไลน์ไปแล้วรำคานเพราะเราถามแค่อยู่ไหน ในความคิดเราเราจะดีใจด้วยซ้ำที่มีคนไลน์ไปถาม