สวัสดีครับ. คือผมมีปัญหาหนักใจตรงที่. ผมมีโอกาสคุยกับผู้หญิง. 2 คน. จนมันถึงระยะที่ว่าเราควรเลือกพัฒนากับใครซักคนละ. ผู้หญิงคนแรกเป็นรุ่นน้องผม เราทำงานที่เดียวกันครับ. น้องมักจะขอความช่วยเหลือผม. ที่ทำงานก้ชอบให้ผมดูแลน้องเค้าจนความรู้สึกมันพัฒนามาเองระดับนึงคือพิเศษแหละ เราไปกินข้าวด้วยกันทุกวัน ทำงานโครกัน ชอบเถียงกันเรื่องเล็กๆน้อยๆ จนพี่ๆเริ่มแซวเริ่มเชียรให้คบกัน ตัวน้องนั้นก้นิ่งๆนะ. แต่เรา2คนมีนิสัยแบบนึงคือพอช่วงพักกลางวันเราจะชอบนั่งเอานิ้วเท้าชนกันเหมือนเป็นทางเดวที่จะได้ไกล้กันโดยที่พี่ๆไม่แซวอ่ะครับ.
ในด้านของนิสัย. น้องจะเด็กๆ. ทำไรไม่ค่อยเป็นชอบให้ผมช่วย น้องจบวุฒิ ปวส มาจากตจว ทำงานเป็นธุรการ ออกแนวติดๆดิน ซึ่งครอบครัวผมก็ทำอาชีพเกษตรกรมาแต่เดิมเลยคิดว่าน้องอาจจะเข้ากับที่บ้านได้
คนที่2 เป็นรุ่นพี่ เราจบมัธยมจากโรงเรียนเดียวกันแต่มารุจักกันผ่านทางfacebook จากรุ่นพี่ที่สนิทของผม เราคุยกันจนครบ 1 ปีกว่า ไปไหนมาไหนด้วยกัน พ่อแม่เขาโอเคกับผม แต่พ่อแม่ผมไม่ค่อยโอเคกะเค้าเพราะครอบครัวเขายึดอาชีพทรงเจ้า ครอบครัวผมกลัวแบบผมโดนทำของ แต่พ่อแม่ผมชอบเขาอยู่นะแค่ไม่ชอบครอบครัวเขา พี่เขาจบ ป.ตรี เกียรตินิยมอันดับ1 ทำงานเป็นผู้จีดการของบริษัทต่างประเทศ นิสัยสไตล์ชาวต่างชาติๆ เดินทางไปตปทบ่อย นานๆเจอกันซึ่งช่วงเขาไปผมก็นับวันรอเขากลับมาตลอด มีความสุขทุกครั้งที่เจอ พี่เขาทำอะไรเป็นหมด ไม่ค่อยขอความช่วยเหลือจากผมออกแนวผู้นำคอยสอน คอยเตือนผมตลอด แต่แกมีข้อดสียคือแกเอาแต่ใจ ชอบบโวยวายผมต้องตามใจ และแกต้องเป็นฝ่ายถูกเสมอ เรารุจักก่อนก่อนเจอน้องคนแรก. แต่พอน้องคนนั้นเข้ามาผมยอมรับว่าผมสับสนและลังเลใจขึ้นมาครับ
ตัวผมเองจบวิศวะครับ ทำงานเอกสารเพราะป่วยจากที่ทำงานเก่าพึ่งรักษาตัวหาย ยอมลดสเปคค่าแรงตัวเองลงงเพื่อให้ได้งานที่สบายใจมากขึ้นจึงมีโอกาสได้เจอรุ่นน้องคนนั้น. ตัวผมเองปรับตัวตามสภาพแวดล้อมที่อยู่ได้ครับ ผมจะอยู่แบบบ้านๆอย่างน้องคนแรกได้เพราะพื้นครอบครัวผมก้บ้านๆ หรือจะออกสมัยใหม่แบบรุ่นพี่ก้ได้เพราะเราก้เจอสภาพแวดล้อมจากกทม และจากมหาลัยมาคล้ายๆกัน
ผมจึงไม่รุ้ว่าผมควรเลือกใครที่จะเหมาะกะบผมเข้ากะบผมและครอบครัวผมได้กว่ากันครับ
ผมควรเลือก ผู้หญิงแบบไหนมาเป็นแม่ของลูกดีครับ
ในด้านของนิสัย. น้องจะเด็กๆ. ทำไรไม่ค่อยเป็นชอบให้ผมช่วย น้องจบวุฒิ ปวส มาจากตจว ทำงานเป็นธุรการ ออกแนวติดๆดิน ซึ่งครอบครัวผมก็ทำอาชีพเกษตรกรมาแต่เดิมเลยคิดว่าน้องอาจจะเข้ากับที่บ้านได้
คนที่2 เป็นรุ่นพี่ เราจบมัธยมจากโรงเรียนเดียวกันแต่มารุจักกันผ่านทางfacebook จากรุ่นพี่ที่สนิทของผม เราคุยกันจนครบ 1 ปีกว่า ไปไหนมาไหนด้วยกัน พ่อแม่เขาโอเคกับผม แต่พ่อแม่ผมไม่ค่อยโอเคกะเค้าเพราะครอบครัวเขายึดอาชีพทรงเจ้า ครอบครัวผมกลัวแบบผมโดนทำของ แต่พ่อแม่ผมชอบเขาอยู่นะแค่ไม่ชอบครอบครัวเขา พี่เขาจบ ป.ตรี เกียรตินิยมอันดับ1 ทำงานเป็นผู้จีดการของบริษัทต่างประเทศ นิสัยสไตล์ชาวต่างชาติๆ เดินทางไปตปทบ่อย นานๆเจอกันซึ่งช่วงเขาไปผมก็นับวันรอเขากลับมาตลอด มีความสุขทุกครั้งที่เจอ พี่เขาทำอะไรเป็นหมด ไม่ค่อยขอความช่วยเหลือจากผมออกแนวผู้นำคอยสอน คอยเตือนผมตลอด แต่แกมีข้อดสียคือแกเอาแต่ใจ ชอบบโวยวายผมต้องตามใจ และแกต้องเป็นฝ่ายถูกเสมอ เรารุจักก่อนก่อนเจอน้องคนแรก. แต่พอน้องคนนั้นเข้ามาผมยอมรับว่าผมสับสนและลังเลใจขึ้นมาครับ
ตัวผมเองจบวิศวะครับ ทำงานเอกสารเพราะป่วยจากที่ทำงานเก่าพึ่งรักษาตัวหาย ยอมลดสเปคค่าแรงตัวเองลงงเพื่อให้ได้งานที่สบายใจมากขึ้นจึงมีโอกาสได้เจอรุ่นน้องคนนั้น. ตัวผมเองปรับตัวตามสภาพแวดล้อมที่อยู่ได้ครับ ผมจะอยู่แบบบ้านๆอย่างน้องคนแรกได้เพราะพื้นครอบครัวผมก้บ้านๆ หรือจะออกสมัยใหม่แบบรุ่นพี่ก้ได้เพราะเราก้เจอสภาพแวดล้อมจากกทม และจากมหาลัยมาคล้ายๆกัน
ผมจึงไม่รุ้ว่าผมควรเลือกใครที่จะเหมาะกะบผมเข้ากะบผมและครอบครัวผมได้กว่ากันครับ