สวัสดีค่ะ วันนี้เลื่อนไปเจอกระทู้นึง ความเครียดเลยประทุขึ้นมา
ตอนนี้จขกท.กำลังเรียนอยู่ม.3 ในความรู้สึกตอนนี้เหมือนต้องตัดสินใจเลือกทางไปต่อให้ดีๆเพราะถ้าเลือกพลาดเราต้องอยู่กับมันไปตลอดชีวิต ระหว่างสายสามัญและสายอาชีพ ซึ่งตัวจขกท.เองอยากเรียนสายสามัญค่ะ อนาคตอยากเป็นผู้พิพากษาถึงขั้นเพ้อตัวเองนั่งอยู่บนบัลลังค์ เริ่มอ่านหนังสือเกี่ยวกับกฎหมายแบบเบสิคๆ ก็ปรากฎว่าชอบ มันเพลินแล้วก็จำง่ายดีสนุกมาก แต่ติดปัญหาตรงที่พ่อแม่อายุปาไป50แล้วค่ะ แถมทางบ้านฐานะก็ไม่ได้ดี ในใจก็อยากเลี้ยงพ่อแม่ไวๆ อยากให้พวกท่านนอนใช้ตังอยู่บ้าน เพราะประมาณวัยนี้เรี่ยวแรงเริ่มอ่อนล้าแล้วกว่าเราจะจบจะสอบผู้พิพากษาได้คงต้องหลายปีแน่ๆ แถมกลัวพ่อแม่ส่งไม่ไหวด้วย เลยหันมามองสายอาชีพ กลับไม่มีอะไรที่ชอบเลย เลขก็ห่วยถึงขั้นอี๋ ถ้าเรียนบัญชีมีหวังทำบริษัทเค้าล่มแน่ๆ เลยเริ่มเครียด ครูทุกหมวดสาระก็พูดกรอกหูถึงขจ้อดีข้อเสียก็พาลเครียดไปใหญ่ แล้วยิ่งเครียดเข้าไปอีกเมื่อตัวเองเริ่มไม่แน่ใจว่าชอบผู้พากษาจริงรึป่าว ก็ยิ่งเพิ่มเลเวลในการเครียด พ่อแม่ก็ปรึกษาไม่ได้ เพราะเวลาปรึกษาทีไรคำตอบก็จะออกมาว่า"จะเรียนไรก็เรียนไปเถอะส่งได้หมด" เห้อหนักใจจริงๆค่ะ เพราะเรามันเหมือนคนโลภ รักพี่ก็เสียดายน้อง เรียนสายอาชีพก็ดีนะ แต่เราก็อยากเรียนสายสามัญ สามัญก็ดีนะ แต่ถ้าเราเรียนไม่จบเราก็ไม่มีงานทำ ไม่เหมือนปวช.เรียนจบก็มีงาน หรือจะเลือกเรียนต่อปวส.ก็ได้
ปล.ผิดพลาดประการใด อย่าด่ากันนะค่ะ แล้วก็ขออภัยมาณที่นี้ด้วย
ช่วยด้วยค่ะ เครียดมากๆ
ตอนนี้จขกท.กำลังเรียนอยู่ม.3 ในความรู้สึกตอนนี้เหมือนต้องตัดสินใจเลือกทางไปต่อให้ดีๆเพราะถ้าเลือกพลาดเราต้องอยู่กับมันไปตลอดชีวิต ระหว่างสายสามัญและสายอาชีพ ซึ่งตัวจขกท.เองอยากเรียนสายสามัญค่ะ อนาคตอยากเป็นผู้พิพากษาถึงขั้นเพ้อตัวเองนั่งอยู่บนบัลลังค์ เริ่มอ่านหนังสือเกี่ยวกับกฎหมายแบบเบสิคๆ ก็ปรากฎว่าชอบ มันเพลินแล้วก็จำง่ายดีสนุกมาก แต่ติดปัญหาตรงที่พ่อแม่อายุปาไป50แล้วค่ะ แถมทางบ้านฐานะก็ไม่ได้ดี ในใจก็อยากเลี้ยงพ่อแม่ไวๆ อยากให้พวกท่านนอนใช้ตังอยู่บ้าน เพราะประมาณวัยนี้เรี่ยวแรงเริ่มอ่อนล้าแล้วกว่าเราจะจบจะสอบผู้พิพากษาได้คงต้องหลายปีแน่ๆ แถมกลัวพ่อแม่ส่งไม่ไหวด้วย เลยหันมามองสายอาชีพ กลับไม่มีอะไรที่ชอบเลย เลขก็ห่วยถึงขั้นอี๋ ถ้าเรียนบัญชีมีหวังทำบริษัทเค้าล่มแน่ๆ เลยเริ่มเครียด ครูทุกหมวดสาระก็พูดกรอกหูถึงขจ้อดีข้อเสียก็พาลเครียดไปใหญ่ แล้วยิ่งเครียดเข้าไปอีกเมื่อตัวเองเริ่มไม่แน่ใจว่าชอบผู้พากษาจริงรึป่าว ก็ยิ่งเพิ่มเลเวลในการเครียด พ่อแม่ก็ปรึกษาไม่ได้ เพราะเวลาปรึกษาทีไรคำตอบก็จะออกมาว่า"จะเรียนไรก็เรียนไปเถอะส่งได้หมด" เห้อหนักใจจริงๆค่ะ เพราะเรามันเหมือนคนโลภ รักพี่ก็เสียดายน้อง เรียนสายอาชีพก็ดีนะ แต่เราก็อยากเรียนสายสามัญ สามัญก็ดีนะ แต่ถ้าเราเรียนไม่จบเราก็ไม่มีงานทำ ไม่เหมือนปวช.เรียนจบก็มีงาน หรือจะเลือกเรียนต่อปวส.ก็ได้
ปล.ผิดพลาดประการใด อย่าด่ากันนะค่ะ แล้วก็ขออภัยมาณที่นี้ด้วย