ท้องฟ้าปลอดโปร่ง มาคุยกันสบายๆดีกว่า

วันอาทิตย์แท้ๆ แต่เกียนก็ต้องมานั้งเขียนเอกสารลูกน้องอีก
งานเยอะมากๆ อิจฉาคนที่ทำงานประจำ มีวันหยุดเสาร์อาทิตย์จังเลย

จะไปไหนก็นัดกันง่าย เพราะหยุดตรงกัน ไม่ต้องมานั้งรอคนนั้นทำงาน คนนั้นหยุด ดูแล้วมีความสุขจัง

แต่กับเกียน เป็นนายจ้าง ต้องดูแลลูกน้องเป็นสิบๆคน ต้องดูแลทุกอย่าง ถึงค่าตอบแทนจะสูงมาก แต่ความกดดันก็สูงตาม ทั้งเรื่องยอดขาย ยอดสั่งซื้อ ที่ต้องจ่ายอีก

เคยมีความคิดเหมือนกันนะว่า อยากเป็นลูกน้องจังเลย
แต่ด้วยที่ วุฒิ กศน. ม3 คงทำได้แค่ พนักงานเซเว่น หรือไม่ก็ขับวินมอไซค์

แต่ก็แค่คิด เพราะถ้าให้ไปทำจริงๆ คงไม่พอกินแน่ๆ ลูก7เมีย3 จะเอาตังที่ไหนเลี้ยงเค้าละ...

ทุกวันนี้ เลยไม่คิดอะไร มีหน้าที่ทำอะไร ก็ทำไป เพื่ออนาคตอีกหลายชีวิตของเรา

ถ้าถามว่า แล้วทำไม มาเล่นบอร์ด รมชดำเนินละ
ก็ต้องตอบว่า ฆ่าเวลาและแก้เบื่อ แก้เหงา ให้กับเกียนมา5ปีแล้ว

ทำให้เจอเพื่อนใหม่หลายคน ไม่ว่าจะสีเดียวกันหรือต่างสี ถึงได้บอก ถ้าตัดเรื่องสีเสื้อออกไป คงได้มันกว่านี้แน่ๆ

แต่อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด วันนี้ อาจจะจูบปากกันอยู่
วันหน้าอาจจะใส่กันยับก็ได้ เพราะยังไง จากที่สัมผัส

ทุกคน อุดมการ มาก่อนเพื่อนต่างสี...

เกียนเข้าใจคำนี้ดี ไม่ต้องห่วง
เพราะเกียนเล่นเอามัน จึงไม่แคร์ว่า ใครจริงใจและใครจิงโจ้ครับ

วันอาทิต์บ่ายๆแบบนี้ ช่างน่าจิบน้ำชาดูนก ชมไม้ปล่อยอารมได้สดชื่อจริงๆครับ

....เสียงมือถือดัง...
ป๊าบอกให้ขับรถกลับบ้าน

ขับรถก่อนนะครับ