เราเเอบชอบพี่คนนึงค่ะ เค้าเป็นเหมือนคล้ายเครือญาติกัน เเต่คนละนามสกุลน่ะ พี่เค้าเรียนหมอ อยู่ที่ กทม.ปีนึงจะลงมาครั้งหรือสองครั้ง เราเคยเหนพี่เค้านานเเร้วเเต่ม่ได้คุยกัน ซึ่งตอนนั้นเราก้อม่เคยรู้สึกว่าชอบพี่เค้าเรย จนมาวันงานบวชพี่เเถวบ้านค่ะ เค้าก้อมา เเต่เราไม่เห็นเค้าน่ะ พอช่วงงานจบไป เค้า ก้อทักเรามาผ่านFacebook ค่ะ เราก้อคุยกัน จนเรารู้สึกว่าเราชอบพี่เค้า เราก้อเดาใจตัวเองม่ถูกค่ะ เเต่เราคุยกันม่ถึงอาทิตย์ เค้าก้อหายไปค่ะ เเชทไม่อ่านไม่ตอบ เราก้อโอเครค่ะ ตัดใจด้าย  เเต่พอเจอหน้าเค้าใจมันสั่นค่ะ เราจะเจอพี่เค้าเฉพาะ ช่วงสงกาน ในเเต่ละปีเท่านั้นค่ะ เราก้อได้เเต่รอ รอวันได้เจอเค้า พี่เค้าจะชอบทักเรามา ตอนเค้ากลับบ้านลงมาหาพ่อเค้าค้ะ จนทำไห้เราตัดใจกลับเค้าไม่ได้ ไปๆมาๆหายๆเเบนี้ตลอด หลายปี จนมีช่วงนึงเราบอกชอบพี่เค้า เค้าก้อพูดบอกมาว่า เอ้าหรออ!! ทำไมไม่เห็นบอก เเร้วเค้าก้อเปลี่ยนเรื่องคุยเเล้วก้อหายไปค่ะ จนมางานเเต่งพี่เเถวบ้านเค้าก้อมา เค้าก้อทักเรามาอีก พอกลับ กทม.เค้าก้อหายไป เราอยากรู้พี่เค้าต้องการอะไร ทำไมต้องมาล้อเล่นกับความรูสึกเราเเบบนี้ ณ.ตอนนี้เราก้อยังตัดใจม่ได้ค่ะ ยังรอวันที่จะได้เจอเค้าอยู่ ดูเหมือนงมงายเนอะ เเต่ถ้าคุณลองมาเป็นเราจะเข้าใจว่ามันเจ้บเเค่ไหน เสียใจเเค่ไหนน พี่เค้าเองก้อเหมือนกันเค้าไม่เคยรู้เรย เราคิดถึงเค้า ร้องไห้เพราะเค้า เค้าไม่เคยรู้เรยจริงๆ