อยากรู้ว่าเราควรอยู่ยังไงในสถานะเป็นสองรองคนอื่นแบบนี้ คือจะเบ้าก่อนนะคะคือก่อนที่เราจะคบกันแฟนหนูเค้าบอกว่าไม่มีแฟน แต่จะมีผู้ชายคนนึงที่คุยมา แต่เค้าก็บอกว่าก็ไม่ได้อะไรด้วย เราก็ไม่คิดเอะใจตั้งแต่แรก แล้วเราก็มารู้ความจริงทีหลัง จากที่คบกันแล้ว คือเค้าเป็นแฟนกับผู้ชายคนนั้น รู้จักกันกับผู้ชายมาจะหกปีแล้วแต่คบกันจะหกปีไหมไม่แน่ใจ แล้วต่อมาเราก็รู้อะไรหล่ยๆอย่างมาเรื่อยๆ เพราะความอยากรู้ของหนูเอง (แฟนหนูแก่กว่าหนูห้าปี) เค้าไม่ให้หนูได้แตะต้องโทรศัพท์ของเค้าเลย เค้าเซฟมากแต่ก็ไม่รอดมือหนูไปได้ (ไม่รู้ไม่เจ็บก็จริงแต่เค้าเป็นแฟนเรา เราก็น่าจะมีสิทธ์ที่จะรับรู้บ้าง) หนูเคยจะเลิกกันหลายครั่งแต่ก็ไม่เคยจะเลิกจริงๆ จนมันรฟุ้สึกหล่ยครั้งมากว่าจะไม่ทนอยู่ในสภาพแบบนี้แน่ แต่ก็รักอะค่ะเจ็บยังไงก็ยังไม่กล้าที่จะไปจริงๆสักที หนูขอให้เค้าเลือกสักคน แต่เค้าก็เลือกไม่ได้เหนุ่มผลเค้าเยอะ ลืมบอกแฟนหนูเค้าไม่ได้เปิดเผยว่าชอบผู้หญิง ไม่มีใครรู้เพราะด้วยเรื่องกน้าที่การงาน ครอบครัวสังคมของเราหนูได้แต่แอบๆแม้แต่เพื่อนในเฟสเค้ายังไม่เป็น หนูไม่คิดว่าจะอยู่ในสถานะแบบนี้ตลอดไปหรอก แต่ระหว่างที่เป็นแบบนี้อยู่เราต้องใจเย๋นแต่ไหนต้องยอมแค่ไหน หรือควรจะถอยออกมา อยากได้คำปรึกษาระบาย กนะทูฆ่าแรกยังจับประเด็นไม่ค่อยได้เรื่องเลย><
เรามีเป็นผู้หญิงด้วยกัน แต่แฟนเค้าก็มีแฟนที่เป็นผู้ชายอยู่ เค้าไม่เลือกใครเลยสักคน เราควรอยู่ต่อไหม หรือควรออกไปตัดใจไป