ขอบอกก่อนนะคะ *ไม่ได้เจตนาตั้งกระทู้เพื่อสนับสนุนใดๆแค่อยากมาแชร์เรื่องราวค่ะ*
คิดอยู่นานว่าจะตั้งดีไหม เรารู้ตัวดีค่ะว่ามันผิดมากๆ ความรักของ นร กับ ครู
ขอแทนตัวเองว่า เรา ส่วนเขา ที นะคะ ตอนนี้เราอยู่ ม.6 ค่ะ
เราเรียนอยู่ รร จังหวัดนึงในภาคเหนือ ด้วยความที่เราเรียนเป็นหลักสูตร 2 ภาษา ทำให้ครูส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ
ที เขาเป็นครูต่างชาติค่ะ เขาเป็นคนที่นื่งๆ เงียบๆ ไม่ยิ้มกับใครเลยแหละค่ะ ดูเย็นชามาก เขาไม่หล่อนะคะ 555555
ตอนเราเจอเขาครั้งแรกนี่รู้สึกไม่ชอบเขาเลยนะคะ ด้วยความที่ครูต่างชาติคนอื่นเขาจะเฮฮา เฟรนลี่ มาเจอ ที เนี่ยแหละค่ะที่แปลก เราเจอเขาครั้งแรกก็ตอนไปแคมป์ค่ะ เราซุบซิบกับเพื่อนว่า คนอะไรเนี่ยไม่ยิ้มเลย อยู่ดีๆหลังจากค่ายนั้น เราไม่รู้ว่าเราไปสนใจเขาเมื่อไร รู้แค่ว่าตอนเรียนจะมองออกไปนอกห้องหาเขาตลอด (ทีไม่ได้สอนห้องเราค่ะเขาสอนแต่รุ่นน้องเรา) มีวันนึงเขามีให้แข่งขันภาษาใน รร เราก็รีบไปสมัครที่เขาเป็นคนคุมค่ะ นี่เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เรารู้จักตัวตนของเขาค่ะ เขาจะชอบมาแกล้งเรา พอเราตอบเนี่ยก็จะหัวเราะบ่อยๆ ยิ้มตลอด ทั้งที่กับคนอื่นเขาก็ทำตัวปกติค่ะ แล้วก็ที่ว่างในห้องมีเยอะมาก แต่ทีจะมานั่งข้างเราตลอดค่ะ เหมือนเวลาที่ฝึก (ให้คนในห้องออกไปพูดแล้วเราก็เขียนตาม) แล้วเราไปห้องน้ำมาไม่ทัน เราก็ไม่ได้เขียนต่อ ทีจะมองแล้วก็ยิ้มกวนๆใส่ ตอนเขายิ้มรุ่นพี่ก็บอกแทบไม่เห็นเขายิ้มเลยตอนที่ห้องพี่เขาเรียนกับที ก็จะมีหลายๆเรื่องที่ทำให้เราคิดว่าบางที ทีอาจจะคิดอะไรกับเราบ้าง เช่น ตอนเราไม่สบาย เราใส่มาร์กปิดปาก ตอนนั้นทีกำลังแจกแบบทดสอบ เขาเดินมาแจกให้เราคนสุดท้าย พอเราจะรับเขาก็จับไม่ปล่อย เราเลยเงยไปมอง เขาก็เหมือนจะอยากถามว่าเราเป็นอะไร แต่เขาเป็นคนไม่พูดเลยจริงๆค่ะ
จนวันจบที่ฝึก เขาบอกว่าใครอยากได้เฉลยก็ให้มาเอาที่เขานะแล้วมองหน้าเรา ผ่านไปเป็นอาทิตย์เราก็ไม่กล้าทักเขา มีวันนึงแบบอยากหาเรื่องคุยกับเขาเลยบอก ยูขอเฉลยหน่อยได้ไหม (ตอนนั้นยังไม่ทำแบบทดสอบเลย5555) ทีก็บอกมาหาที่ออฟฟิสนะ แต่เราไม่ไปมัวแต่นั่งคุยกับเพื่อน กลัวจับได้ด้วยแหละว่ายังไม่ทำ คือออฟฟิสจะอยู่ที่ชั้น 2 เราเรียนชั้น 4 คือทีเดินเอามาให้เราบนห้องทั้งๆที่เราต้องเดินลงไปเอาเอง แล้วตอนนั้นทีก็จะกลับบ้านแล้ว แต่ยังเดินขึ้นมาให้เรา นี่ช็อคมาก พอจบเรื่องนี้ไปเราก็ไม่ทักกันเลย เพื่อนจะบอกตลอดนะ ว่าเห้ยเขามองมาว่ะ ตลอด
ผ่านไป 5 เดือนความรู้สึกที่มีมันมากขึ้นเรื่อยๆ มีวันนึงเราก้ได้ยินมาว่า เด็กทะเลาะกับครู เราก็ไม่ได้สนใจ จนรู้ว่าเขาต้องลาออก ตอนนั้นสมองเบลอไปหมด
เราทำอะไรไม่ถูก กินอะไรไม่ลง กลับมาบ้านมาร้องไห้ พยายามคิดว่ามันไม่จริง แต่พอเราเห็นสายตาที่เขามองมาเลยรู้ว่าจริง ตาเขาน้ำตาซึม เรานี่โคตรอยากไปปลอบเขา แต่ผิดที่ใจไม่กล้าจริงๆ เราเลยเดินไปที่ออฟฟิส แล้วเราก็เดินแบบตรงกัน ยึกยักๆว่าใครจะไปก่อน ตอนนั้นเราไม่มองหน้าเขาเลยนะ
แบบเห็นคนที่เรารักทุกข์ เรานี่ทุกข์ยิ่งกว่า แล้วเขาก้ไปจริงๆแล้วค่ะ อยู่ดีๆไม่กี่วันก่อน เราเดินผ่านเพื่อนสนิทที เขาเป็นครูเหมือนกันค่ะ เราไม่ได้สนิทกับเขา ตอนเจอเราก็ทักกันปกติ อยู่ดีๆเขาก็พูดว่าตอนนี้ทีสอนอยู่ที่ รร ...... แล้วนะ เรานี่ดีใจกับเขามากๆที่เขาได้เริ่มต้นใหม่
ตอนนี้เรามีเมลล์ที เราอยากทักไปบอกความรู้สึกของเราจริงๆค่ะ มันทรมาณมาก เราต้องไปนั่งที่เดิมๆที่เห็นเขาทุกวัน เราร้องไห้ตลอด ให้เขารู้สักนิดก็ยังดีค่ะ ทีไม่มีแฟนตอนนี้ เราควรทักไปไหม ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง เราก็คงดีใจที่ได้ทำ
แต่เพราะเส้นกั้นที่รู้ว่ามันไม่ดีที่จะข้ามไป
ถ้าเป็นเพื่อนๆจะทำยังไงคะ
ปล.ขอโทษที่เล่าไม่ค่อยรู้เรื่อง ใครงงหลังไมค์มาได้ค่ะ
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
ควรไปต่อหรือหยุด แอบรักครูค่ะ ขอคำแนะนำ
คิดอยู่นานว่าจะตั้งดีไหม เรารู้ตัวดีค่ะว่ามันผิดมากๆ ความรักของ นร กับ ครู
ขอแทนตัวเองว่า เรา ส่วนเขา ที นะคะ ตอนนี้เราอยู่ ม.6 ค่ะ
เราเรียนอยู่ รร จังหวัดนึงในภาคเหนือ ด้วยความที่เราเรียนเป็นหลักสูตร 2 ภาษา ทำให้ครูส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ
ที เขาเป็นครูต่างชาติค่ะ เขาเป็นคนที่นื่งๆ เงียบๆ ไม่ยิ้มกับใครเลยแหละค่ะ ดูเย็นชามาก เขาไม่หล่อนะคะ 555555
ตอนเราเจอเขาครั้งแรกนี่รู้สึกไม่ชอบเขาเลยนะคะ ด้วยความที่ครูต่างชาติคนอื่นเขาจะเฮฮา เฟรนลี่ มาเจอ ที เนี่ยแหละค่ะที่แปลก เราเจอเขาครั้งแรกก็ตอนไปแคมป์ค่ะ เราซุบซิบกับเพื่อนว่า คนอะไรเนี่ยไม่ยิ้มเลย อยู่ดีๆหลังจากค่ายนั้น เราไม่รู้ว่าเราไปสนใจเขาเมื่อไร รู้แค่ว่าตอนเรียนจะมองออกไปนอกห้องหาเขาตลอด (ทีไม่ได้สอนห้องเราค่ะเขาสอนแต่รุ่นน้องเรา) มีวันนึงเขามีให้แข่งขันภาษาใน รร เราก็รีบไปสมัครที่เขาเป็นคนคุมค่ะ นี่เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เรารู้จักตัวตนของเขาค่ะ เขาจะชอบมาแกล้งเรา พอเราตอบเนี่ยก็จะหัวเราะบ่อยๆ ยิ้มตลอด ทั้งที่กับคนอื่นเขาก็ทำตัวปกติค่ะ แล้วก็ที่ว่างในห้องมีเยอะมาก แต่ทีจะมานั่งข้างเราตลอดค่ะ เหมือนเวลาที่ฝึก (ให้คนในห้องออกไปพูดแล้วเราก็เขียนตาม) แล้วเราไปห้องน้ำมาไม่ทัน เราก็ไม่ได้เขียนต่อ ทีจะมองแล้วก็ยิ้มกวนๆใส่ ตอนเขายิ้มรุ่นพี่ก็บอกแทบไม่เห็นเขายิ้มเลยตอนที่ห้องพี่เขาเรียนกับที ก็จะมีหลายๆเรื่องที่ทำให้เราคิดว่าบางที ทีอาจจะคิดอะไรกับเราบ้าง เช่น ตอนเราไม่สบาย เราใส่มาร์กปิดปาก ตอนนั้นทีกำลังแจกแบบทดสอบ เขาเดินมาแจกให้เราคนสุดท้าย พอเราจะรับเขาก็จับไม่ปล่อย เราเลยเงยไปมอง เขาก็เหมือนจะอยากถามว่าเราเป็นอะไร แต่เขาเป็นคนไม่พูดเลยจริงๆค่ะ
จนวันจบที่ฝึก เขาบอกว่าใครอยากได้เฉลยก็ให้มาเอาที่เขานะแล้วมองหน้าเรา ผ่านไปเป็นอาทิตย์เราก็ไม่กล้าทักเขา มีวันนึงแบบอยากหาเรื่องคุยกับเขาเลยบอก ยูขอเฉลยหน่อยได้ไหม (ตอนนั้นยังไม่ทำแบบทดสอบเลย5555) ทีก็บอกมาหาที่ออฟฟิสนะ แต่เราไม่ไปมัวแต่นั่งคุยกับเพื่อน กลัวจับได้ด้วยแหละว่ายังไม่ทำ คือออฟฟิสจะอยู่ที่ชั้น 2 เราเรียนชั้น 4 คือทีเดินเอามาให้เราบนห้องทั้งๆที่เราต้องเดินลงไปเอาเอง แล้วตอนนั้นทีก็จะกลับบ้านแล้ว แต่ยังเดินขึ้นมาให้เรา นี่ช็อคมาก พอจบเรื่องนี้ไปเราก็ไม่ทักกันเลย เพื่อนจะบอกตลอดนะ ว่าเห้ยเขามองมาว่ะ ตลอด
ผ่านไป 5 เดือนความรู้สึกที่มีมันมากขึ้นเรื่อยๆ มีวันนึงเราก้ได้ยินมาว่า เด็กทะเลาะกับครู เราก็ไม่ได้สนใจ จนรู้ว่าเขาต้องลาออก ตอนนั้นสมองเบลอไปหมด
เราทำอะไรไม่ถูก กินอะไรไม่ลง กลับมาบ้านมาร้องไห้ พยายามคิดว่ามันไม่จริง แต่พอเราเห็นสายตาที่เขามองมาเลยรู้ว่าจริง ตาเขาน้ำตาซึม เรานี่โคตรอยากไปปลอบเขา แต่ผิดที่ใจไม่กล้าจริงๆ เราเลยเดินไปที่ออฟฟิส แล้วเราก็เดินแบบตรงกัน ยึกยักๆว่าใครจะไปก่อน ตอนนั้นเราไม่มองหน้าเขาเลยนะ
แบบเห็นคนที่เรารักทุกข์ เรานี่ทุกข์ยิ่งกว่า แล้วเขาก้ไปจริงๆแล้วค่ะ อยู่ดีๆไม่กี่วันก่อน เราเดินผ่านเพื่อนสนิทที เขาเป็นครูเหมือนกันค่ะ เราไม่ได้สนิทกับเขา ตอนเจอเราก็ทักกันปกติ อยู่ดีๆเขาก็พูดว่าตอนนี้ทีสอนอยู่ที่ รร ...... แล้วนะ เรานี่ดีใจกับเขามากๆที่เขาได้เริ่มต้นใหม่
ตอนนี้เรามีเมลล์ที เราอยากทักไปบอกความรู้สึกของเราจริงๆค่ะ มันทรมาณมาก เราต้องไปนั่งที่เดิมๆที่เห็นเขาทุกวัน เราร้องไห้ตลอด ให้เขารู้สักนิดก็ยังดีค่ะ ทีไม่มีแฟนตอนนี้ เราควรทักไปไหม ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง เราก็คงดีใจที่ได้ทำ
แต่เพราะเส้นกั้นที่รู้ว่ามันไม่ดีที่จะข้ามไป
ถ้าเป็นเพื่อนๆจะทำยังไงคะ
ปล.ขอโทษที่เล่าไม่ค่อยรู้เรื่อง ใครงงหลังไมค์มาได้ค่ะ
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ