ทำไมเวลาชอบใครถึงยากนักที่จะบอกเขา

คือเราชอบคนๆนึงอยู่ค่ะ เขาเป็นเพื่อนเราเอง เราเล่นด้วยกัน แบบที่เรียกได้ว่า เพื่อนกลุ่มเรากับเพื่อนกลุ่มมันแซว เราเขินน้ะ แค่เราต้องเก็บอาการ เราเคยคิดว่าถ้า เราเล่นด้วยกัน คุยกันมากกว่านี้ ตัวเราคง เก็บความรู้สึกไม่ได้เราจึงตัดสินใจ ไม่คุยกับมันเลย แต่มันคอยถามเราตลอด ว่าเป็นอะไร พอเราไม่ตอบมันก็จะให้เพื่อนสนิทมันมาถามหรือไม่ก็มาถามเพื่อนเรา เป็นใครก็รู้สึกดีใช่ไหมล้ะ มันห่วงเรา มันถามไถ่เราตลอด เราไปไหนขาดเรียนมันก็ถามเพื่อนเราว่าทำไมไม่มา เพื่อนเรามาเล่าให้ฟังตลอดเพราะในกลุ่มก็รู้ว่าเราชอบมัน มีวันนึง เพื่อนเดินมาบอกเราว่า  กูขอโทดน้ะ กูบอกมันไปแล้วว่าชอบมัน ตอนนั้นเราก็เตรียมใจแล้วว่า มันไม่ชอบเรา มันไม่คุยกับเรา แล้วเราก็ถามเพื่อนว่ามันว่าไง เพื่อนบอกว่า มัน เงียบแล้วบอกว่าอื้อ ทีนี้เราเงียบ เพื่อนมันเลยบอกว่าขอโทด เราก็เงียยบอีก จนถึงเวลาเรียน มันเดินผ่านเราอย่างไม่มีเยื่อใย ไม่คุยไม่ทัก เราก็เข้าใจเน้อะว่า คนมันไม่ชอบเรา ทำไงก็ไม่ชอบ เราเลยตัดสินใจไม่คุยกับมันอีก ผ่านไปสัก 3-4 วัน เวลาเรามาถึงรร.เราจะนั่งตรงโต๊ะหินอ่อน มันก็มานั่ง มันถามเราว่า ทำไมเมินมัน ทำไมไม่คุยกับมัน เราเริ่มสงสัยเเล้วว่าทำไม มันคิดงั้นเราเลยหันไปมองเพื่อนคนที่บอกมันไปว่าเราชอบมัน มันยิ้มแล้วบอกว่า กูโกหกเก่งป่าว ในตอนนั้นทั้งดีใจและเสียใจ คือดีที่เพื่อนๆคุยด้วย แต่เสียใจที่ โกหกกันแรงไปรึป่าว แต่ก็ช่างมันเถอะเน้อะในความคิดเรา  มันคงแกล้งเพื่อความสนุกเราเลยไมทคุยกับเพื่อน คนที่โกหกเรา ไปหลายวัน มันก็มาขอโทด เราก็คืนดี แต่มาเรื่องของคนที่เราชอบต่อ คราวนี้ทั้งเพื่อนกลุ่มเราบอกว่า บอกไปเลยก่อนที่จะไม่มีโอกาส ต่อหน้าเพื่อนเรากล้ามาก แต่พอเพื่อนๆมันลากเราไปต่อหน้ามัน เรากลับพูดอะไรไม่ออก เราอยากบอกแต่ทำไมกลัวขนาดนี กลัวคำว่าเพื่อน กลัวไปหมด เราจคงตัดสินใจ พูดกับมันว่ากูยืมลอกการบ้านวิชาวิทย์มั่ง มันก้อทำหน้าเอ๋อเเล้วให้ยืม เห้ออออ จากวันนั้นเราก็ไม่ค่อยกล้าบอกอะไรมันอีก เราอึดอัด อยากบอกแต่กลัวเจ็บ กลัวเสียมันไป กลัวมากๆ 😢 😢