ผมกับแฟนคบกันมาสามปีครับ สองปีแรกดีทุกอย่างรักกันหวานชื่น แต่พอมาปีที่สามผมเริ่มนอกลู่ครับ ทำตัวไม่ดีแชทก็หายไลน์ก็เงียบแถมแอบหนีไปคุยกับคนอื่น ที่ทำผมรู้ตัวว่าผิดอยู่เสมอนะครับแต่อารมณ์ผมแบบกู่ไม่กลับ มีใหม่ไปเรื่อยในขณะที่แฟนผมเค้ารอผมมาตลอดอย่าเพิ่งด่ากันนะครับแล้วหลังจากที่ผมมีกิ๊กมาเรื่อยๆแล้วเค้าทนผมมาเกือบปรก็มาถึงจุดจะจบครับ
......เริ่มต้นที่ผมเนี่ยตัดสินใจกลับมาหาเค้า คือกลับมาเพื่อรักเค้าแล้วตัดสินใจว่าจะไม่ไปไหนอะครับผมเลือกอย่างมั่นใจนะครับผมรักเค้าแต่พอผมกำลังจะกลับมาเต้าก็ถามผมว่า"ถ้าเค้ารู้สึกเปลี่ยนไปผมจะเสียใจมั้ย" มาประโยคแรกผมก็จุกเลยครับ มันมีรู้สึกว่าเค้ากำลังจะจากผมไป ผมเลยถามว่าทำไม มีอะไรพูดมาตรงๆ เค้าก็บอกว่าเค้าเสียใจ เวลาที่เค้าเศร้าเค้าต้องการผมผมไม่เคยอยู่กับเค้า ประเด็นแรก เวลาเค้าทีกมาผมมักจะเมินแชทไม่ตอบเค้าอธิบายฟลายอย่าง ผมกำลังร้อนรนครับผมกลัวว่าจะเสียเค้าไป ผมประชดทุกอย่าง ผมตอบกลับแบบร้ายๆบอกเค้าว่าผมไม่แคร์และไม่รักคนที่ไม่รักผม เค้าก็ยังเปนน้ำเย็นพูดกับผมแบวอ่อนโยนขอกอดผมแต่ผมก็ไม่ยอม ทั้งที่เสียใจร้องไห้ออกมาแล้วแต่ก็ปฏิเสธเค้า จนกระทั้งเรื่องมันผ่านมาสองวันผมกลับไปทักเค้าด้วยข้อความไล์ครับขอให้เค้ากลับคืนมาผมแอบหวังไว้ว่าเค้าจะกลับมาเค้าก็ยังคงพูดกับผมดีๆ แต่ก็บอกว่าไม่ยอมกลับมาทั้งๆที่บอกว่ารีกผมแทบทุกประโยค ผมเองก็ตัดพ้อเรื่อยๆเค้าก็บอกให้ผมเจอคนใหม่ที่ดีและอย่าให้คนใหม่ต้องมาเสียใจเหมือนกผมยิ่งร้องไห้หนักเลยครับกลัวไปหมดกลัวเค้าจะไม่กลับมาแต่จนแล้วจนรอดเค้าก็ยังคุยกับผมคุยกันดีเหมือนตอนที่คบกันทุกอย่างแต่ผมมันก็ยึดติดกับสถานะครับอยากถามให้ชัดว่าเค้าจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย เค้าก็ตอบว่าแบบนี้ก็ดีแล้ว เลยถามว่าแล้วแบบนี้เราเป็นอะไรกันเค้าก็ตอบว่าไม่รู้ครับผมคาดหวังไว้สูงจนผมตกลงมาเจ็บได้ยินแค่นี้ใจผมร้าวทั้งๆที่มันไม่ใช่เนื่องร้ายแรงแต่ผมทำให้เป็นเรื่องใหญ่ครับผมเริ่มโมโหอีกแล้วไม่บอมตุยไม่ฟังอะไรทั้งนั้นเอาแต่ใจจนสุดทั้งเค้าก็จากผมไปอรกครั้ง แต่ก็นะผมไม่ปล่อยเค้าไปไใได้อยากเลวกับเค้านะครับแต่ผมแค่จะขอโอกาสรักษาเค้าฝฟม่แต่มาครั้งนี้เค้ากลายเป็นคนเบ็นชาไม่สนใจไม่ใส่ใจผมอีกต่อไปถามคำตอบคำไม่พูดก็ไม่คุย ผมหนีกใจครับลำบากใจผมรู้ว่าผมเสียใจไม่ได้ครึ่งของที่เค้าเสียใจแต่ผมอยากดูแลเค้าจริงๆอยากให้เค้าอยู่ในชีวิตผมต่อไป
ปล.อย่าด่าผมเลยผมผิดไปแล้วและยังคงเสียใจทุกวัน
-ผมแค่อยากรว่าผมพอจะมีหวังมั้ย ถึงแม้ว่าเค้าจะใจแข็งมาก
เลิกกับแฟนทั้งๆที่ยังมีความรู้สึกดีๆให้กันแบบนี้ควรทำยังไง
......เริ่มต้นที่ผมเนี่ยตัดสินใจกลับมาหาเค้า คือกลับมาเพื่อรักเค้าแล้วตัดสินใจว่าจะไม่ไปไหนอะครับผมเลือกอย่างมั่นใจนะครับผมรักเค้าแต่พอผมกำลังจะกลับมาเต้าก็ถามผมว่า"ถ้าเค้ารู้สึกเปลี่ยนไปผมจะเสียใจมั้ย" มาประโยคแรกผมก็จุกเลยครับ มันมีรู้สึกว่าเค้ากำลังจะจากผมไป ผมเลยถามว่าทำไม มีอะไรพูดมาตรงๆ เค้าก็บอกว่าเค้าเสียใจ เวลาที่เค้าเศร้าเค้าต้องการผมผมไม่เคยอยู่กับเค้า ประเด็นแรก เวลาเค้าทีกมาผมมักจะเมินแชทไม่ตอบเค้าอธิบายฟลายอย่าง ผมกำลังร้อนรนครับผมกลัวว่าจะเสียเค้าไป ผมประชดทุกอย่าง ผมตอบกลับแบบร้ายๆบอกเค้าว่าผมไม่แคร์และไม่รักคนที่ไม่รักผม เค้าก็ยังเปนน้ำเย็นพูดกับผมแบวอ่อนโยนขอกอดผมแต่ผมก็ไม่ยอม ทั้งที่เสียใจร้องไห้ออกมาแล้วแต่ก็ปฏิเสธเค้า จนกระทั้งเรื่องมันผ่านมาสองวันผมกลับไปทักเค้าด้วยข้อความไล์ครับขอให้เค้ากลับคืนมาผมแอบหวังไว้ว่าเค้าจะกลับมาเค้าก็ยังคงพูดกับผมดีๆ แต่ก็บอกว่าไม่ยอมกลับมาทั้งๆที่บอกว่ารีกผมแทบทุกประโยค ผมเองก็ตัดพ้อเรื่อยๆเค้าก็บอกให้ผมเจอคนใหม่ที่ดีและอย่าให้คนใหม่ต้องมาเสียใจเหมือนกผมยิ่งร้องไห้หนักเลยครับกลัวไปหมดกลัวเค้าจะไม่กลับมาแต่จนแล้วจนรอดเค้าก็ยังคุยกับผมคุยกันดีเหมือนตอนที่คบกันทุกอย่างแต่ผมมันก็ยึดติดกับสถานะครับอยากถามให้ชัดว่าเค้าจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย เค้าก็ตอบว่าแบบนี้ก็ดีแล้ว เลยถามว่าแล้วแบบนี้เราเป็นอะไรกันเค้าก็ตอบว่าไม่รู้ครับผมคาดหวังไว้สูงจนผมตกลงมาเจ็บได้ยินแค่นี้ใจผมร้าวทั้งๆที่มันไม่ใช่เนื่องร้ายแรงแต่ผมทำให้เป็นเรื่องใหญ่ครับผมเริ่มโมโหอีกแล้วไม่บอมตุยไม่ฟังอะไรทั้งนั้นเอาแต่ใจจนสุดทั้งเค้าก็จากผมไปอรกครั้ง แต่ก็นะผมไม่ปล่อยเค้าไปไใได้อยากเลวกับเค้านะครับแต่ผมแค่จะขอโอกาสรักษาเค้าฝฟม่แต่มาครั้งนี้เค้ากลายเป็นคนเบ็นชาไม่สนใจไม่ใส่ใจผมอีกต่อไปถามคำตอบคำไม่พูดก็ไม่คุย ผมหนีกใจครับลำบากใจผมรู้ว่าผมเสียใจไม่ได้ครึ่งของที่เค้าเสียใจแต่ผมอยากดูแลเค้าจริงๆอยากให้เค้าอยู่ในชีวิตผมต่อไป
ปล.อย่าด่าผมเลยผมผิดไปแล้วและยังคงเสียใจทุกวัน
-ผมแค่อยากรว่าผมพอจะมีหวังมั้ย ถึงแม้ว่าเค้าจะใจแข็งมาก