ขอปรึกษาค่ะ ที่บ้านไม่สนับสนุนเรื่องโรงเรียนกับเรียนพิเศษเลย แถมยังดูถูกเราอีก เหนื่อยแล้วค่ะ เหนื่อยมาก

เรื่องคือ เราเป็นเด็กต่างจังหวัดที่สอบเข้ามัธยมมาเรียนในกรุงเทพตั้งแต่ม.1 พ่อแม่เรา คุณตา คุณยายเรา สนับสนุนค่ะ เราเป็นคนชอบเรียน ชอบหาเพื่อน ชอบเอาเวลาว่างหาอะไรทำตลอด และเรียนค่อนข้างเก่งค่ะ ครูบอกหัวดี ปัจจุบันเรียนอยู่ห้องเรียนพิเศษที่รร.หญิงล้วนที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในกทม.ค่ะ ตั้งแต่ป.6 จนถึง ตอนนี้คนที่บ้านและญาติ(คุณย่า,คุณย่าเล็ก,คุณอา และรวมไปถึงคนนอกด้วยค่ะ)จะดูถูกเราตลอดเลย ว่าแบบ "ไปเรียนไกลขนาดนั้นจะเรียนได้หรอ" "บ้านก็อยู่ไกลจะต้องตื่นแต่เช้าไปเรียนจะทนได้นานแค่ไหนเชียว" "เรียนห้องพิเศษค่าเทอมก็เเพงกว่าคนอื่นเขา ไหนจะค่ารถตู้ ไหนจะค่ากิน จะส่งไหวหรอ" "เรียนใกล้ๆบ้านก็ได้ เรียนที่ไหนก็เหมือนกันแหละ" เวลาเราเหนื่อยๆกลับบ้านมาเขาก็จะมองแบบสมน้ำหน้าไรงี้อะค่ะ แล้วพอพ่อแม่เรากลับมาจากที่ทำงานถึงบ้าน คุณย่าบอกพ่อแม่เราว่า "ถ่อไปเรียนตั้งไกล มันเหนื่อยมัน ทำงานเงินเดือนแค่นี้ จะส่งลูกเรียนไหวหรอ" แม่เราทำงานเป็นลูกจ้างบริษัทธรรมดาค่ะ พ่อเราเป็นนักวิชาการคอม อีกอย่างเราจะกลับถึงบ้าน ทุ่ม สองทุ่มตลอด บางวันมีเรียนตอนเย็นต่อด้วย ที่รร.เราเรียน9คาบทุกวันค่ะ เราก็อาจมีเพลียๆบ้างนิดหน่อย เสาร์อาทิตย์ก็มีเรียนพิเศษบ้างตามประสาเด็กทั่วไป เราไม่เข้าใจเลยค่ะว่าทำไมที่บ้านถึงไม่สนับสนุนเรา ทั้งๆที่เราตั้งใจเรียน ตั้งใจจะทำเพื่ออนาคตที่ดี ทำไมเขาต้องดูถูกเราด้วย เราไม่รู้ว่าเขามองเรายังไง เราไม่เคยออกนอนลู่นอกทาง อาจมีเที่ยวกับเพื่อนบ้างแต่นานๆครั้ง แล้วไม่เคยนอกลู่นอกทางเช่นกัน ส่วนตัวแล้วเราว่าเราไหวค่ะ ถึงบ้านจะไกล เรียนหนัก แต่เราคิดเสมอว่าเราเลือกทางนี้แล้ว เราก็ต้องทำให้ได้ ผ่านมันไปให้ได้ มีอนาคตที่ดีให้ได้ ทำไมเขาถึงไม่สนับสนุนเราเลยคะ ทุกวันนี้ไม่เหนื่อยกับเรื่องเรียนเลยค่ะ เหนื่อยกับที่บ้านมากกว่า กลับบ้านมาตอนเย็นก็ต้องมาคอยฟังอะไรแบบนี้ตลอด รอพ่อแม่กลับมา พ่อแม่ที่เข้าใจเราที่สุด ทุกวันนี้ถ้าพ่อแม่ไม่อยู่บ้าน เรายังไม่อยากจะอยู่เลยค่ะ เหมือนโดนกดดัน โดนเหยียด โดนว่าตลอดเวลา เหนื่อยมากค่ะ เหนื่อยมากๆทำไงดีคะ
ปล.1อันนี้ความรู้สึกส่วนตัวล้วนๆ แต่เหนื่อยจริงๆค่ะ
ปล.2ถ้าคิดว่าผิดที่เรา แนะนำได้เลยค่ะ ขออย่าแรงพอค่ะ