นี่เป็นกระทู้ที่ 2 ของเราค่ะ กระทู้แรกเราท้อเรื่องหางาน หลังจากนั้นเราก็หามาตลอด ส่งเมลไปเรื่อยๆ ข้อจำกัดก็เยอะ เราก็ดูพวกยินดีรับนักศึกษาจบใหม่เป็นหลักเลย ที่ไหนก็ได้ เดินทางสะดวกพอ
จนวันนึงเราตัดสินใจกรอกข้อมูลกับเว๊บหางานใหม่แล้วก็ส่งไปสมัคร 1 ที่
แล้วอีก 2 วันต่อมาก็ติดต่อให้ไปสัมภาษณ์ค่ะ ตอนนั้นดีใจมากกกกก รู้สึกว่าวันของเรามาถึงแล้วแน่ๆ รู้สึกแบบนั้นเลยค่ะ การสัมภาษณ์มี 3 รอบ 3 วัน รอบแรกคือคุยทั่วไปแนะนำตัวเอง รอบสองเหมือนให้เน้นฟังว่าบริษัทเป็นแบบไหน ทำอะไร พร้อมบอกเงิน เราคิดแค่ 15,000 ก็พอใจแล้ว แต่นี่ได้เยอะกว่า ถ้าผ่านโปรก็เยอะอีก
ตอนนั้นรู้สึกว่าบุญกำลังจะหล่นทับเลยค่ะ5555555 ว้าวว มาทีหลังแต่ได้ดีเลยนะ บริษัทดีหลายสาขาเลย เราภูมิใจในตัวเองมาก ในวันที่ 2 หลังจากฟังแล้วก็มีเหมือนข้อเขียนตอบคำถามความเข้าใจค่ะ
แล้วก็มีถามว่าชอบแบบไหนของงาน จะมี 2 ตัวเลือก เราเลือกอัน 2 เพราะคิดว่าอันแรกไม่ใช่เลย แม้ว่าถ้าผ่านเริ่มแรกต้องเป็นข้อ 1 ให้ได้ก่อน
และสัมภาษณ์รอบสุดท้ายก็มาค่ะ เป็นโทรมาสอบถามเราต่อ แล้วลงท้ายด้วยยินดีด้วยผ่านเข้างาน บอกเลยว่าเราร้องไห้ เพราะคนสมัครเยอะมาก ในเว้บบอกรับ 4 คน
เข้าใจความรู้สึกเราไหมคะ แบบว่าหางานมานานมากจนคิดว่าตัวเองไม่ดีพอให้ใครรับเราทำงาน แต่พอได้เรารู้สึกว่าเราเก่งนี่ เราไม่ได้แย่นะ กำลังใจมาเต็มๆเลยค่ะ
ต่อจากนั้นเทรนงาน 2 วัน พร้อมอธิบายเงินที่จะได้ ตอนนั้นยอมรับเลยว่าเห็นเงินแล้วรู้สึกใช่มาก ในหัวนี่จะพาพ่อแม่ไปเลี้ยง ไปดูคอน มีเงินซื้อของแล้วนะ แต่มันก็มีแต่เกิดขึ้นค่ะ ตอนที่ลงงานวันแรก คือวันที่ 3 หลังเทรนเลย
1. ถ้าหาเมมเบอร์ไม่ได้ เราก็ไม่ได้เงินตามนั้น (ก็จะได้เป็นค่ารายวันแทน)
2. เราไม่ชอบงานที่ทักคน ง้อคน แบบนี้เลยค่ะ เราเป็นคนไม่เข้าหาใครก่อน
3. สถานที่เปลี่ยนทุกคน เลือกไม่ได้ (วันแรกเราไปถึงห้างแถวสำโรง ไกลบ้านมากค่ะ)
ที่นี้เราอยู่กับแม่ 2 คน คุณพ่ออยู่ตจว. เราไม่สบายใจตรงที่พ่อแม่ต้องห่วงทุกวันค่ะ ขนาดมีรถกลับแต่กว่าจะเลิกก็ 4 ทุ่ม แม่ก็ยังไม่สบายใจ แค่โทรมาถามว่าเหนื่อยไหม เราก็ร้องไห้ได้เลย
ตอนแรกเราคิดว่าที่เป็นเพราะเราไม่เคยทำงานมาก่อนรึเปล่า ทำไมถึงท้อง่าย แต่เราท้อมากขึ้นเรื่อยๆ เงินต่อวันบางวันอาจจะใช้แท๊กซี่เพื่อไปด้วย จนวันนี้เลยค่ะ ในหัวเราอยากออกมาก เพราะลองคิดดูแล้วที่บริษัทเค้าพูดแบบนั้นเหมือนจูงใจเรา
อีกอย่างที่เราเฟลคือ ทุกคนที่มาสมัครเยอะๆในวันแรกที่เราเห็น เค้ารับหมด
บางคนเป็นนักศึกษามาทำพาร์ททามก็มี
ตอนแรกเราก็เอ้ออ แต่สังคมที่นี่ดีนะ ใส่ใจเราดี ทุกคนเฟรนลี่ แต่คิดๆดูแล้วก็เข้าใจทำไมถึงเป็นแบบนี้ คนที่เทรนจะได้ค่าเทรนด้วย เหมือนเป็นการขยายธุรกิจค่ะ เพิ่งมาคิดได้วันนี้เลยว่ามันเป็นการขยายธุรกิจ เค้าพูดเพื่อต้องการเก็บเราไว้
วันนี้จะไปทำวันที่ 4 ค่ะ ยังไม่รู้เลยจะไปแบบไหน เพราะไม่มีรถผ่าน ไม่กล้าบอกแม่ด้วย
ถ้าจะออกต้องทำยังไงคะ เราบอกได้เลยไหม เค้าจะให้เราออกง่ายๆรึเปล่า
หรือใครมีคำแนะนำบอกทีนะคะ ตอนนี้ท้อกว่าตอนไม่มีงานอีกค่ะ TT__TT
ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ เราอาจจะเล่าวนไปบ้าง เขียนอาจผิดบ้าง
เราได้งานแรกแล้ว แต่มันไม่ใช่ ถ้าไม่ผ่านโปรออกได้ไหมคะ?
จนวันนึงเราตัดสินใจกรอกข้อมูลกับเว๊บหางานใหม่แล้วก็ส่งไปสมัคร 1 ที่
แล้วอีก 2 วันต่อมาก็ติดต่อให้ไปสัมภาษณ์ค่ะ ตอนนั้นดีใจมากกกกก รู้สึกว่าวันของเรามาถึงแล้วแน่ๆ รู้สึกแบบนั้นเลยค่ะ การสัมภาษณ์มี 3 รอบ 3 วัน รอบแรกคือคุยทั่วไปแนะนำตัวเอง รอบสองเหมือนให้เน้นฟังว่าบริษัทเป็นแบบไหน ทำอะไร พร้อมบอกเงิน เราคิดแค่ 15,000 ก็พอใจแล้ว แต่นี่ได้เยอะกว่า ถ้าผ่านโปรก็เยอะอีก
ตอนนั้นรู้สึกว่าบุญกำลังจะหล่นทับเลยค่ะ5555555 ว้าวว มาทีหลังแต่ได้ดีเลยนะ บริษัทดีหลายสาขาเลย เราภูมิใจในตัวเองมาก ในวันที่ 2 หลังจากฟังแล้วก็มีเหมือนข้อเขียนตอบคำถามความเข้าใจค่ะ
แล้วก็มีถามว่าชอบแบบไหนของงาน จะมี 2 ตัวเลือก เราเลือกอัน 2 เพราะคิดว่าอันแรกไม่ใช่เลย แม้ว่าถ้าผ่านเริ่มแรกต้องเป็นข้อ 1 ให้ได้ก่อน
และสัมภาษณ์รอบสุดท้ายก็มาค่ะ เป็นโทรมาสอบถามเราต่อ แล้วลงท้ายด้วยยินดีด้วยผ่านเข้างาน บอกเลยว่าเราร้องไห้ เพราะคนสมัครเยอะมาก ในเว้บบอกรับ 4 คน
เข้าใจความรู้สึกเราไหมคะ แบบว่าหางานมานานมากจนคิดว่าตัวเองไม่ดีพอให้ใครรับเราทำงาน แต่พอได้เรารู้สึกว่าเราเก่งนี่ เราไม่ได้แย่นะ กำลังใจมาเต็มๆเลยค่ะ
ต่อจากนั้นเทรนงาน 2 วัน พร้อมอธิบายเงินที่จะได้ ตอนนั้นยอมรับเลยว่าเห็นเงินแล้วรู้สึกใช่มาก ในหัวนี่จะพาพ่อแม่ไปเลี้ยง ไปดูคอน มีเงินซื้อของแล้วนะ แต่มันก็มีแต่เกิดขึ้นค่ะ ตอนที่ลงงานวันแรก คือวันที่ 3 หลังเทรนเลย
1. ถ้าหาเมมเบอร์ไม่ได้ เราก็ไม่ได้เงินตามนั้น (ก็จะได้เป็นค่ารายวันแทน)
2. เราไม่ชอบงานที่ทักคน ง้อคน แบบนี้เลยค่ะ เราเป็นคนไม่เข้าหาใครก่อน
3. สถานที่เปลี่ยนทุกคน เลือกไม่ได้ (วันแรกเราไปถึงห้างแถวสำโรง ไกลบ้านมากค่ะ)
ที่นี้เราอยู่กับแม่ 2 คน คุณพ่ออยู่ตจว. เราไม่สบายใจตรงที่พ่อแม่ต้องห่วงทุกวันค่ะ ขนาดมีรถกลับแต่กว่าจะเลิกก็ 4 ทุ่ม แม่ก็ยังไม่สบายใจ แค่โทรมาถามว่าเหนื่อยไหม เราก็ร้องไห้ได้เลย
ตอนแรกเราคิดว่าที่เป็นเพราะเราไม่เคยทำงานมาก่อนรึเปล่า ทำไมถึงท้อง่าย แต่เราท้อมากขึ้นเรื่อยๆ เงินต่อวันบางวันอาจจะใช้แท๊กซี่เพื่อไปด้วย จนวันนี้เลยค่ะ ในหัวเราอยากออกมาก เพราะลองคิดดูแล้วที่บริษัทเค้าพูดแบบนั้นเหมือนจูงใจเรา
อีกอย่างที่เราเฟลคือ ทุกคนที่มาสมัครเยอะๆในวันแรกที่เราเห็น เค้ารับหมด
บางคนเป็นนักศึกษามาทำพาร์ททามก็มี
ตอนแรกเราก็เอ้ออ แต่สังคมที่นี่ดีนะ ใส่ใจเราดี ทุกคนเฟรนลี่ แต่คิดๆดูแล้วก็เข้าใจทำไมถึงเป็นแบบนี้ คนที่เทรนจะได้ค่าเทรนด้วย เหมือนเป็นการขยายธุรกิจค่ะ เพิ่งมาคิดได้วันนี้เลยว่ามันเป็นการขยายธุรกิจ เค้าพูดเพื่อต้องการเก็บเราไว้
วันนี้จะไปทำวันที่ 4 ค่ะ ยังไม่รู้เลยจะไปแบบไหน เพราะไม่มีรถผ่าน ไม่กล้าบอกแม่ด้วย
ถ้าจะออกต้องทำยังไงคะ เราบอกได้เลยไหม เค้าจะให้เราออกง่ายๆรึเปล่า
หรือใครมีคำแนะนำบอกทีนะคะ ตอนนี้ท้อกว่าตอนไม่มีงานอีกค่ะ TT__TT
ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ เราอาจจะเล่าวนไปบ้าง เขียนอาจผิดบ้าง