เคยใหมชอบเพื่อนคนนึงทั้งๆที่ใม่มีทางเปนไปได้

คือเรารู้จักกับเพื่อนคนนคงตอนม.1 เราได้เจอกันวันเข้าค่ายจีนตอนนั้นเรากะเขาสนิทกันนะเราก้เริ่มหวั่นไหวตั้งแต่ตอนนั้น เรากะเขาก็ไปหากันเหมือนเพื่อนปกติ จนวันนึงเราชอบเขาจริงๆ เราก็ไม่กล้าบอกเขาหรอกนะเพราะเป็นเพื่อนกัน ซึ่งในตอนนั้นเขาก็มีคนคุยนะเราก็มีแต่เราเลือกที่จะเลิกคุยกะคนๆนั้นเพื่อเขา เขามาบอกกะเราว่าไม่คบกะคนนั้นหรอกเราก้เชื่อ ใกล้จะถึงวก.เขาเราเรยไปดูตุ๊กตาให้เขากะจะบอกชอบในวันเกิด แต่สุดท้ายสิ่งที่เจอคือเขาคบกะพี่คนนั้นในวันเกิดคนที่เขาเคยบอกเราว่าไม่คบหรอก ยอมรับว่าตอนนั้นทำใจไม่ได้นะแต่ก็ไม่อยากอะไรมากก้เพื่อนกันอ่ะเน้าะ หลังจากนั้นเราก้มีแฟนนะแต่ก็เล่นกะเขาปกติเล่นจนเราคิดมากกว่าเพื่อนอีกแล้วจนเราเลิกกะแฟนคนนั้น เราก็ชอบเขาอยู่จนเรามีแฟนคนที่2ตอนแรกเรากะเขาไม่คุยกันเลยนะเวลาเจอกันแต่ในแชทก็คุยบ้างเราเลยแกล้งๆถามว่าอยู่รร.หยิ่งจังไม่ทักเลยเขาเลยบอกว่าเดียวจะทักให้เบื่อเลยเขาก้ทักจิงๆนะละก้เหมือนจะกลับมาสนิท ตอนเราก้ยังชอบเขาอยู่นะไม่รู้ทำไม มันเจ็บนะการที่ชอบแต่บอกไม่ได้ ครั้งนี้เราเลือกที่จะแสดงออกนะไม่รู้เขาจะดูออกหรือป่าว (ตอนนั้นเขาโสดละนะ)เราก็คิดว่าพอจะมีหวัง เพราะเขาก้มาคุยดีกะเราเราก็หวังนะ เราไปเท่วด้วยกันแต่ก็มีเพื่อนๆคนอื่นไปด้วยนะเขาชอบทำตัวให้เราคิดอ่ะเนาะเขาแสดงออกกับเราจนเพื่อนๆเราคิดว่าเขาต้องชอบเราแน่ๆ (หรือเค้าแค่ให้ความหวังนะ)จนตอนนี้เรายังเลิกชอบเขาไม่ได้เลยเราไม่อยากบอกเขาว่าเรารู้สึกยังใงเพราะเรากลัวเสียเพื่อน
ขอแค่คุยแบบนี้ไปตลอดละกันนะ อย่างน้อยก็ยังมีความสุข😅