เราทะเลาะกันบ่อยมากๆเจ้าตัวอยากรีบแต่งงานอยากรีบมีลูก บอกว่าอีกสองสามปีพวกเราทั้งคู่ก็จะ 30 ปีอยากรีบแต่งงาน อยากรีบมีลูกมากๆ และที่บ้านก็ทำไรมันไร่สัปรด พ่อแม่แก่แล้วอยากรีบไปดูแลพ่อแม่ อยู่กทมผมก็งานยุ่งแทบไม่ได้อยู่ด้วยกันอยากเลยให้ลาออกไปเริ่มชีวิตที่จังหวัดบ้านพ่อแม่แฟนผม แต่เรื่องพวกนี้มันยากมากสำหรับผม งานผมกำลังดี ผมพยายามหนักมาหลายปีและปีนี้ผมกำลังคิดจะเรียนต่อ ถ้าไปมันคงต้องทิ้งทุกอย่าง ออกไปอยู่บ้านนอก บ้านก็ต้องซื้อใหม่ ลาออกไปหางานที่นู่นใหม่ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง แต่อยู่ที่นั่นไม่มีทางได้รายได้เท่าอยู่กทมแน่ๆ โอกาสหลายอย่าง ทั้งงานรายได้เสิรม โอกาสเรียนต่อ ผมต้องทิ้งมันไปทุกอย่างเริ่มทุกอย่างใหม่ แต่งงาน มีลูกก็ยิ่งต้องใช้เงิน ผมพยายามอธิบายหลายรอบว่ามันหนักมากสำหรับผมยังไปไม่ได้ ว่าให้รอซัก3-4ปีได้ไหม เจ้าตัวก็ฟังแต่ผ่านไปซักพักมันก็เหมือนเดิมยิ่งเห็นเพื่อนแต่งงานมีลูกมีครอบครัว ก็จะยิ่งหนักขึ้น เจ้าตัวอยากกลับบ้านใช้ชีวิตเรียบง่ายดูแลพ่อแม่ แต่ผมยังอยากทำงาน อยากหาเงิน อยากเรียนต่อ เป้าหมายผมอยากประสบความสำเร็จกับงาน เป็นอิสระการเงินผมทุ่มเทมาหลายปียังทิ้งมันไปไม่ได้ เราก็ทะเลาะกันตลอดเรื่องนี้ วันนี้แฟนก็มาร้องไห้ยื่นคำขาดอีกครั้งว่าจะเลิกถ้าไม่ยอมไปเร็วๆนี้เค้าไม่โอเคกับแบบนี้แล้ว มันคือการตัดสินใจที่ยากที่สุดครั้งนึงของผมเลยครับ แฟนคนนี้ผมรักจริงแต่มันเหมือนจะไปไม่ไหวแล้วแฟนผมก็มีแต่ร้องไห้ขอร้องให้ไปๆคงไม่มีความสุขมากๆแล้วๆผมรู้สึกแย่มากกับภาพนี้ ผมควรจะปล่อยเค้าไปแงหรือทำยังไงดีครับ ขอคำปรึกษาหน่อยครับ
ถ้าแฟน ขอให้รีบแต่งงานมีลูก ลาออกทิ้งทุกอย่างย้ายไปใช้ชีวิตอยู่บ้านนอกคุณจะทำไหมครับ