หมาที่ชื่อ "น้ำตาล"
เรามาเช่าบ้านญาติอยู่ ตอนที่ย้ายมาวันแรกๆ
มีหมาตัวนึงมานอนหน้าบ้าน เราเข้าออกบ้านก็เห็นอยู่ทุกวัน
คนแถวนั้นจะเอาอาหารมาให้มันกิน โดยอาศัยวางหน้าบ้าน
เรา แต่ที่สังเกตุคือเวลาเราเปิดประตูบ้าน มันจะมองเขามาใน
บ้านตลอด จนเราสงสัย? เลยถามคนแถวนั้น จึงได้ความว่า..
คนที่มาเช่าอยู่ก่อนหน้าคือเจ้าของมัน แต่ตอนนี้เขาย้ายไป
แล้ว แต่ย้ายไปไม่ไกล มันไม่ยอมอยู่ที่บ้านใหม่มัน เลยเดินมา
นอนหน้าบ้านของเรา แล้วไม่ยอมกลับ...เลย
ซึ่งเรา "สงสาร" อยากรู้ว่ามันต้องการอะไร ก็ซื้อใจมาเรื่อยๆ
จนมันยอมให้จับ
มีวันนึงมันโดนรถเหยียบ ซึ่งคนแถวนั้นไม่มีใครกล้าจับ
และไม่มีใครเป็นธุระพามันไปหาหมอ แม้แต่ "เจ้าของ" เอง
ก็ยังไม่พามันไป มันร้องด้วยความเจ็บปวด
จนเช้าอีกวัน เราแน่ใจแล้วว่า "ภาระ" นี้ เจ้าของไม่คิดที่จะรับ
เราจึงพาอุ้มขึ้นมอเตอร์ไซค์ พามันไปหมอเพื่อรักษา
เราดูแลให้ข้าวให้ยา จนมันหายดี
มันก็เริ่ม "รักเรา" และ "เราก็รักมัน"
จนเข้าหน้าฝน..
คืนนึงฝนตกหนัก ฟ้าร้องดังมาก มันหอนเรียกอยู่หน้าบ้าน
เราสงสารจับใจ เลยเปิดประตู มันรีบวิ่งจากฝั่งตรงข้าม
ที่มันนอนหลบฝน ตรงเพิงขายไก่ย่าง ข้ามและเดินเข้ามาในบ้าน...นี่แหละคือจุดเริ่มต้น
ที่บ้านเราเลี้ยงหมาพันธุ์ 1ตัว กระต่าย 1ตัว
ตอนแรกที่เจอน้ำตาลเราจะเอามันเข้ามาเลี้ยงเลยก็ได้ถ้า..
ถ้า..เราไม่เลี้ยงกระต่าย
ถ้า..เราไม่เลี้ยงหมาอยู่แล้ว
เพราะกลัวมันมา "กัด" สัตว์เลี้ยงเรา
แต่หลังจากตัดสินใจ และพามันเข้ามาอยู่ในบ้าน
ตรงกันข้าม มันเจียมตัวมากเวลาอยู่ในบ้าน ไม่กัดไม่ขู่
บอกให้นอนตรงไหนก็นอนตรงนั้น
กระต่ายของเราเลี้ยงเหมือนหมา ไม่ขังกรง มันก็ "ไม่กัด"
มันไม่เคยแย่งอาหาร ไม่เคยเยี่ยวขี้ในบ้าน
และมันก็เป็นหมาเฝ้าบ้านที่ดี "มากๆ" ด้วย
แต่ตอนนี้...
เราเห็นอาการมันแปลกๆ "ซึม" และ "อ๊วก"
แต่อ๊วกแค่ครั้งเดียว เราเลยกักบริเวณไม่ให้ไปขี้นอกบ้าน
เพราะอยากสังเกตุอึมันว่าเป็นลักษณะไหน และอยากฝึกด้วย
ผลคือ...
อึเหลว เหมือนท้องเสีย กลิ่นแรง คาว
วันนั้นเราจะพามันไปหาหมอ
แฟนเราก็เปิดประตูบ้านให้มันไปขี้นอกบ้านอะไรให้เรียบร้อย
กะว่าได้เวลามันกลับจะลงมาเปิดประตูให้
จู่ๆ ได้ยินเสียงเหมือนใครมาจับประตู เราก็ให้แฟนไปดู
ปรากฎว่าเจ้าของกับน้ำตาลยืนอยู่หน้าบ้าน กลิ่นเหล้าหึ่งเลย
มาบอกกับแฟนว่าเราว่า
เจ้าของ: เห็นเลี้ยงดี? ฝากดูมันหน่อย...
แฟน: ได้ครับพี่ วันนี้ผมจะพามันไปหาหมอ แต่ถ้ามันเป็นโรค
ติดต่อผมดูแลมันต่อไม่ได้นะ เพราะผมมีหมาอีกตัว ผมกลัวมันจะติดกัน
เจ้าของน้ำตาล: งั้นผมเอากลับบ้านดีกว่า
และเขาก็เอาสายจูงมาลากมันออกไป ภาพเหมือนเด็กที่โดน
พลากจากพ่อแม่ เพราะมันไม่ยอมไป
คืนนั้นเราเสียใจ อยากพาไปตรวจ อยากให้เขาหาย
จนแทบจะลืมนึกถึงลูกตัวเองด้วยซ้ำ ว่าจะติดโรคไหม
สรุปนอนไม่หลับเลย
สายวันต่อมา..!!!
เหมือนเดิม เหมือนเดิมไม่เปลี่ยน สุดท้ายคุณก็ปล่อยให้เขามา
อยู่จุดเดิม แต่เรารู้ดีว่ามันไม่อยากอยู่บ้านนั้น เราไม่รู้นะว่า
เลี้ยงดูกันแบบไหน แต่มันไม่อยากอยู่กับเจ้าของมัน!!
เราจึงตัดสินใจพาขึ้นมอเตอร์ไซค์ไปหาหมอเพื่อตรวจ
ทั้งที่ใจเรารู้นะว่ามันมีโอกาศเป็นแน่ๆ 70-80%
แต่เพื่อความชัวร์ ไปตรวจ
ชัด!! "โรคลำไส้อักเสบ" เจอเชื้อถึง2ตัวเลย
ร้องค่ะ น้ำตามันออกมาเพราะอะไรไม่รู้ สับสนมากตอนนี้
เราอยากให้หมอฉีดยารักษา แต่มันต้องมาต่อเนื่อง 3วัน
เราทำได้นะแต่เราห่วงว่า สิ่งที่เราทำอาจจะมาทำร้าย
ลูกของเราก็ได้ เพราะมันคือ "โรคติดต่อ"
และน้ำตาลไม่ยอมให้หมอเข้าใกล้เลย แฟนเราตัวเล็ก
มันดิ้นแรงมาก และจะกัดหมอด้วย เราทำใจไม่ได้เลย
ที่เขาปฏิเสธการรักษาแบบนี้ พยายามที่จะฉีดแล้ว ไม่สำเร็จ
เราเลยต้องจำใจรับยากินมาอย่างเดียว ปวดใจที่สุด
เพราะเราต้องบอกลาเขา และใครจะคอยป้อนยาให้เขา
มือนึงกำถุงยา ได้แต่นึกตลอดทาง จะทำยังไงดี
เพราะรู้อยู่แล้วว่าถ้าเอายานี้ให้เจ้าของเขาไป และให้เขาคอย
ป้อน คงไม่มีทางแน่ๆ ที่มันจะหาย
ตอนนี้เราปล่อยเขาออกนอกบ้านไปแล้ว พร้อมกับคลีนบ้าน
ด้วยไฮเตอร์ และซักทุกอย่าง คอยดูอาการลูกชาย
ล่าสุดลูกชายไอ และพะอืดพะอม จะอ๊วก พร้อมกับอึเหลว
เลยรีบพาไปตรวจเลยตอนนั้น สรุปผลยังไม่เจอเชื้อ แต่ที่แน่ๆ
เจอเชื้อแบททีเรีย เยอะกว่าปรกติ จึงให้คุณหมอฉีดยา
พร้อมรับยามากิน และรอดูอาการ
แต่ตอนขับรถกลับมาบ้าน ภาพที่เห็นมันนอนขดรอเราอยู่
หน้าประตูบ้าน เราร้องไห้หนักมาก แฟนเราจอดรถ มันร้อง
ขอเข้าบ้านด้วย เราแบบคิดอะไรไม่ออก เราพยายามไม่มอง
แต่เสียงร้องของหมาที่มันไม่รู้เรื่องอะไร มันทำให้เราเสียใจ และตอนนี้รู้สึกแย่มาก มันร้องขอเข้าบ้านตลอดเลย
คนแถวนั้นเห็นก็เวทนา เพราะเขาก็ช่วยอะไรกันไม่ได้
อยากให้คนที่อ่าน ช่วยแชร์บทความนี้
ให้คนที่มีความสามารถมากกว่าเรา รับเขาไปดูแล
และรักษาเขาที ถ้าได้รู้จักเขา เขาซื่อสัตย์มากเลยนะ
เฝ้าบ้านได้ดี ขอความกรุณาด้วยนะคะ
#ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ
**รูปทั้งหมดเราไม่ได้รำดับเหตุการณ์นะค่ะ
***แท็กห้องผิดขออภัยด้วยนะคะ
ปล.เรื่องที่กล่าวมานี้เราต้องการขอโอกาส โปรดเมตตาด้วยนะคะ
ช่วยน้ำตาลด้วย
มีหมาตัวนึงมานอนหน้าบ้าน เราเข้าออกบ้านก็เห็นอยู่ทุกวัน
คนแถวนั้นจะเอาอาหารมาให้มันกิน โดยอาศัยวางหน้าบ้าน
เรา แต่ที่สังเกตุคือเวลาเราเปิดประตูบ้าน มันจะมองเขามาใน
บ้านตลอด จนเราสงสัย? เลยถามคนแถวนั้น จึงได้ความว่า..
คนที่มาเช่าอยู่ก่อนหน้าคือเจ้าของมัน แต่ตอนนี้เขาย้ายไป
แล้ว แต่ย้ายไปไม่ไกล มันไม่ยอมอยู่ที่บ้านใหม่มัน เลยเดินมา
นอนหน้าบ้านของเรา แล้วไม่ยอมกลับ...เลย
ซึ่งเรา "สงสาร" อยากรู้ว่ามันต้องการอะไร ก็ซื้อใจมาเรื่อยๆ
จนมันยอมให้จับ
และไม่มีใครเป็นธุระพามันไปหาหมอ แม้แต่ "เจ้าของ" เอง
ก็ยังไม่พามันไป มันร้องด้วยความเจ็บปวด
จนเช้าอีกวัน เราแน่ใจแล้วว่า "ภาระ" นี้ เจ้าของไม่คิดที่จะรับ
เราจึงพาอุ้มขึ้นมอเตอร์ไซค์ พามันไปหมอเพื่อรักษา
เราดูแลให้ข้าวให้ยา จนมันหายดี
จนเข้าหน้าฝน..
คืนนึงฝนตกหนัก ฟ้าร้องดังมาก มันหอนเรียกอยู่หน้าบ้าน
เราสงสารจับใจ เลยเปิดประตู มันรีบวิ่งจากฝั่งตรงข้าม
ที่มันนอนหลบฝน ตรงเพิงขายไก่ย่าง ข้ามและเดินเข้ามาในบ้าน...นี่แหละคือจุดเริ่มต้น
ตอนแรกที่เจอน้ำตาลเราจะเอามันเข้ามาเลี้ยงเลยก็ได้ถ้า..
ถ้า..เราไม่เลี้ยงกระต่าย
ถ้า..เราไม่เลี้ยงหมาอยู่แล้ว
เพราะกลัวมันมา "กัด" สัตว์เลี้ยงเรา
ตรงกันข้าม มันเจียมตัวมากเวลาอยู่ในบ้าน ไม่กัดไม่ขู่
บอกให้นอนตรงไหนก็นอนตรงนั้น
กระต่ายของเราเลี้ยงเหมือนหมา ไม่ขังกรง มันก็ "ไม่กัด"
และมันก็เป็นหมาเฝ้าบ้านที่ดี "มากๆ" ด้วย
เราเห็นอาการมันแปลกๆ "ซึม" และ "อ๊วก"
แต่อ๊วกแค่ครั้งเดียว เราเลยกักบริเวณไม่ให้ไปขี้นอกบ้าน
เพราะอยากสังเกตุอึมันว่าเป็นลักษณะไหน และอยากฝึกด้วย
อึเหลว เหมือนท้องเสีย กลิ่นแรง คาว
วันนั้นเราจะพามันไปหาหมอ
แฟนเราก็เปิดประตูบ้านให้มันไปขี้นอกบ้านอะไรให้เรียบร้อย
กะว่าได้เวลามันกลับจะลงมาเปิดประตูให้
ปรากฎว่าเจ้าของกับน้ำตาลยืนอยู่หน้าบ้าน กลิ่นเหล้าหึ่งเลย
มาบอกกับแฟนว่าเราว่า
เจ้าของ: เห็นเลี้ยงดี? ฝากดูมันหน่อย...
แฟน: ได้ครับพี่ วันนี้ผมจะพามันไปหาหมอ แต่ถ้ามันเป็นโรค
ติดต่อผมดูแลมันต่อไม่ได้นะ เพราะผมมีหมาอีกตัว ผมกลัวมันจะติดกัน
เจ้าของน้ำตาล: งั้นผมเอากลับบ้านดีกว่า
และเขาก็เอาสายจูงมาลากมันออกไป ภาพเหมือนเด็กที่โดน
พลากจากพ่อแม่ เพราะมันไม่ยอมไป
จนแทบจะลืมนึกถึงลูกตัวเองด้วยซ้ำ ว่าจะติดโรคไหม
สรุปนอนไม่หลับเลย
สายวันต่อมา..!!!
เหมือนเดิม เหมือนเดิมไม่เปลี่ยน สุดท้ายคุณก็ปล่อยให้เขามา
อยู่จุดเดิม แต่เรารู้ดีว่ามันไม่อยากอยู่บ้านนั้น เราไม่รู้นะว่า
เลี้ยงดูกันแบบไหน แต่มันไม่อยากอยู่กับเจ้าของมัน!!
ทั้งที่ใจเรารู้นะว่ามันมีโอกาศเป็นแน่ๆ 70-80%
แต่เพื่อความชัวร์ ไปตรวจ
ชัด!! "โรคลำไส้อักเสบ" เจอเชื้อถึง2ตัวเลย
ร้องค่ะ น้ำตามันออกมาเพราะอะไรไม่รู้ สับสนมากตอนนี้
เราอยากให้หมอฉีดยารักษา แต่มันต้องมาต่อเนื่อง 3วัน
เราทำได้นะแต่เราห่วงว่า สิ่งที่เราทำอาจจะมาทำร้าย
ลูกของเราก็ได้ เพราะมันคือ "โรคติดต่อ"
และน้ำตาลไม่ยอมให้หมอเข้าใกล้เลย แฟนเราตัวเล็ก
มันดิ้นแรงมาก และจะกัดหมอด้วย เราทำใจไม่ได้เลย
ที่เขาปฏิเสธการรักษาแบบนี้ พยายามที่จะฉีดแล้ว ไม่สำเร็จ
เราเลยต้องจำใจรับยากินมาอย่างเดียว ปวดใจที่สุด
เพราะเราต้องบอกลาเขา และใครจะคอยป้อนยาให้เขา
มือนึงกำถุงยา ได้แต่นึกตลอดทาง จะทำยังไงดี
เพราะรู้อยู่แล้วว่าถ้าเอายานี้ให้เจ้าของเขาไป และให้เขาคอย
ป้อน คงไม่มีทางแน่ๆ ที่มันจะหาย
ด้วยไฮเตอร์ และซักทุกอย่าง คอยดูอาการลูกชาย
ล่าสุดลูกชายไอ และพะอืดพะอม จะอ๊วก พร้อมกับอึเหลว
เลยรีบพาไปตรวจเลยตอนนั้น สรุปผลยังไม่เจอเชื้อ แต่ที่แน่ๆ
เจอเชื้อแบททีเรีย เยอะกว่าปรกติ จึงให้คุณหมอฉีดยา
พร้อมรับยามากิน และรอดูอาการ
แต่ตอนขับรถกลับมาบ้าน ภาพที่เห็นมันนอนขดรอเราอยู่
หน้าประตูบ้าน เราร้องไห้หนักมาก แฟนเราจอดรถ มันร้อง
ขอเข้าบ้านด้วย เราแบบคิดอะไรไม่ออก เราพยายามไม่มอง
แต่เสียงร้องของหมาที่มันไม่รู้เรื่องอะไร มันทำให้เราเสียใจ และตอนนี้รู้สึกแย่มาก มันร้องขอเข้าบ้านตลอดเลย
อยากให้คนที่อ่าน ช่วยแชร์บทความนี้
ให้คนที่มีความสามารถมากกว่าเรา รับเขาไปดูแล
และรักษาเขาที ถ้าได้รู้จักเขา เขาซื่อสัตย์มากเลยนะ
เฝ้าบ้านได้ดี ขอความกรุณาด้วยนะคะ
#ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ
**รูปทั้งหมดเราไม่ได้รำดับเหตุการณ์นะค่ะ
***แท็กห้องผิดขออภัยด้วยนะคะ
ปล.เรื่องที่กล่าวมานี้เราต้องการขอโอกาส โปรดเมตตาด้วยนะคะ