ทำตัวไม่ถูกแล้วครับ

คือผมย้ายมาเข้า รร ใหม่ กลางคัน เจอ ผญ คนนึง น่ารักดีอวบๆหน่อยผมชอบ ผญ มีเนื้อมีหนัง พอถึงวันเปิดเรียน ผมได้อยู่ห้องเดียวกับเธอ เธอก็ย้ายมาใหม่เหมือนกัน ผมกะว่าให้ได้รู้จักกันก่อนแล้วค่อยเริ่มคุย(จีบ) แล้วเธอก็ทักมาถามการบ้าน ผมเลยชวนคุยยาวเลย คุยกันทุกวันผมเป็นคนจีบไม่เก่ง แล้วเธอก็ชวนคอลlineผมรู้สึกดีใจเพราะตั้งแต่เจอมาไม่มีใครเปิดโอกาสขนาดนี้ ผมนัดกันไปเที่ยวไปถ่ายรูปไปกินข่าวประจำ เป็นช่วงปิดเทอมหลังเรียนsummer ผมอยู่คุยเป็นเพื่อนถึงตี3-4ทุกวันเพราะเธอกลัว เธออยู่บ้านคนเดียว เธอบอกเรื่องของเธอกับผมเกือบทุกอย่าง ถ้าผมเลวผมก็คงไปที่บ้านเธอแล้ว ...... ไปแล้วเพราะบ้านเธอนั้นเข้าง่ายประตูไม่ค่อยดี เธอชอบบอกผมว่าชอบกินนู่นกินนี่ ผมเรียนพิเศษที่เดียวกัน ทุกครั้งที่ผมไปเรียนผมจะซื้อขนมที่เธอชอบไปให้เสมอ ผมคอยเป็นห่วงตลอดเพราะเธอซุ่มซ่ามมาก ตอนไปเที่ยวถ้าเธอมีคนทักมาในเฟสเธอจะไม่ตอบตอนอยู่กับผมหรือตอนไหนก็แล้วแต่ มันดีมากๆ ผมคิดกับตัวเองว่า แบบเราทำสิ่งดีๆให้เค้าแล้วเค้าตอบแทนเราด้วยการแบบทำให้รู้สึกดีผมก็พอใจแล้ว ผมว่าเธอก็คงรู้สึกชอบเหมือนกัน แต่พอเปิดเทอมมา เธอเปลี่ยนไป เธอเงียบใส่ผม ผมก็ถามแต่เธอก็บอกว่าผมคิดไปเอง จนมีอยู่วันนึงผมทนไม่ไหวผมคอลไปหาเธอแล้วถามว่าเป็นอะไรเพราะว่าตัวตนที่จริงแล้วเธอไม่ใช่คนแบบที่เป็นอยู่ในตอนนี้ เธอเป็นคนเฮฮา ผมชอบผญที่เฮฮา เรียบร้อย ไม่ชอบแรดๆ ยิ่งโกหกนี่เลิกคุยทันที หรือกินสุรา ตัดขาด ผมไม่ชอบมากๆ แล้วผมก็เหมือนถึงจุดที่ทนไม่ใหว ผมเลยพูดไปว่ารู้ใช่ไหมว่าเราชอบ เธอ เค้าก็บอกประมานว่าก็รู้แต่เค้าอยากรักษาระยะห่างแบบ เหมือนตอนคุยกันหลังๆ เหมือนผมเป็นห่วงเยอะไปหน่อยผมเป็นคนคิดมาก ตอนนั้นเธอเงียบไป2วันตั้งแต่เปิดเทอม ผมก็เดินไปทักแต่เธอทำสีหน้าหรือพูดในถ้อยคำหรือเสียงที่แบบไม่อยากคุย ผมเครียดยุ2วัน เธอบอกเธอไม่ได้ชอบ ตอนคุยเหมือนผมไปแบบทำตัวน่าลำคานมั้ง แต่ก็เพราะว่าเป็นห่วง คนที่ยังไม่คบกันผมไม่รู้ว่า ใช้คำว่ารักได้รึป่าวนะ แต่ คนนี้ผมรู้สึกว่าผมไม่ได้แค่ชอบแต่ผมรักมาก หาคนแบบนี้คงไม่มีอีกแล้ว คนที่มีอะไรแตกต่างจากคนอื่นทุกอย่าง แต่มีอะไรหรือความชอบที่คล้ายๆกับผมมากนิสัยด้วย ผมก็ถามว่า ผมไม่ดีหรือเค้าก็บอกว่าก็ดีแต่ เหมือนไม่น่าจะไปกันรอดผมก็งง แบบ ยังไม่ได้ลองเลยอ่ะ และเค้าก็บอกว่าผมก็ยังเป็นเพื่อนสนิทเค้าได้ แต่ที่ผมคิดนะว่า ถ้าเค้าไม่ชอบผมเลยแต่แรกแล้ว ตอนที่ไปเที่ยวกันอยู่ด้วนกันตอนปิดเทอมsummer เค้าจะยอมไปเที่ยวกับผมไหวเค้าจะยอมไปนู่นไปนี่กับผมไหม เค้าจะเล่นด้วยกับผมไหม เค้าจะทำให้ผมรู้สึกดีด้วยทำไม อารมแบบผมก็อธิบายไม่ถูกแต่เป็นอารมที่ผมบอกได้ว่า เค้าก็มีใจเหมือนกันไรงี้คือถ้าผญไม่ได้ชอบเค้าไม่ทำกันแบบนี้หรอก ผมก็ยอมกลับมาเป็นเพื้อนสนิทแต่ผมก็บอกว่า มันคงไม่มีอีกแล้วที่คอยถามว่าเป็นห่วงคนคุยด้วยดึกๆ โทรปลุกเกือบทุกวันซื้อนู่นนี่นั่นให้ไปไหนไปด้วย เพราะความรู้สึกมันเปลี่ยนไปเลย เธอบอกย้ำกับผมว่าเธอกลัวมองหน้ากันไม่ติด แต่สิ่งที่เธอทำต่อไปที่ เพื่อนๆพี่ๆจะได้อ่าน คิดตามผมนะครับ เธอบอกผมทำตัวได้เหมือนเดิมคือ คอยเป็นห่วง ซื้อนู่นนี่นั่นให้ไปเที่ยวด้วยกัน ผมพยายามเข้าหาเธอเพราะ คุยมาประมาน2เดือนครับ แต่ผูกพันกันมาก ผมไม่มีทางลืมไปในแค่2-3วันก็ยังมีความชอบอยู่กับความหวัง ผมก็ลองทำตัวปกติแต่ดูเธอถอยห่างไป เวลาพูดด้วนก็ทำหน้าหรือน้ำเสียงที่ เบื่อ แต่พออยู่กับเพื่อนในห้องเฮฮา แต่กับผมไม่ นี่หรือคำว่าเพื่อนสนิท แล้วมีเย็นวันนีงผมชวนเค้าไปกินข้าวเย็นก่อนไปเรียนติว เธอว่าจะเข้าไปเรียนก่อน ผมหิวผมไปกินคนเดียว แล้วกำลังเก็บตังเช็คบิน ผมไลน์ไปถามว่าเอาอะไรในเซเว่นไหม เธอบอกไม่ ผมก็เดินไปเซเว่นพอถึงหน้าเซเว่นผมเห็นเค้ายืนอยู่กับกลุ่มเพื่อน ผมก็แอบหลบๆเดินเข้าไปในเซเว่น ผมรอกดไอตู้ กดน้ำ เธอเดินมากับ ผช เธอเดินมาข้างผมแต่ไม่ทักผมทำตัวเป็นไม่รู้ไม่ชี้เดินไปจ่ายเงินแล้วเธอก็เดินออกไปกับผช คนนึง ตอนแรกก็คิดว่าเพื่อนที่เรียนด้วยกัน แต่เดินตามติดขนาดนั้นจะไม่ให้ผมคิดได้ไง เห็นเดินไปร้านข้าวด้วยกันน่าจะไปกินข้าวกันมาก็จุกๆเหมือนกัน คิดยังไงที่เค้าปฏิเสธเราแต่กลับทำแบบนี้คือบอกว่าไปเรียนยาวๆ แต่สิ่งที่เห็น เดินกับผช ไปกินข้าวกัน เห็นเดินมาส่งในที่เรียน พอผมเลิกเรียนปกติผมจะไปนั่งเล่นด้วย แต่คราวนี้ผมรู้สึกแบบว่าไม่ชอบ ผมเดินออกมาจากที่เรียนเฉยๆ เธอเห็นตอนผมเดินไปข้างและคงคิดว่าจะทักเธอไหม มั้ง และวันนี้เธอเดินมาจอชิดชู่กลุ่มห้องlabผม ผมอยู่ตรงหน้าแต่ดันถามคนอื่นในกลุ่มว่ามีชิดชู่ไหม นี่หรอครับเพื่อนสนิท เหมือนผมเป็นคนรู้จักมากกว่า เผลอๆสริทกับเพื่อนปกติมากกว่าผมอีกตอนนี้ ถ้าผมเลิกยุ่งกับเธอความรู้สึกก็จะมองหน้าไม่ติดแน่ๆ ผมควรทำยังไงดีครับ