เราทำงานอยู่หน่วยงานแห่งหนึ่ง หลังจากคลอดน้อง คือย้ายกลับมาอยู่บ้านแล้วก็หางานแถวบ้านทำเลยค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่า งานที่ทำอยู่นี้ ตัวเราเองเป็นศูนย์กลางของการรวบรวมข้อมูลทั้งหมด Data support ทั้งเรื่องจัดซื้อจัดจ้าง ข้อมูลทั้งหมดของเอกสารงานทุกอย่าง ติดต่อประสานงาน ประชุม เก็บข้อมูลนอกสถานที่ ส่งเอกสารให้กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ในวงเงิน 15,000 รถใช้งานก็รถเรา โทรศัพย์ก็ของเรา เบิกน้ำมันก็ไม่ได้ ซึ่งทุกอย่างต้องดูแลตัวเองหมด แต่ก็พยายามหลอกตัวเองมาตลอดว่า เอาหน่าดีกว่าไม่มีงานทำ เราเลือกเองนี่ แต่เทียบกับน้องอีกคนที่เข้ามาพร้อมกัน ไม่ต้องไปไหน ไม่ต้องตามล่าลายเซ็น ไม่ต้องออกไปส่งเอกสาร อยู่ในห้องนั่งสวยๆไปสิ สิ้นเดือนมา 15,000 เท่ากันน คือเห้ย อะไรอ่ะ เราพยายามไม่คิดมาก แต่สี่เดือนก็แล้ว ห้าเดือนก็แล้ว มันก็ยังคงเป็นอยู่แบบนี้ ใจดีกว่านี้ก็นางฟ้าแล้วจ้า ว่าจะไม่คิดก็ขอคิดหน่อยเหอะ คือจะถามเราว่าแล้วตอนที่น้องเค้าทำงานหล่ะ เราไม่ได้อยู่แล้วจะรู้ได้ไง แล้วทำไมเราต้องมาเห็นตอนที่น้องไม่ได้ทำงานทุกครั้งไปหล่ะ มันจะบังเอิญขนาดนั้นเลยหรอ อย่างน้อยคืองานน้องจะไม่มีปัญหาอะไรบ้างเลยหรอ ถ้ามันจะขนาดนั้น ก็ขอสิโรราบค่ะ นางเก่ง ถามว่าอิจฉาน้องเค้าหรอ คำเดียวสั้นๆ "ค่ะ" เรานี่หัวซุกหัวซุน 08.00 ต้องถึงที่ทำงาน 17.00 ก็อยากจะเลิกงานเหมือนคนอื่นเขาบ้างเหมือนกัน แต่ส่วนใหญ่กลับบ้านทีนี่ ทุ่มมั้งเหอะ สองทุ่มมั้งเหอะ หนักสุดหกโมงเช้าของอีกวัน แต่น้องคนสวย 16.30 นางปัดแก้มเก็บโต๊ะแล้ว(คือจริงๆ บนโต๊ะนางก็ไม่ได้มีเอกสารอะไรใดๆ เกี่ยวกับงานเลย) เราทำงานเราได้ความรู้ แต่ช่วยนู๋เรื่องค่าาน้ำมันด้วยเถอะค่ะ นู๋ยังอยากทำงานอยู่ #ลูกนู๋ยังเล็ก
ศูนย์กลาง 15,000.- ศูนย์ย่อยก็ 15,000.- (ขอกำลังใจหน่อยค่ะ ท้อเหลือเกิน)
เรื่องมีอยู่ว่า งานที่ทำอยู่นี้ ตัวเราเองเป็นศูนย์กลางของการรวบรวมข้อมูลทั้งหมด Data support ทั้งเรื่องจัดซื้อจัดจ้าง ข้อมูลทั้งหมดของเอกสารงานทุกอย่าง ติดต่อประสานงาน ประชุม เก็บข้อมูลนอกสถานที่ ส่งเอกสารให้กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ในวงเงิน 15,000 รถใช้งานก็รถเรา โทรศัพย์ก็ของเรา เบิกน้ำมันก็ไม่ได้ ซึ่งทุกอย่างต้องดูแลตัวเองหมด แต่ก็พยายามหลอกตัวเองมาตลอดว่า เอาหน่าดีกว่าไม่มีงานทำ เราเลือกเองนี่ แต่เทียบกับน้องอีกคนที่เข้ามาพร้อมกัน ไม่ต้องไปไหน ไม่ต้องตามล่าลายเซ็น ไม่ต้องออกไปส่งเอกสาร อยู่ในห้องนั่งสวยๆไปสิ สิ้นเดือนมา 15,000 เท่ากันน คือเห้ย อะไรอ่ะ เราพยายามไม่คิดมาก แต่สี่เดือนก็แล้ว ห้าเดือนก็แล้ว มันก็ยังคงเป็นอยู่แบบนี้ ใจดีกว่านี้ก็นางฟ้าแล้วจ้า ว่าจะไม่คิดก็ขอคิดหน่อยเหอะ คือจะถามเราว่าแล้วตอนที่น้องเค้าทำงานหล่ะ เราไม่ได้อยู่แล้วจะรู้ได้ไง แล้วทำไมเราต้องมาเห็นตอนที่น้องไม่ได้ทำงานทุกครั้งไปหล่ะ มันจะบังเอิญขนาดนั้นเลยหรอ อย่างน้อยคืองานน้องจะไม่มีปัญหาอะไรบ้างเลยหรอ ถ้ามันจะขนาดนั้น ก็ขอสิโรราบค่ะ นางเก่ง ถามว่าอิจฉาน้องเค้าหรอ คำเดียวสั้นๆ "ค่ะ" เรานี่หัวซุกหัวซุน 08.00 ต้องถึงที่ทำงาน 17.00 ก็อยากจะเลิกงานเหมือนคนอื่นเขาบ้างเหมือนกัน แต่ส่วนใหญ่กลับบ้านทีนี่ ทุ่มมั้งเหอะ สองทุ่มมั้งเหอะ หนักสุดหกโมงเช้าของอีกวัน แต่น้องคนสวย 16.30 นางปัดแก้มเก็บโต๊ะแล้ว(คือจริงๆ บนโต๊ะนางก็ไม่ได้มีเอกสารอะไรใดๆ เกี่ยวกับงานเลย) เราทำงานเราได้ความรู้ แต่ช่วยนู๋เรื่องค่าาน้ำมันด้วยเถอะค่ะ นู๋ยังอยากทำงานอยู่ #ลูกนู๋ยังเล็ก