รายละเอียดเนื่องจะเราทั้งคู่คบกันมาประมาณ5ปีกว่าๆอยู่กินกันมานาน...จนเมื่อล่าสุดกระผมรู้ว่าเค้านั้นได้คบคนอื่น..จนกระผมมั่นใจเระได้นั่งคุยกัน..สอบถามความเป็นมาจะกระทั่งผ่ายหญิงนั้นบอกขอเดินออกไปจากชีวิตของ...วินาทีนั้นผมมั่นใจว่าเค้านั้นมีคนใหม่แน่นอน....เระได้มาคุยกันรอบสอง..อหนึ่งเรามีลูกด้วยกัน1คนเป็นผู้ชายครับอายุ2ขวบกว่าๆ..ตัวผมไม่อยากให้มันแย่ไปกว่านี้เรยทำทุกวิถีทางเพื่อให้ยังคงซึ่งไว้คำว่าครอบครัว...จนล่าสุดเมื่อเช้าของวันนี้ผมได้รับรู้ว่าเค้านั้นได้อยู่กินกะคนใหม่...ซึ่งตัวผมนั้นได้รับรู้ตั้งแต่เนิ่นๆเระได้ทำใจไว้แล้ว...จนมาถึงรุ่งเช้าจึงได้เข้าไปสอบถามความเป็นมาระหว่างรักสามเศร้า...เเละได้พบกับผู้ชาย...ผู้ชายคนนั้นรับปากว่าจะดูแลแฟนของผมเป็นดีที่สุด เระลูกผม....กระผมเรยตัดสินใจจบปันหาด้วยการหย่าครับ...ไม่รู้ว่าผมคิดถูกรึคิดผิดที่เราปล่อยคนทีเรารักไปจากมือ...พอจบทุกอย่างผมเรยมานั่งคิดเราทำถูกรึป่าว..มันดีสุดสำหรับเราแล้วหรอ...เราต้องการอย่างนี้จิงหรอ...เกิดคำถามในใจขึ้นมาตลอดคับ...ห่วงลูกคับ...ห่วงว่าเวลาเค้าเติบโตขึ้นมาเค้าจะมีปมด้อยรึป่าว..เพื่อนจะล้อมั้ย...แล้วถ้ามีคนถามถึงพ่อ..แม่เค้าจะตอบอย่างไร...นี่มันเป็นคำถามในใจผมตลอดเวลาคับ
เคยมั้ยเบิกกะแฟนที่คบกันมา5ปี. แล้วเรายังรักเค้าอยู่ ห่วงหาอารัยอยู่คับ