สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นต้องบอกว่าเป็นกระทู้แรก ถ้าพิมพ์ผิดหรือแท็กผิดห้อง ต้องขออถัยเป็นอย่างสูงด้วยนะคะ
ตามหัวข้อเลยค่ะ ต้องบอกเลยว่า เราเป็นคนผมน้อยผมบางมากๆ มาตั้งแต่เกิด เป็นกรรมพันธุ์ค่ะ พ่อผมน้อยมาก ส่วนแม่ก็ผมเส้นเล็กค่ะ
พี่สาวเราผมหยิก ก็เลยดูไม่บางเท่าไหร่แต่ก็ผมน้อยเช่นเดียวกัน ส่วนเราเป็นคนผมตรงมีหยักศกหน่อยๆค่ะ ผมเราเริ่มขึ้นตอน ป.1เองค่ะ
ตอนอนุบาลเรายังไม่มีผมเลยค่ะ TT
ส่วนใหญ่ คนที่ผมบางจะบางช่วงกลางศีรษะ ใช่ไหมคะ หรือไม่ก็หน้าผากกว้างหรือเถิกนั้นเอง แต่เราเหมือนจะผิดปกติไม่เหมือนคนอื่นเอามากๆ
หน้าผากไม่เถิก ผมตรงกลางศีรษะก็ขึ้นปกติค่ะ แต่ผมเราจะบางช่วงท้ายทอยค่ะ ถ้าใครงง ลองมัดผมแบบครึ่งหัวดูค่ะ ส่วนที่เหลือด้านล่างของเราจะน้อยมากๆ แต่ตอนนี้ผมเรายาวถึงกลางหลังแล้วนะคะ ผมมันยาวจากข้างบนลงมาปิดท้ายทอยหมดเลยค่ะ ถ้าปล่อยผมก็จะดูเหมือนคนทั่วไปค่ะ แต่ถ้ารวบผมเมื่อไหร่ จะเห็นเลยค่ะว่าผมช่วงท้ายทอยแทบไม่มีเลย ตอนเด็กๆโดนล้อหนักมากค่ะ ทั้งผู้ใหญ่แถวบ้าน ทั้งเพื่อนรุ่นๆเดียวกัน
ตอนนี้เราอายุ 26 ปีแล้วนะคะ อยากจะเล่าประสบการณ์ ตอนสมัยเรียน ม.4ค่ะ คือได้มีโอกาสเข้าร้านทำผม (คือไม่เคยคิดเลยค่ะว่าจะเข้าเพราะผมเรามันน้อยมากๆ ปกติ พ่อหรือแม่ จะเป็นคนตัดให้ตอนอยู่ประถมค่ะ)
วันนั้นเลิกเรียนไว เรากับเพื่อนๆแก็งเดียวกัน 5 คน ก็ชวนกันไปห้าง เดอะมอลล์บางกะปิค่ะ แต่เพื่อนในกลุ่มบอกว่าอยากซอยผมเลยแวะร้านทำผมที่อยู่ข้างๆกับตะวันนาก่อนค่ะ เราก็ไม่ได้คิดจะทำแค่เข้าไปนั่งรอเพื่อนค่ะ เพื่อนอีก 3 คนก็ไปสระผม เราก็นั่งรออยู่กับเพื่อนที่เป็นสาวสองค่ะ ตอนนั้นเพื่อนสาวสองยังตัดรองทรงก็เลยไม่ได้ทำผมด้วย จู่ๆพี่เจ้าของร้านก็เดินมาหาเรา ถามเราว่าน้องไม่ทำแบบเพื่อนๆหรอคะ เราก็ "ไม่ดีกว่าค่ะ ผมหนูบาง" เราก็ปฏิเสธไปค่ะ แต่พี่เขาก็บอกว่า ไม่เป็นไรสระไดร์เฉยๆก็ได้ พี่เขาก็ตื๊ออยู่ซักพัก เราก็ โอเคทำก็ได้ค่ะ
พอเราสระผมเสร็จก็มานั่งเป่าผมค่ะ พี่ที่ทำให้เราเป็นสาวสองเหมือนเจ้าของร้านค่ะ พี่เขาก็พูดตั้งแต่เริ่มเป่าผมจนทำเสร็จว่าทำไมผมเราบางจัง ผมน้อยมากเลย แบบเราอายมากค่ะ พูดเสียงดังมาก เราก็บอกไปว่า เป็นกรรมพันธุ์ค่ะ พี่เขาก็บอกว่าผมบางแบบนี้ทำที่บ้านก็ได้มั้ง ไม่ต้องมาร้านทำผมหรอก
เราก็โมโหนิดๆนะคะ แล้วบอกว่า "จริงๆมาเป็นเพื่อน เพื่อนๆค่ะไม่ได้อยากทำเลย แต่พี่คนนั้นตื๊อจะให้ทำ" เราก็ชี้ไปที่เจ้าของร้าน ที่ที่ทำผมให้เราเขาก็เลยเลิกพูดทันทีค่ะ ตั้งแต่นั้นมาเราก็ไม่เคยให้ร้านทำผม ทำผมให้เราอีกเลยค่ะ มีพี่ๆข้างบ้านชวนไปบ้างก็ไปเป็นเพื่อนเฉยๆ ช่างชวนทำเราก็จะปฏิเสธเสียงแข็งเลยค่ะ คือเข็ดมากๆ จนถึงตอนนี้เราเรียนจบทำงานแล้ว เราชอบทำสีผมค่ะ เราก็ทำเองตลอด ตัดผมเอง เพื่อนๆก็จะชมว่าสีผมสวยค่ะ และผมเราก็เยอะขึ้นกว่าเดิม แต่ถ้าเทียบกับคนอื่นๆผมเราก็ยังบางอยู่ดี เพราะคนที่ไม่มีผมตรงท้ายทอย มันจะไม่มีชั้นผมอ่ะค่ะ เราจึงต้องปล่อยผมตลอด
แต่ตอนนี้ผมยาวแล้ว คนส่วนใหญ่จะทักว่าเราผมเยอะแล้ว เราก็ดีใจขึ้นค่ะ ส่วนคนที่เคยล้อเราก็ผมร่วงเยอะขึ้นๆค่ะ เราก็ไม่เคยไปล้อเขานะคะ เพราะเราเข้าใจเลยว่ามันมันรู้สึกอย่างไร
แล้วเพื่อนๆล่ะคะ ใครที่ผมบางมาแชร์ประสบการณ์กันบ้างนะคะ และมีวิธีดูแลเส้นผมกันอย่างไรบ้างคะ
ส่วนใหญ่ผมบางบริเวณไหนกันคะ และเคยเข้าร้านทำผมไหมคะ
ตามหัวข้อเลยค่ะ ต้องบอกเลยว่า เราเป็นคนผมน้อยผมบางมากๆ มาตั้งแต่เกิด เป็นกรรมพันธุ์ค่ะ พ่อผมน้อยมาก ส่วนแม่ก็ผมเส้นเล็กค่ะ
พี่สาวเราผมหยิก ก็เลยดูไม่บางเท่าไหร่แต่ก็ผมน้อยเช่นเดียวกัน ส่วนเราเป็นคนผมตรงมีหยักศกหน่อยๆค่ะ ผมเราเริ่มขึ้นตอน ป.1เองค่ะ
ตอนอนุบาลเรายังไม่มีผมเลยค่ะ TT
ส่วนใหญ่ คนที่ผมบางจะบางช่วงกลางศีรษะ ใช่ไหมคะ หรือไม่ก็หน้าผากกว้างหรือเถิกนั้นเอง แต่เราเหมือนจะผิดปกติไม่เหมือนคนอื่นเอามากๆ
หน้าผากไม่เถิก ผมตรงกลางศีรษะก็ขึ้นปกติค่ะ แต่ผมเราจะบางช่วงท้ายทอยค่ะ ถ้าใครงง ลองมัดผมแบบครึ่งหัวดูค่ะ ส่วนที่เหลือด้านล่างของเราจะน้อยมากๆ แต่ตอนนี้ผมเรายาวถึงกลางหลังแล้วนะคะ ผมมันยาวจากข้างบนลงมาปิดท้ายทอยหมดเลยค่ะ ถ้าปล่อยผมก็จะดูเหมือนคนทั่วไปค่ะ แต่ถ้ารวบผมเมื่อไหร่ จะเห็นเลยค่ะว่าผมช่วงท้ายทอยแทบไม่มีเลย ตอนเด็กๆโดนล้อหนักมากค่ะ ทั้งผู้ใหญ่แถวบ้าน ทั้งเพื่อนรุ่นๆเดียวกัน
ตอนนี้เราอายุ 26 ปีแล้วนะคะ อยากจะเล่าประสบการณ์ ตอนสมัยเรียน ม.4ค่ะ คือได้มีโอกาสเข้าร้านทำผม (คือไม่เคยคิดเลยค่ะว่าจะเข้าเพราะผมเรามันน้อยมากๆ ปกติ พ่อหรือแม่ จะเป็นคนตัดให้ตอนอยู่ประถมค่ะ)
วันนั้นเลิกเรียนไว เรากับเพื่อนๆแก็งเดียวกัน 5 คน ก็ชวนกันไปห้าง เดอะมอลล์บางกะปิค่ะ แต่เพื่อนในกลุ่มบอกว่าอยากซอยผมเลยแวะร้านทำผมที่อยู่ข้างๆกับตะวันนาก่อนค่ะ เราก็ไม่ได้คิดจะทำแค่เข้าไปนั่งรอเพื่อนค่ะ เพื่อนอีก 3 คนก็ไปสระผม เราก็นั่งรออยู่กับเพื่อนที่เป็นสาวสองค่ะ ตอนนั้นเพื่อนสาวสองยังตัดรองทรงก็เลยไม่ได้ทำผมด้วย จู่ๆพี่เจ้าของร้านก็เดินมาหาเรา ถามเราว่าน้องไม่ทำแบบเพื่อนๆหรอคะ เราก็ "ไม่ดีกว่าค่ะ ผมหนูบาง" เราก็ปฏิเสธไปค่ะ แต่พี่เขาก็บอกว่า ไม่เป็นไรสระไดร์เฉยๆก็ได้ พี่เขาก็ตื๊ออยู่ซักพัก เราก็ โอเคทำก็ได้ค่ะ
พอเราสระผมเสร็จก็มานั่งเป่าผมค่ะ พี่ที่ทำให้เราเป็นสาวสองเหมือนเจ้าของร้านค่ะ พี่เขาก็พูดตั้งแต่เริ่มเป่าผมจนทำเสร็จว่าทำไมผมเราบางจัง ผมน้อยมากเลย แบบเราอายมากค่ะ พูดเสียงดังมาก เราก็บอกไปว่า เป็นกรรมพันธุ์ค่ะ พี่เขาก็บอกว่าผมบางแบบนี้ทำที่บ้านก็ได้มั้ง ไม่ต้องมาร้านทำผมหรอก
เราก็โมโหนิดๆนะคะ แล้วบอกว่า "จริงๆมาเป็นเพื่อน เพื่อนๆค่ะไม่ได้อยากทำเลย แต่พี่คนนั้นตื๊อจะให้ทำ" เราก็ชี้ไปที่เจ้าของร้าน ที่ที่ทำผมให้เราเขาก็เลยเลิกพูดทันทีค่ะ ตั้งแต่นั้นมาเราก็ไม่เคยให้ร้านทำผม ทำผมให้เราอีกเลยค่ะ มีพี่ๆข้างบ้านชวนไปบ้างก็ไปเป็นเพื่อนเฉยๆ ช่างชวนทำเราก็จะปฏิเสธเสียงแข็งเลยค่ะ คือเข็ดมากๆ จนถึงตอนนี้เราเรียนจบทำงานแล้ว เราชอบทำสีผมค่ะ เราก็ทำเองตลอด ตัดผมเอง เพื่อนๆก็จะชมว่าสีผมสวยค่ะ และผมเราก็เยอะขึ้นกว่าเดิม แต่ถ้าเทียบกับคนอื่นๆผมเราก็ยังบางอยู่ดี เพราะคนที่ไม่มีผมตรงท้ายทอย มันจะไม่มีชั้นผมอ่ะค่ะ เราจึงต้องปล่อยผมตลอด
แต่ตอนนี้ผมยาวแล้ว คนส่วนใหญ่จะทักว่าเราผมเยอะแล้ว เราก็ดีใจขึ้นค่ะ ส่วนคนที่เคยล้อเราก็ผมร่วงเยอะขึ้นๆค่ะ เราก็ไม่เคยไปล้อเขานะคะ เพราะเราเข้าใจเลยว่ามันมันรู้สึกอย่างไร
แล้วเพื่อนๆล่ะคะ ใครที่ผมบางมาแชร์ประสบการณ์กันบ้างนะคะ และมีวิธีดูแลเส้นผมกันอย่างไรบ้างคะ