พ่อเเม่ต้องการอะไรกันเเน่?

ตอนนี้ก็อยู่ในช่วงวัยรุ่นต้องขัดเเย้งกับพ่อเเม่เป็นธรรมดาใช่มั้ยค่ะ5555 เรื่องก็คือย้อนกลับไปตอนเราอายุได้ 8ปี เเม่มีน้องชาย ตั้งเเต่เเม่ท้องน้องเราเองต้องทำทุกอย่างเองจากที่เเม่อ่านหนังสือติวสอบให้ ทำการบ้าน จัดตารางเรียนให้ ต้องกลายเป็นว่า..ทำเองหมดทุกอย่างรวมถึงทำงานบ้านกับทำไข่เจียว555ก็ต้องฝึกค่ะ ช่วงนั้นหลงทางมาก ไม่มีใครยุ่งกับเราเลยมีเเต่กับน้อง ยอมรับว่าน้อยใจมากพอผ่านมา1-2ปีก็เริ่มชิน กับการรู้จักช่วยเหลือตัวเอง หนังสือสอบก็อ่านไม่เป็นไม่รู้ว่าอ่านยังไงให้สอบผ่าน เกรดตกตลอด พอขึ้นม.1เริ่มรู้จักการอ่านหนังสือให้สอบผ่าน เกรดดีขึ้นเรื่อยๆ จนติดในเด็กเรียนดี เราเริ่มเเยกไปนอนคนเดียวนี้เป็นจุดเริ่มต้นทำให้เราไม่อยากให้ใครมายุ่งเลย อยากอยู่คนเดียวเริ่มตีตัวออกห่างจากครอบครัวเเต่ก็คุยกันได้ปกติ เพื่อนก็ไม่ติดนะ ชอบอยู่คนเดียวเเบบอโลนเลยยย พอเป็นเเบบนี้เขาก็เริ่มมาสนใจเรามากขึ้นมายุ่งกับเรามากขึ้น มาจุกจิกกับเราว่านี้ก็เที่ยงคืนเเล้วทำไมยังไม่นอน ทั้งๆที่ก็นอนดึกทุกวันเพราะทำการบ้านอยู่ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรานอนกี่โมง ก็มาปลุกเเต่เช้าเราไม่ตื่นก็หาว่าขก.อีก ทั้งๆทีพูดให้ฟังทุกวันว่าได้นอนวันล่ะ6ชม.เองนอนเที่ยงคืนง่วงงมากกก คือสรุป เมื่อก่อนอยากให้สนใจเเต่ไม่มีใครสนใจ ตอนนี้ไม่อยากให้สนใจกับมาสนใจ ต้องการอะไรปรับตัวไม่ทัน
ปล.ในเมื่อตอนนี้ถึงเวลานอนเเล้ว//ฝันดีค่ะพอได้พิมระบายจะได้นอนหลับหน่อย5555
ปล.ไม่ใช่เขาสอนเราไม่ดีนะ เราว่าเขาดีมากๆคงมีวิธีการดูเเลของเขา เเต่มันขัดใจเรา