สวัสดีค่ะ ตอนนี้มีปัญหาความรักค่ะ
ขอเล่าย่อๆแบบเข้าใจง่ายๆนะคะเพราะถ้าเล่าเต็มคงจะมีน้ำมากกว่าเนื้อ
คือเราคบกับแฟนมาจะ3ปีในวันที่3มิถุนายนนี้ค่ะ
เริ่มจากเจอกันในแอพ beetalk คุย1วันนัดเจอ ได้กัน เราชวนเขามาอยู่ด้วยคะ เขาไม่มีงานไม่มีเงินก็ไม่เป็นไรค่ะ มีก็กินด้วยกัน อดก็อดด้วยกัน อยู่ได้1เดือนเขาชวนเรากลับบ้านป้าเขาที่ภาคเหนือ เราก็ออกงาน ออกเรียนภาคค่ำ ไปอยู่กับเขาค่ะ อยู่ที่นั่นเขาทำงานเลี้ยงเราค่ะ จัดว่าขยันนะมีแถกไถบ้างนิดหน่อย เราก็ทำงานแม่บ้าน2-3เดือน แต่แล้วเราเริ่มทะเลาะกันบ่อย ประจวบแม่ชวนกลับมาบ้าน เราก็ชวนเขามาอยู่บ้านเรา เขาก็มาค่ะ
มาอยู่ที่บ้านเราภาคกลาง (ไม่ได้แต่งงานกันนะคะ ยอมรับว่าพ่อแม่ใจดีที่ให้มาอยู่ด้วยกันโดยไม่ด่าสักคำ แม่บอกว่าลูกเลี้ยงได้แต่ตัวหัวใจเลี้ยงไม่ได้) เขาไม่สามารถทำงานที่ใช้เอกสารหลักฐานได้(ด้วยเหตุผลส่วนตัว) ทำได้แต่งานใช้แรงงาน
ก็ให้ไปลากกุ้งซึ้งต้องตื่นตี4-ตี5. เลิกงาน8-9-10โมง ค่าแรงอยู่ที่150-200฿ เขาก็ทำได้ช่วงนึง ก็ไม่ได้ทำเพราะแพ้น้ำ+ตื่นสายปลุกไม่อยากลุก
ไปทำงานล้างรถก็ทำได้ไม่นาน สุดท้ายให้ไปช่วยพ่อเราเกี่ยวหญ้าเลี้ยงวัวค่ะ ก็ตื่นสายบ้าง ไม่ตื่นบ้าง ไม่สบายบ้าง แต่ยอมรับค่ะว่ามันเหนื่อยมันคัน แบกหญ้าก็หนัก เพราะเลี้ยงวัวหลายตัว เกี่ยวหลายมัด พ่อเราก็อยากไปเช้าๆ1-2ชม.ก็กลับแล้ว ไปสายแดดร้อน พ่อก็บ่น เราก็อึดอัดนะนั่นก็พ่อ นี่ก็ผัว.
ช่วงก่อนแฟนเราเกี่ยวหญ้ากลับมาก็เล่นเกม นอกนั้นไม่อยากทำ จะใช้อะไรต้องเรียกแล้วเรียกอีกก็ทะเลาะกันบ่อย เราก็กลายเป็นคนงอแงขี้เหวี่ยงขี้วีนปากหมา ร้องไห้บ่อยมาก ทะเลาะหรือน้อยใจอะไรทีก็ไม่กินข้าวๆ จากน้ำหนัก56 ก็ลดจนเหลือ39-40ค่ะ
เรามีอาชีพเป็นช่างเย็บผ้าโหล ปะแก้เสื้อผ้า ก็พอมีกินมีใช้ไปวันๆ เนื่องจากแฟนเราไม่มีรายได้จึงเป็นเราที่ต้องเป็นคนควักจ่าย ก็กระเป๋าเดียวกันอะค่ะ
เรายอมรับนะแรกๆเนี่ยเราทั้งรักทั้งหลงแฟนมากๆๆๆในช่วง1-2ปีแรก ทำอะไรได้ก็ทำให้ทุกอย่าง
แต่พ้นมาเราเริ่มคุยกับคนอื่น หลายครั้งหลายครา
แฟนจับได้มีคุยก็โดนตบโดนต่อยค่ะ เลือดตกยางออกกันไปตามระเบียบ(อันนี้เราผิดเรายอมรับ ยอมรับผิดทุกข้อกล่าวหา อย่าด่าเยอะนะคะหนูสำนึกผิดไม่ทัน)
ประเด็นคือ!! เวลาเปลี่ยน!! คนเปลี่ยน!! เราทำงานปกติค่ะขยันขึ้นด้วยซ้ำ เพราะมีแรงบรรดาลใจอยากได้โน้นนี่ อยากจัดฟัน อยากแก้ร้อยสัก อยากได้มือถือใหม่ เราได้ครบแล้วค่ะ แต่!!ที่แย่คือนิสัยคุยกับคนอื่นที่เราแก้ไม่ได้ เราเบื่อแฟน เราเริ่มไม่งอแง ไม่ขอให้ทำอะไรให้แล้ว
ในทางกลับกัน แฟนเราปรับปรุงตัวค่ะ ขยันขึ้น ตื่นเช้าขึ้น ทำโน้นทำนี่โดยไม่ต้องขอ บังคับให้เรากินข้าว ทำกับข้าวให้กิน ป้อนตลอด ช่วยงานเรามากขึ้น
**ข้อดีที่สุดของเขาคือเขาไม่เคยนอกใจไปคุยกับหญิงอื่นเลยสักครั้ง ไม่เคยต้องระแวงหรือกังวล
เหตุการณ์ล่าสุด เราคุยกับผช.คนนึงในเฟสเขาทักมานะ เราก็บอกว่ามีแฟนแล้วนะ ก็คุยแบบเพื่อนจริงๆ ต่างคนต่างแชร์เรื่องราวความรัก วันนึงเรามีปัญหาเรื่องงาน+หลายๆอย่าง เพื่อนคนนี้ก็ยื่นข้อเสนอที่จะช่วยเหลือโดยให้เราไปพักที่หอเขาแล้วหางานใหม่ทำ เราก็เลยไป ก็นอนด้วยกัน มีเมทเขาอีก2คน
เขาก็คุยปกติเหมือนคุยเฟสแหละ ทีแรกก็เฉยๆอะเนอะแอบดักทางไปว่า "อยู่ด้วยห้ามแอบชอบนะ" เขาก็บอก"ไม่คิดอะไรด้วยหรอกน่ะ" คือไม่ได้ตั้งความหวังต่อกันอะเลยเกินคาดมั้ง
ความรู้สึกมันมาตอนนอนนี่แหละ เราเล่นผมเขาอะ ก็เลยโดนกอดทั้งคืน อยู่2-3คืน ไม่มีอะไรกันนะ เพื่อนบอกว่าชอบเราไม่อยากให้กลับ เขาร้องไห้หนักมาก
แฟนเรานั่งรถไปรับขอให้กลับไปอะ ก็เลยกลับ กลับมาก็โดนตบตาแตก ตบเสร็จสงสารพาไปซื้อยากิน+ยาหยอดตาอีก คราวนี้ติดเราเป็นปาทังโก๋เลย นั่งเฝ้านอนเฝ้าเราเย็บผ้า เลิกเล่นเกมเลย
แต่ยิ่งเยอะเรายิ่งอึดอัดอะ อยู่ได้อาทิตย์นึงเราก็หนีไปหาเพื่อนอีก คราวนี้เราว่าเรารู้สึกกับเพื่อนแล้วอะ เพื่อนเทคแคร์เราดีมาก เพื่อนของเพื่อนก็เข้าใจว่าเราเป็นแฟนกันอีก นางก็ไม่แก้ต่างปล่อยให้เข้าใจกันแบบนั้น
ส่วนแฟนเราโทรมาขอร้องให้กลับมาอยู่ด้วยกัน ให้ไปหาไม่งั้นจะฆ่าตัวตาย เราแคร์นะรีบนั่งแท็กซี่ไปหาเลย ใจนึงก็กลัวโดนแฟนฆ่าตายนะ ใจนึงก็เป็นห่วง เป็นไงเป็นกัน เจอสภาพกลิ่นเหล้าหึ่ง ตาลอย มันไม่ใช่คนเดิมที่เรารู้จักอะ สงสารมาก เรากำลังจะทำให้ใครคนนึงเป็นบ้าเพราะเป็นห่วงเพราะคิดถึง รู้สึกผิดรู้สึกบาปมาก เลยกลับมาอยู่กับแฟน ลาและบอกเลิกคุยกับเพื่อนแต่เขาบอกจะรอ สุดท้ายกลับมาอยู่บ้านเราก็คุยกับเพื่อนคนนั้นอีกจนได้ เราชอบเพื่อนไปแล้วอะ
แฟนเราขอเวลาและขอให้เราบอกเลิกจะได้ไม่ค้างคาใจไม่ใช่หายไปเฉยๆ แต่แล้วก็ดีกัน แล้วก็ทะเลาะกันดีกันอยู่เรื่อย เขาเลือกที่จะไม่ทำร้ายร่างกายเราแล้ว มาวันนี้เขาบอกเขาเหนื่อย เราทำเขาเจ็บมามาก เขาขอเลิกขาดไม่เอาเราอีกแล้ว
ตอนนี้เราสับสน คิดได้2ทางเลือก
1.ขอโอกาสที่จะปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตัวเอง เลิกคุยกับคนอื่น ไม่ทำอะไรที่เขาไม่ชอบ เอาง่ายๆคือยื้อเขาไว้ (แต่ในใจกลัวทำไม่ได้อย่างที่รับปาก กลัวทำเขาเจ็บซ้ำซ้อน แล้วสุดท้ายก็เลิกกันอยู่ดี)
2.ปล่อยเขาไปเจอคนดีๆ ให้เขาเจอคนรักเดียวใจเดียว ที่มันตรงข้ามกับคนแบบเรา(สำหรับข้อนี้เราโคตรเสียดายเขาเลยค่ะ)
อยากให้ทุกคนอ่านจนจบแล้วพิจารณาและเม้นทีค่ะว่าเราควรรักษาเขาไว้หรือปล่อยไปดี เขายังอยู่กับเรากำลังจะไป
**อย่าด่าเยอะนะหนูอ่อนไหวง่ายTT
ยื้อหรือปล่อยดี
ขอเล่าย่อๆแบบเข้าใจง่ายๆนะคะเพราะถ้าเล่าเต็มคงจะมีน้ำมากกว่าเนื้อ
คือเราคบกับแฟนมาจะ3ปีในวันที่3มิถุนายนนี้ค่ะ
เริ่มจากเจอกันในแอพ beetalk คุย1วันนัดเจอ ได้กัน เราชวนเขามาอยู่ด้วยคะ เขาไม่มีงานไม่มีเงินก็ไม่เป็นไรค่ะ มีก็กินด้วยกัน อดก็อดด้วยกัน อยู่ได้1เดือนเขาชวนเรากลับบ้านป้าเขาที่ภาคเหนือ เราก็ออกงาน ออกเรียนภาคค่ำ ไปอยู่กับเขาค่ะ อยู่ที่นั่นเขาทำงานเลี้ยงเราค่ะ จัดว่าขยันนะมีแถกไถบ้างนิดหน่อย เราก็ทำงานแม่บ้าน2-3เดือน แต่แล้วเราเริ่มทะเลาะกันบ่อย ประจวบแม่ชวนกลับมาบ้าน เราก็ชวนเขามาอยู่บ้านเรา เขาก็มาค่ะ
มาอยู่ที่บ้านเราภาคกลาง (ไม่ได้แต่งงานกันนะคะ ยอมรับว่าพ่อแม่ใจดีที่ให้มาอยู่ด้วยกันโดยไม่ด่าสักคำ แม่บอกว่าลูกเลี้ยงได้แต่ตัวหัวใจเลี้ยงไม่ได้) เขาไม่สามารถทำงานที่ใช้เอกสารหลักฐานได้(ด้วยเหตุผลส่วนตัว) ทำได้แต่งานใช้แรงงาน
ก็ให้ไปลากกุ้งซึ้งต้องตื่นตี4-ตี5. เลิกงาน8-9-10โมง ค่าแรงอยู่ที่150-200฿ เขาก็ทำได้ช่วงนึง ก็ไม่ได้ทำเพราะแพ้น้ำ+ตื่นสายปลุกไม่อยากลุก
ไปทำงานล้างรถก็ทำได้ไม่นาน สุดท้ายให้ไปช่วยพ่อเราเกี่ยวหญ้าเลี้ยงวัวค่ะ ก็ตื่นสายบ้าง ไม่ตื่นบ้าง ไม่สบายบ้าง แต่ยอมรับค่ะว่ามันเหนื่อยมันคัน แบกหญ้าก็หนัก เพราะเลี้ยงวัวหลายตัว เกี่ยวหลายมัด พ่อเราก็อยากไปเช้าๆ1-2ชม.ก็กลับแล้ว ไปสายแดดร้อน พ่อก็บ่น เราก็อึดอัดนะนั่นก็พ่อ นี่ก็ผัว.
ช่วงก่อนแฟนเราเกี่ยวหญ้ากลับมาก็เล่นเกม นอกนั้นไม่อยากทำ จะใช้อะไรต้องเรียกแล้วเรียกอีกก็ทะเลาะกันบ่อย เราก็กลายเป็นคนงอแงขี้เหวี่ยงขี้วีนปากหมา ร้องไห้บ่อยมาก ทะเลาะหรือน้อยใจอะไรทีก็ไม่กินข้าวๆ จากน้ำหนัก56 ก็ลดจนเหลือ39-40ค่ะ
เรามีอาชีพเป็นช่างเย็บผ้าโหล ปะแก้เสื้อผ้า ก็พอมีกินมีใช้ไปวันๆ เนื่องจากแฟนเราไม่มีรายได้จึงเป็นเราที่ต้องเป็นคนควักจ่าย ก็กระเป๋าเดียวกันอะค่ะ
เรายอมรับนะแรกๆเนี่ยเราทั้งรักทั้งหลงแฟนมากๆๆๆในช่วง1-2ปีแรก ทำอะไรได้ก็ทำให้ทุกอย่าง
แต่พ้นมาเราเริ่มคุยกับคนอื่น หลายครั้งหลายครา
แฟนจับได้มีคุยก็โดนตบโดนต่อยค่ะ เลือดตกยางออกกันไปตามระเบียบ(อันนี้เราผิดเรายอมรับ ยอมรับผิดทุกข้อกล่าวหา อย่าด่าเยอะนะคะหนูสำนึกผิดไม่ทัน)
ประเด็นคือ!! เวลาเปลี่ยน!! คนเปลี่ยน!! เราทำงานปกติค่ะขยันขึ้นด้วยซ้ำ เพราะมีแรงบรรดาลใจอยากได้โน้นนี่ อยากจัดฟัน อยากแก้ร้อยสัก อยากได้มือถือใหม่ เราได้ครบแล้วค่ะ แต่!!ที่แย่คือนิสัยคุยกับคนอื่นที่เราแก้ไม่ได้ เราเบื่อแฟน เราเริ่มไม่งอแง ไม่ขอให้ทำอะไรให้แล้ว
ในทางกลับกัน แฟนเราปรับปรุงตัวค่ะ ขยันขึ้น ตื่นเช้าขึ้น ทำโน้นทำนี่โดยไม่ต้องขอ บังคับให้เรากินข้าว ทำกับข้าวให้กิน ป้อนตลอด ช่วยงานเรามากขึ้น
**ข้อดีที่สุดของเขาคือเขาไม่เคยนอกใจไปคุยกับหญิงอื่นเลยสักครั้ง ไม่เคยต้องระแวงหรือกังวล
เหตุการณ์ล่าสุด เราคุยกับผช.คนนึงในเฟสเขาทักมานะ เราก็บอกว่ามีแฟนแล้วนะ ก็คุยแบบเพื่อนจริงๆ ต่างคนต่างแชร์เรื่องราวความรัก วันนึงเรามีปัญหาเรื่องงาน+หลายๆอย่าง เพื่อนคนนี้ก็ยื่นข้อเสนอที่จะช่วยเหลือโดยให้เราไปพักที่หอเขาแล้วหางานใหม่ทำ เราก็เลยไป ก็นอนด้วยกัน มีเมทเขาอีก2คน
เขาก็คุยปกติเหมือนคุยเฟสแหละ ทีแรกก็เฉยๆอะเนอะแอบดักทางไปว่า "อยู่ด้วยห้ามแอบชอบนะ" เขาก็บอก"ไม่คิดอะไรด้วยหรอกน่ะ" คือไม่ได้ตั้งความหวังต่อกันอะเลยเกินคาดมั้ง
ความรู้สึกมันมาตอนนอนนี่แหละ เราเล่นผมเขาอะ ก็เลยโดนกอดทั้งคืน อยู่2-3คืน ไม่มีอะไรกันนะ เพื่อนบอกว่าชอบเราไม่อยากให้กลับ เขาร้องไห้หนักมาก
แฟนเรานั่งรถไปรับขอให้กลับไปอะ ก็เลยกลับ กลับมาก็โดนตบตาแตก ตบเสร็จสงสารพาไปซื้อยากิน+ยาหยอดตาอีก คราวนี้ติดเราเป็นปาทังโก๋เลย นั่งเฝ้านอนเฝ้าเราเย็บผ้า เลิกเล่นเกมเลย
แต่ยิ่งเยอะเรายิ่งอึดอัดอะ อยู่ได้อาทิตย์นึงเราก็หนีไปหาเพื่อนอีก คราวนี้เราว่าเรารู้สึกกับเพื่อนแล้วอะ เพื่อนเทคแคร์เราดีมาก เพื่อนของเพื่อนก็เข้าใจว่าเราเป็นแฟนกันอีก นางก็ไม่แก้ต่างปล่อยให้เข้าใจกันแบบนั้น
ส่วนแฟนเราโทรมาขอร้องให้กลับมาอยู่ด้วยกัน ให้ไปหาไม่งั้นจะฆ่าตัวตาย เราแคร์นะรีบนั่งแท็กซี่ไปหาเลย ใจนึงก็กลัวโดนแฟนฆ่าตายนะ ใจนึงก็เป็นห่วง เป็นไงเป็นกัน เจอสภาพกลิ่นเหล้าหึ่ง ตาลอย มันไม่ใช่คนเดิมที่เรารู้จักอะ สงสารมาก เรากำลังจะทำให้ใครคนนึงเป็นบ้าเพราะเป็นห่วงเพราะคิดถึง รู้สึกผิดรู้สึกบาปมาก เลยกลับมาอยู่กับแฟน ลาและบอกเลิกคุยกับเพื่อนแต่เขาบอกจะรอ สุดท้ายกลับมาอยู่บ้านเราก็คุยกับเพื่อนคนนั้นอีกจนได้ เราชอบเพื่อนไปแล้วอะ
แฟนเราขอเวลาและขอให้เราบอกเลิกจะได้ไม่ค้างคาใจไม่ใช่หายไปเฉยๆ แต่แล้วก็ดีกัน แล้วก็ทะเลาะกันดีกันอยู่เรื่อย เขาเลือกที่จะไม่ทำร้ายร่างกายเราแล้ว มาวันนี้เขาบอกเขาเหนื่อย เราทำเขาเจ็บมามาก เขาขอเลิกขาดไม่เอาเราอีกแล้ว
ตอนนี้เราสับสน คิดได้2ทางเลือก
1.ขอโอกาสที่จะปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตัวเอง เลิกคุยกับคนอื่น ไม่ทำอะไรที่เขาไม่ชอบ เอาง่ายๆคือยื้อเขาไว้ (แต่ในใจกลัวทำไม่ได้อย่างที่รับปาก กลัวทำเขาเจ็บซ้ำซ้อน แล้วสุดท้ายก็เลิกกันอยู่ดี)
2.ปล่อยเขาไปเจอคนดีๆ ให้เขาเจอคนรักเดียวใจเดียว ที่มันตรงข้ามกับคนแบบเรา(สำหรับข้อนี้เราโคตรเสียดายเขาเลยค่ะ)
อยากให้ทุกคนอ่านจนจบแล้วพิจารณาและเม้นทีค่ะว่าเราควรรักษาเขาไว้หรือปล่อยไปดี เขายังอยู่กับเรากำลังจะไป
**อย่าด่าเยอะนะหนูอ่อนไหวง่ายTT