มีแฟนนิสัยโดยรวมดี แต่จน (ตอนแรกมองข้ามความจน คิดว่าถ้าช่วยกันแชร์กันได้ ) เข้ากันได้ดี
ผ่านไป 3 ปี เหมือนเดิมทุกอย่างเหมือนเดิม จนเหมือนเดิมไม่มีอะไรคืบหน้า เปิดบัญชีให้ ให้เป็นชื่อเราเพื่อให้เขามีเงินเก็บเอาไว้ใช้ยามไม่มี โอนมาเก็บไว้ช่วงแรกนิดหน่อย แล้วก็ไม่โอนเก็บอีกเลย เพราะไม่มีเงิน (มนุษย์เงินเดือน 5 ปี) อยากไปเที่ยวไหนได้แต่ความคิด ได้แต่ฝัน ถึงได้ไปเขาก็คิดแล้วคิดอีก เรามองน่าเขาแล้วก็เหนื่อยไปด้วย ไม่อยากชวนไปไหนอีก (เลยมีความคิดว่าอยากไปคนเดียวน่าจะสบายใจกว่า ) เรากับแฟนอายุห่างกันหลายปี เราทำงานตั้งแต่ ม.4 ตอนนี้อยู่ปี 4 ก็ยังทำอยู่ อยากได้ความมันคงไม่ต้องร่ำรวยอะไรมากมันก็มีความสุข แต่ตอนนี้ เขาเลี้ยงตัวเองยังไม่อิ่มเลย เขามีลูกเขาจะเอาที่ไหนเลี้ยงลูกให้อิ่ม และยังมีปัญหาสุชภาพที่เขาเผชิญอยู่อีก....เราเองก็รักเขานะ แต่มันทำไมเป็นความรู้สึกอึดอัดบอกไม่ถูก ชอบนั่งเหม่อแล้วน้ำตาไหลเอง เราพร้อมจะอยู่ข้างเขานะแต่เรามองไม่เห็นอนาคตเลย วางแผนไม่ได้เลย เคยคุยกันแล้วเหมือนเขาจะกดดันเหมือนกัน ควรทำอย่างไรดี
มีแฟนนิสัยดี...แต่
ผ่านไป 3 ปี เหมือนเดิมทุกอย่างเหมือนเดิม จนเหมือนเดิมไม่มีอะไรคืบหน้า เปิดบัญชีให้ ให้เป็นชื่อเราเพื่อให้เขามีเงินเก็บเอาไว้ใช้ยามไม่มี โอนมาเก็บไว้ช่วงแรกนิดหน่อย แล้วก็ไม่โอนเก็บอีกเลย เพราะไม่มีเงิน (มนุษย์เงินเดือน 5 ปี) อยากไปเที่ยวไหนได้แต่ความคิด ได้แต่ฝัน ถึงได้ไปเขาก็คิดแล้วคิดอีก เรามองน่าเขาแล้วก็เหนื่อยไปด้วย ไม่อยากชวนไปไหนอีก (เลยมีความคิดว่าอยากไปคนเดียวน่าจะสบายใจกว่า ) เรากับแฟนอายุห่างกันหลายปี เราทำงานตั้งแต่ ม.4 ตอนนี้อยู่ปี 4 ก็ยังทำอยู่ อยากได้ความมันคงไม่ต้องร่ำรวยอะไรมากมันก็มีความสุข แต่ตอนนี้ เขาเลี้ยงตัวเองยังไม่อิ่มเลย เขามีลูกเขาจะเอาที่ไหนเลี้ยงลูกให้อิ่ม และยังมีปัญหาสุชภาพที่เขาเผชิญอยู่อีก....เราเองก็รักเขานะ แต่มันทำไมเป็นความรู้สึกอึดอัดบอกไม่ถูก ชอบนั่งเหม่อแล้วน้ำตาไหลเอง เราพร้อมจะอยู่ข้างเขานะแต่เรามองไม่เห็นอนาคตเลย วางแผนไม่ได้เลย เคยคุยกันแล้วเหมือนเขาจะกดดันเหมือนกัน ควรทำอย่างไรดี