มีใครที่สบตาคนแปลกหน้าแล้ว...

เราทำงานอยู่ที่เดียวกัน เวลาเจอหน้าเขาเรามักเกรงใจไม่กล้ามองหน้าสบตา แต่ถ้าบังเอิญเจอหน้าหรือสบตาเราก้ยิ้มให้กันแบบใสซื่อ(แค่นั้น) เรื่องที่แปลกคือถ้าเลือกได้เรามักหลบเค้าตลอดเพราะรุ้สึกว่าถ้าเจอจะเก

คือเรารู้สึกว่าตัวเองแปลกๆอ่ะไม่กล้าสบตาเขาเวลาคุยกันเราก็ชอบยิ้มตลอดเวลาอยู่ไกล้แล้วมีความสุขยิ่งเขาทักแชทมามันยิ่งทำให้เรารู้สึกตื่นเต้นวันไหนไม่เจอหน้าก็คิดถึงเขาเราอยากรู้ว่าความรู้สึกพวกนี้เรียกว

ตามหัวข้อค่ะ​ คือเราชอบ​ ผช คนนึง​ เขารู้ว่าเราชอบค่ะแต่โดนปฏิเสธไปค่ะ​ เราเข้าใจนะที่แบบคนเราจะจ้องตากันตลอดก็ไม่ใช่​ มันแปลกตรงที่ว่า​ เวลาสบตากันแบบบังเอิญเค้าจะหลบหน้าตลอดเลยค่ะ​ ตอนแรกเราคิดไปเอง

เราแอบชอบเค้ามาปีกว่าแล้ว เวลาที่เราหันไปมองเค้าจะชอบเจอเค้ามองเราอยู่แล้ว แต่เราก็จะหลบตลอดไม่กล้ามองกลับ เราอยากลองยิ้มให้เค้าค่ะ มันจะแปลกมั้ยคะ เพราะที่ผ่านมาเวลาเผลอสบตากับเค้าเราจะทำเป็นเมินมองไ

เกลียดการรอใครสักคน... เกลียดหมอนที่เปียกชื้น.... เกลียดที่ต้องตื่นขึ้นมาพร้อมกับตาที่บวม.... เกลียดที่เป็นแบบนี้🖤

ตามนั้นเลยค่ะ ถ้าสบตากันสักพักแล้วเขิลคือยังไง ละก้เพิ่งเคยเป็นนี่แหละค่ะ

ตามชื่อหัวข้อเลยค่ะ เราแอบชอบคนบนรถไฟฟ้า คือุต้องท้าวความก่อนว่าเราขึ้นรถไฟฟ้าสายนี้(สยาม-อารีย์)เล้วก็เจอเค้าประจำเลยค่ะ ก็มีสบตากันบ้าง แต่สบแบบ สบตากันนานกว่าจะหันหน้าหนีเลยค่ะ เราก็แอบมองเค้าบ้าง

ะ

ทำไมคนที่เราเจอปุ๊บชอบปั๊บเค้ากลับไม่ชอบเรา แต่อีกคนก็ชอบเราอยู่ได้ทั้งๆที่เราไม่ชอบเค้า แล้วชีวิตนี้เราจะเจอคนที่สบตาแล้วใจตรงกันเลยไหมค่ะ

คือมีแฟนแล้วไม่รู้ว่าควรเอาใจใส่ยังใง ต้องทำตัวยังใงไม่ให้เกร็งเวลาอยู่กับเค้า ต้องทำยังใงถึงจะกล้าสบตาเค้า ทำยังใงให้เค้ารู้ว่าเรารักเค้าค่ะ?