ด่าได้ แต่อย่าแรง

นี่เป็นกระทู้แรกของเราห้องนี้เลยนะคะ เรารู้ว่าคงมีกระทู้ในลักษณะที่เราจะขอความเห็นจากทุกคนหลายกระทู้แล้ว ผู้หญิงหลายคนคงตกอยู่ในสภาพเดียวกันกับเราสินะ..

เริ่มเลยนะคะ เรารู้จักคบหากับผู้ชายคนนึงได้3-4เดือนแล้ว เราเป็นรุ่นพี่ เป็นคนที่ตำแหน่งสูงกว่า เงินเดือนมากกว่า มีความพร้อมทุกๆอย่างมากกว่าหมดเลย ไม่รู้เพราะแบบนี้ มันจึงเป็นเงื่อนไขให้เราเป็นฝ่ายเปย์รึเปล่า..

เค้าเป็นเสาหลักของครอบครัว ต้องดูแลรับผิดชอบพ่อที่ไม่สบาย ทั้งที่เงินเดือนก็ไม่มากอะไร เราเลยไม่เคยขอให้เค้าต้องจ่ายอะไรเลยเวลาไปไหนด้วยกัน แต่เค้าก็พยายามจะช่วยจ่ายอะไรที่มันเล็กๆน้อยๆนะคะ  เค้าชอบพูดว่า "เป็นเธอนี่ดีเนอะ มีพร้อมทุกอย่าง อยากจะทำอะไรก็ทำได้" หรือ "อืมม..ก็เธอรวยนี่" เราก็ได้แต่บอกว่าไม่ใช่เลย เรารู้จักหา รู้จักเก็บต่างหาก และเราก็พยายามสอนเค้าจัดสรรเงินต่างๆที่ได้มา หวังให้เค้าสามารถดูแลตัวเอง ครอบครัว และ(ในอนาคต) ตัวเราบ้าง

ทว่า หลังๆมานี้ เค้าเริ่มขอมากขึ้นค่ะ -อยากกินนู่นนี่- -อยากไปเที่ยวที่นั่นที่นี่- -รู้สึกไม่ค่อยดี พาไปหาหมอหน่อย- และแน่นอน เราเป็นคนจ่าย... ที่พีคกว่าคือเราเคยเห็นในกระเป๋าสตางค์เค้าหลายครั้งนะคะ แบงค์พันหลายใบเลย แต่เราไม่กล้าถามหรือพูดอะไรถึงมัน อาจจะรู้อยู่แล้วก็ได้ว่าคำตอบคือการอ้างภาระสารพันของเค้า และหลายครั้ง เราก็รู้ว่าเค้าเปย์ให้รุ่นน้อง เพื่อนฝูง เวลาไปสังสรรค์กัน

ไม่ใช่ว่าเราไม่เสียความรู้สึกนะคะ เสียแน่นอน และความรู้สึกก็ห่างเหินมากขึ้นเรื่อยๆเพราะมันเริ่มเอือมกับการเรียกร้องและความไม่แฟร์ที่เค้าทำกับเรา แต่ก่อนที่เราจะเลิกยุ่งกับเค้า เราอยากถามทุกคน และอาจจะเป็นคำถามที่ผู้หญิงที่ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับเราอยากรู้เหมือนกันก็ได้ว่า
- คนเรามันคิดอะไรอยู่คะ ถึงกล้าทำตัวแบบนี้ได้
- จะมีทางทำให้คนแบบนี้สำนึกได้มั้ยคะ และ
-  แก้เผ็ดยังงัยดีที่สุดคะก่อนจะจบกัน

*อย่างไรก็ตาม ได้โปรด ตามหัวเรื่องเลยค่ะ ด่าได้ แต่อย่าแรง