กระทู้นี้อาจเป็นกระทู้ไร้สาระ แต่เราอยากจะเขียนไว้ เผื่อว่าวันหนึ่งเราจะได้ส่งมันให้กับใครคนหนึ่ง
เริ่มแรกเรื่องของเราเกิดขึ้นที่จังหวัดหนึ่งทางเหนือ บอกเลยว่ามันห่างจากบ้านเกิดเรามากเกือบเก้าร้อยกิโลเมตร อะไรก็แตกต่าง เราลุ่มๆดอนๆอยู่พักใหญ่ ทั้งจากนิสัยเป็นคนมั่นใจในตัวเองมากไป แบบว่าไฟแรงจบใหม่ ไปเจอสภาพที่แบบว่า เช้าชามเย็นชาม ทำให้เราจะดูแรงๆ แถมมีผู้ใหญ่ใจดีคอยให้ท้าย ทำให้คนหมั่นไส้เยอะมาก แต่เหตุการณ์นี้ก็เพียงปีกว่าๆ เมื่อทุกคนได้เรียนรู้ ได้รู้จักเรา จำนวนคนหมั่นไส้ก็หมดลงบ้าง บางคนก็หันมาเอ็นดูและคอยให้กำลังใจเรา แค่เท่านี้ก็พอใจแล้ว เราคิดนะว่าไม่จำเป็นต้องมีใครรักมากมาย แค่ขอมีคนเข้าใจบ้างก็เท่านั้น
เราได้รู้จักกับพี่ผู้ชายคนหนึ่ง มันสิบกว่าปีนะ นานนะ คือ เราจัดงานสัมมนา และเชิญหน่วยงานของพี่เขามาร่วมด้วย บอกเลยเราไม่ได้ใส่ใจสนใจพี่เขาเลย ด้วยยุ่งและคนเยอะ คืองานถือว่าเป็นงานใหญ่ เชิญระดับ 8 ของหน่วยงานมาด้วย จำนวนคนระดับมากกว่าร้อย แต่คือว่า แม้งานจะถูกเตรียมมาอย่างดี แต่มันมีปัญหาเล็กน้อยเกี่ยวกับ อุปกรณ์โสต และทำให้เราได้สังเกตว่ามีคนๆหนึ่งอยู่ในโลกของเรา พี่ที่เรารู้จักให้พี่คนนี้มาช่วยดูให้ เราได้รู้ว่า ถ้าเรามีปัญหาเรื่องคอมพิวเตอร์หรือเครื่องมืออะไร เราจะขอความช่วยเหลือพี่เขาได้
จากเหตุการณ์วันนั้น เมื่อเราเจอพี่เขา เราจะเข้าไปทักทายและพูดคุย และเราก็ได้ทำงานร่วมกันหลายต่อหลายครั้ง ทำให้เรารู้จักพี่เขามากยิ่งขึ้น เขาเป็นคนใฝ่รู้ เขาเป็นคนมีความรู้มาก ทุกครั้งที่เรามีงานที่สำนักงานของพี่เขา เราจะแวะคุยกับพี่เขาตลอด เรารู้สึกว่าเขาเป็นพี่ชายที่ใจดีมากๆ เวลาเรามีปัญหาไม่ว่าจะเรื่องคอมพิวเตอร์ เรื่องกฎ ระเบียบอะไรก็ตาม เราจะนึกถึงพี่เขา
คนที่ดีที่สุดคนหนึ่ง
เริ่มแรกเรื่องของเราเกิดขึ้นที่จังหวัดหนึ่งทางเหนือ บอกเลยว่ามันห่างจากบ้านเกิดเรามากเกือบเก้าร้อยกิโลเมตร อะไรก็แตกต่าง เราลุ่มๆดอนๆอยู่พักใหญ่ ทั้งจากนิสัยเป็นคนมั่นใจในตัวเองมากไป แบบว่าไฟแรงจบใหม่ ไปเจอสภาพที่แบบว่า เช้าชามเย็นชาม ทำให้เราจะดูแรงๆ แถมมีผู้ใหญ่ใจดีคอยให้ท้าย ทำให้คนหมั่นไส้เยอะมาก แต่เหตุการณ์นี้ก็เพียงปีกว่าๆ เมื่อทุกคนได้เรียนรู้ ได้รู้จักเรา จำนวนคนหมั่นไส้ก็หมดลงบ้าง บางคนก็หันมาเอ็นดูและคอยให้กำลังใจเรา แค่เท่านี้ก็พอใจแล้ว เราคิดนะว่าไม่จำเป็นต้องมีใครรักมากมาย แค่ขอมีคนเข้าใจบ้างก็เท่านั้น
เราได้รู้จักกับพี่ผู้ชายคนหนึ่ง มันสิบกว่าปีนะ นานนะ คือ เราจัดงานสัมมนา และเชิญหน่วยงานของพี่เขามาร่วมด้วย บอกเลยเราไม่ได้ใส่ใจสนใจพี่เขาเลย ด้วยยุ่งและคนเยอะ คืองานถือว่าเป็นงานใหญ่ เชิญระดับ 8 ของหน่วยงานมาด้วย จำนวนคนระดับมากกว่าร้อย แต่คือว่า แม้งานจะถูกเตรียมมาอย่างดี แต่มันมีปัญหาเล็กน้อยเกี่ยวกับ อุปกรณ์โสต และทำให้เราได้สังเกตว่ามีคนๆหนึ่งอยู่ในโลกของเรา พี่ที่เรารู้จักให้พี่คนนี้มาช่วยดูให้ เราได้รู้ว่า ถ้าเรามีปัญหาเรื่องคอมพิวเตอร์หรือเครื่องมืออะไร เราจะขอความช่วยเหลือพี่เขาได้
จากเหตุการณ์วันนั้น เมื่อเราเจอพี่เขา เราจะเข้าไปทักทายและพูดคุย และเราก็ได้ทำงานร่วมกันหลายต่อหลายครั้ง ทำให้เรารู้จักพี่เขามากยิ่งขึ้น เขาเป็นคนใฝ่รู้ เขาเป็นคนมีความรู้มาก ทุกครั้งที่เรามีงานที่สำนักงานของพี่เขา เราจะแวะคุยกับพี่เขาตลอด เรารู้สึกว่าเขาเป็นพี่ชายที่ใจดีมากๆ เวลาเรามีปัญหาไม่ว่าจะเรื่องคอมพิวเตอร์ เรื่องกฎ ระเบียบอะไรก็ตาม เราจะนึกถึงพี่เขา