แอบชอบรุ่นพี่

เรื่องมันเริ่มที่ ที่เราไปฝึกงานอ่ะคือครั้งแรกที่เห็นหน้าพี่คนนั้นความรู้สึกแรกมันบอกเลยน่ะว่าอยากคุยด้วยอยากรู้จัก จนกระทั่งมีอยู่ช่วงนึงที่ได้คุยกับพี่คนนั้นมันเป็นอะไรที่แบบว่าโครตดีใจอ่ะ ยิ่งไม่น่าเชื่อไปกว่านั้นคือพี่แกรต้องเป็นคนคุมงานให้เราทุกอย่างตั้งแต่แรกอ่ะ คือทุกครั้งที่ได้ใกล้ชิดได้พูดคุยยิ่งทำให้ดีเข้าไปอีก เราพยายมทุกอย่างเลยน่ะที่จะหาทางติดต่อพี่คนนั้นอ่ะ แต่ด้วยความขี้อายเลยไม่กล้าเข้าไปทักทายหรือเข้าไปขอเฟสขอไลน์แต่ด้วยความที่อยากได้เฟสพี่คนนั้นมากเราเลยทำเป็นแกล้งขอเฟสผู้จัดการแล้วไปตามหาเพื่อนในเฟส บังเอิญดันไปเจอเฟสพี่คนนั้นคือเราโครตดีใจเพราะเราแอดไปพี่คนนั้นก็รับแอดเราคือแบบดีใจเข้าไปอีก คือจริงอยากทักไปน่ะแต่กว่าพี่เค้าไม่คุยด้วย แต่ใครจะไปเชื่อว่าพี่แกรทักเรามา น่ะวินาทีนั้นเป็นอะไรที่โครตๆๆๆดีเลย คือหลังจากนั้นเราก็คุยกันมาเรื่อยๆน่ะ คุยทุกวันหยอกล้อกันทุกวันไม่คิดด้วยซ้ำว่าแกรจะเป็นคนที่ขี้เล่และกวนตรีนมากเถ๊อะพี่เค้าเป็นอะไรที่อยู่ด้วยแล้วมีความสุขและอบอุ่นมาก อยากไปไหนก็พาไป  พี่เค้าค่อยดูแลเราทุกอย่าง ค่อยเป็นห่วงแม้เราไม่สบายเวลาเราร้องไห้ก็มีพี่เค้าก็คอยปลอบใจ ยามมีเรื่องทุกข์ใจก็คอยเป็นที่ระบายให้ คุยด้วยกันหยอกล้อกันทุกวันจนมันทำให้ความรู้สึกของเราเริ่มหวั่นไหวขึ้นทุกวัน เราเคยบอกความรู้สึกออกไปน่ะ แต่ก็ต้องทำเป็นพูดเล่นเพราะว่าไม่อยากให้ความสัมพันธ์แบบนี้มันหายไป เราเองเลยต้องบอกกับพี่เค้าว่างั้นเรามาเป็นพี่น้องกันเน้อ  ถึงตัวเราเองอยากจะเป็นมากว่าคำว่าพี่กับน้อง แต่เราคงคิดไปมากว่านั้นไม่ได้แล้ว เราคงได้แค่แอบชอบแบบนี้ต่อไปมั้ง
#เรื่องราวมันเยอะกว่าที่จะเอามาพิมเป็นตัวอักษรอีกน่ะจะบอกให้ และนี้ก็คงเป็นความทรงจำบางเหตุการณ์ที่อยากเล่าออกมาให้รู้ เรื่องราวดีๆมันมีอีกเยอะ  จนทำให้เราคิดไปเองรึป่าวว่าพี่เค้าก็คงจะมีใจให้เราเหมือนกัน