เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อประมาณสองอาทิตย์ที่แล้วค่ะ อยู่ๆเพื่อนที่เราไปไหนมาไหนด้วยตลอดก็เมินเรา ไม่คุยไม่ถามเราแม้แต่คำเดียว เรารู้จักกับเพื่อนคนนี้ตอนเข้าเรียนปี 1 คบกันมาจนปี 2 ไปไหนมาไหนกันสองคนตลอดแล้ววันนึงเราก็เริ่มที่จะเข้าไปอยู่กับเพื่อนอีกคนซึ่งเขาก็เรียนสาขาเดียวกันกับเราและเพื่อนนั่นแหละค่ะ หลังจากนั้นไม่นานเพื่อนเราก็ไม่คุยกับเราเลย แล้วจากที่ไปไหนมาไหนกับเราตลอดก็เปลี่ยนไปกับเพื่อนอีกคน มันมีเหตุการณ์หนึ่งมี่เรารู้สึกน้อยใจและเสียใจมาก เหตุการณ์แรกก่อนที่เพื่อนเราจะไม่คุยกับเราคือปกติแล้วถ้าเราทำงานหรืออะไรก็ตามอยู่ที่มหาลัย ถ้ายังไม่เสร็จเราก็จะรอกัน แต่วันนั้นไม่คิดที่จะรอเราเลย ปล่อยให้เรานั่งทำงานอยู่คนเดียวส่วนตัวเองไปกับเพื่อนอีกคน เหตุการณ์ต่อมาคือ วันนั้นเป็นวันสอบไฟนอลวันแรก เราสอบเสร็จก่อนเลยออกมายืนรอข้างนอกกับเพื่อนๆในสาขาสักพักเพื่อนเรากับเพื่อนใหม่นาง(เพื่อนสาขา)ก็เดินหัวเราะคุยกันจนมาหยุดอยู่ตรงที่เรายืนอยู่กับเพื่อนอีกสองคน ปกติจะต้องเอ่ยปากถามว่าเราสอบได้มั้ยหรืออะไรทำนองนั้นแต่นี้ไม่ถามแล้วยังเมินเราด้วย ไปกินข้าวปกติจะชวนแต่ก็ไม่ชวน ขนาดเราเดินลงไปที่รถเดินผ่านหน้าเรายังไม่ถามเราสักคำ คิดว่าเราควรจะเสียใจมั้ย ตอนที่คบกับเราแม้ว่าเราจะชวนไปไหนก็ตามน้อยครั้งนักที่จะไปกับเราชวนไปกินข้าวบ้างครั้งก็บอกว่าไม่มีตังบ้าง ขี้เกียจบ้าง ไม่หิวบ้าง แต่พอคนอื่นชวนไปกินหมูกระทะ ตังไม่มีแต่ก็ไปไม่ปฏิเสธเลยน้อยครั้งที่จะปฏิเสธ แต่กับเราปฏิเสธแทบจะทุกครั้งที่เอ่ยปากชวน
ณ ตอนนี้เราไม่รู้เลยว่าความผิดของเราคืออะไร เราทำอะไรให้เขาไม่พอใจรึเปล่า เราเป็นคนที่ไม่ชอบถาม เพราะเราคิดว่าถ้าเขาอยากบอกเขาคงบอกเราไปนานแล้วเดี๋ยวหาว่าเราเซ้าซี้
ตอนนี้เราไม่รู้เลยว่าเขาคิดอะไร แต่ที่เราสังเกตุและรู้สึกมาตลอดคือ เพื่อนคนนี้ไม่เคยแคร์เราเลย เขาแคร์คนอื่นมากกว่าที่จะเป็นเรา คนที่เห็นว่าเขาคือเพื่อน เราแคร์เขา แต่ทำไมเขาไม่แคร์เราเลย มันโคตรเสียความรู้สึกเลย เรารู้ว่าเขาเป็นยังไงแต่เราก็ยังหวังว่าเขาจะไม่ทำกับเราแบบนี้เพราะเขาเป็นคนที่เราไว้ใจ แต่เขาก็ทำเหมือนเราไม่มีตัวตน ตอนนี้นางคงพาลเกลียดเพื่อนและคนที่สนิทกับเราไปด้วย เพราะทุกคนบอกกับเราว่าวันนี้นางมองแปลกๆเพราะปกติถ้าเจอเพื่อนเรา(เพื่อนมัธยมเป็นรูมเมทเราเอง) จะยิ้มให้ไม่ก็ถามไถ่ปกติ แต่ทุกวันนี้มันไม่ใช่
อึดอัดนะกับการที่ต้องทนอยู่กับความรู้สึกแบบนี้ เสียใจ น้อยใจ เสียความรู้สึก ที่เราทนเพราะเราไม่อยากเกลียดใคร
#เรามันพวกปากบอกไม่เป็นไรแต่ใจแ..งโคตรเจ็บ
#อย่างน้อยเราก็ไม่เคยคบเพื่อนเพื่อผลประโยชน์เหมือนกับใครบางคน #เราไม่รู้หรอกว่าเพื่อนรักเรามั้ยแต่อยากให้รู้ไว้ว่าเราโคตรรักเพื่อนของเรเลย
#อาจจะพิมพ์ผิดไปบ้างคงไม่ว่ากันนะคะ😂😂
อยู่ดีๆ "เพื่อน" ก็ไม่คุยด้วยควรทำไงดี??
ณ ตอนนี้เราไม่รู้เลยว่าความผิดของเราคืออะไร เราทำอะไรให้เขาไม่พอใจรึเปล่า เราเป็นคนที่ไม่ชอบถาม เพราะเราคิดว่าถ้าเขาอยากบอกเขาคงบอกเราไปนานแล้วเดี๋ยวหาว่าเราเซ้าซี้
ตอนนี้เราไม่รู้เลยว่าเขาคิดอะไร แต่ที่เราสังเกตุและรู้สึกมาตลอดคือ เพื่อนคนนี้ไม่เคยแคร์เราเลย เขาแคร์คนอื่นมากกว่าที่จะเป็นเรา คนที่เห็นว่าเขาคือเพื่อน เราแคร์เขา แต่ทำไมเขาไม่แคร์เราเลย มันโคตรเสียความรู้สึกเลย เรารู้ว่าเขาเป็นยังไงแต่เราก็ยังหวังว่าเขาจะไม่ทำกับเราแบบนี้เพราะเขาเป็นคนที่เราไว้ใจ แต่เขาก็ทำเหมือนเราไม่มีตัวตน ตอนนี้นางคงพาลเกลียดเพื่อนและคนที่สนิทกับเราไปด้วย เพราะทุกคนบอกกับเราว่าวันนี้นางมองแปลกๆเพราะปกติถ้าเจอเพื่อนเรา(เพื่อนมัธยมเป็นรูมเมทเราเอง) จะยิ้มให้ไม่ก็ถามไถ่ปกติ แต่ทุกวันนี้มันไม่ใช่
อึดอัดนะกับการที่ต้องทนอยู่กับความรู้สึกแบบนี้ เสียใจ น้อยใจ เสียความรู้สึก ที่เราทนเพราะเราไม่อยากเกลียดใคร
#เรามันพวกปากบอกไม่เป็นไรแต่ใจแ..งโคตรเจ็บ
#อย่างน้อยเราก็ไม่เคยคบเพื่อนเพื่อผลประโยชน์เหมือนกับใครบางคน #เราไม่รู้หรอกว่าเพื่อนรักเรามั้ยแต่อยากให้รู้ไว้ว่าเราโคตรรักเพื่อนของเรเลย
#อาจจะพิมพ์ผิดไปบ้างคงไม่ว่ากันนะคะ😂😂