○○○ ถุงมือกวีซีซั่น 2 :: เจ็บไม่หาย โดย.. ถุงมือขอทาน ○○○

เกือบจะหมดแล้วครับ สำหรับ "ถุงมือกวี" ซีซั่น 3 รอบแรกนี้ มาถึงตาของ รหัส B-8 "ถุงมือ หนูแทะ" :D ซีซั่นนี้ มีถุงมือที่ไม่สมบูรณ์เยอะเลย ขาดๆ งี้ เปื่อย งี้ อันนี้ โดนหนูแทะเลย!!!

“ ตนเตือนตน ” 🌼ศศิธร อ่อนแสง แฝงมัวหม่นนภดล ปนสลัว กลั้วความหมองสติตั้ง นึกถึง พึงตริตรองพละต้อง เข้มแข็ง ออมแรงตน 🌼ทุขะเศร้า เงาโศก เคยรกจิตขยะพิษ ฝังใจ ไยสับสนสละห่าง ได้ไหม ในกมลริละพ้น

มาต่อกัน หลังจากทิ้งช่วงมาทั้งวัน ถึงลำดับที่ 9 มาจาก บุคคลผู้มีความมั่นใจ Self-Confidence มีเกินร้อย ให้ชื่อว่า "ฉันเป็นฉันเอง" พร้อมกับ ชื่อหัวข้อกวีว่า "เราเป็นเรา" ในรูปแบบ กล

ท่านแรกของวันอาทิตย์นี้ เป็นถุงมือพาทีคมคายนัก ซักสะอาดไม่พอยังประจักษ์ ค่าความรักลึกซึ้งเกินบรรยาย... ขอเชิญคุณถถถถถถุงมือซักสะอาดดดดดดด...คร๊าบบบบบ... ฟ้าหลังฝน ใฝ่ฝันว่าฟ้าบรรดาลให้พานพบ หน

แล้วก็ มาถึง ท่านสุดท้าย ของสายสุดท้าย D3 มาในชื่อว่า "ถุงมือ ไม่เมา" กับบทกวีเตือนสติคนชอบมาววว (กรรมการก็คนนึง) ครับ ถุงมิือ ไม่เมา จะเตือนสติคนชอบเมา อย่างไรกันบ้าง ? เชิญทัศนาได้ ณ บั

แสงอรุณอ่อนอาบขอบฟ้าใส ลมละไมไล้ลูบภูผาผลาญหม่น หมอกบางบางวางตัวทั่วพงดล โลกเริ่มพ้นพันธนาการแห่งราตรี สรรพสิ่งนิ่งงันในจังหวะคิด เสียงชีวิตแผ่วแว่วแทรกวิถี หยาดเวลาเคลื่อนคล้อยอย่างรอบคี ทุกนาทีมีค่