ผมเป็นคนหน้าตาไม่หล่อ หรือจะเรียกว่าพิการบนใบหน้าก็ได้ และเธอตัว สูงเกือบเท่าตัวผม เป็นคนผิวขาว ผอม ขายาว และก็น่ารัก ยิ้มง่าย หัวเราะง่าย
คือ เธอ ได้บอกเลิกกับแฟนเก่าไป แต่เธอก็ยังวนเวียนที่ยังไม่ลืมแฟนเก่า
แล้วเธอเองก็ร้องไห้ออกมาตอนมาเล่าเรื่องให้ฟังกับเพื่อนๆ
ซึ่งมีผมอยู่ในนั้นด้วย และผมก็เป็นคนที่เห็นน้ำตาขอ ผญ. แล้วรู้สึกสงสารเธอ แต่ตอนนั้นผมทำอะไรไม่ได้ ปลอบใจก็ไม่เป็น
จนกระทั่ง ได้เปิดเทอมที่ 2 เธอก็เรียนตามปกติ แล้วก็รู้จักกันมากขึ้น สนิทมากขึ้น (เมื่อก่อนไม่ค่อยสนิทกัน จะเริ่มมาสนิทกันหลังทำกิจกรรมที่ ม. ด้วยกัน)
แล้วจากนั้น เธอกับผม ก็รู้จักกันในฐานะเพื่อนที่ดีคนหนึ่ง
เวลาที่เธออยากจะไปไหน มักจะให้ผมไปด้วย (ตอนแรกผมก็คิดเอาเองว่าคงให้ผมไปเป็นเพื่อนด้วยมั้งน่ะ ซึ้งผมก็ยังไม่คิดอะไร)
แต่ด้วยที่เธอนั้น มีอะไรก็จะชวนผมไปนู้น ไปนี่ ไปนั้นตลอด (มันทำให้ผมรู้สึกเริ่มคิดไปเองว่า ผมเริ่มแอบชอบเธอเพียงเพราะรู้สึกใกล้ชิด แล้วผมก็ทำให้เธอหัวเราะ และยิ้มได้)
และเธอเป็นคนที่ขยันเรียนเอามากๆ คอยช่วยเหลือเพื่อนในห้องตลอดเวลา ไม่ว่าจะการบ้านที่ค้างคา ก็ช่วยกันทำ (ก็เพื่อนอ่ะน่ะ)
นั้นแหละครับ ผมเป็นคนคิดไปเองฝ่ายเดียว ซึ่งผมก็เคยเกือบจะพูดออกไป ว่าผมชอบเธอ
แต่เธอนั้น ก็ได้โพส FB ในทำนองว่า "ในวันที่บอกเลิก ตอนนั้นก็ไม่ทันได้ทบทวนก่อน แบบประมาณว่า เสี้ยววินาที ที่บอกเลิกไป แต่ในใจมันยังคิดถึงอยู่"ซึ่งเลิกกันมาได้3-4เดือน
ผมก็อธิบายไม่ถูกเช่นกัน ในความคิดของเธอในตอนนี้ แต่บอกตรงๆ
"ผมเริ่มชอบเธอไปแล้ว แต่ในใจก็กลัวเสียเพื่อนไป ตอนนี้ก็จะขึ้นปี 3 แล้ว แต่ในใจมันอัดอั้นไว้ไม่อยู่ โคตรอยากบอกเธอว่าผมแอบชอบอ่ะครับ"
อ้ออีกอย่าง ผมไม่เคยมีแฟนมาก่อน แล้วผมก็ไม่เคยแอบชอบไครจริงจังเท่าคนนี้เลย
แอบชอบเพื่อน ผญ. แต่เค้ายังลืมแฟนเก่าไม่ได้ และกลัวเสียเพื่อนด้วย ทำไงดีครับ
คือ เธอ ได้บอกเลิกกับแฟนเก่าไป แต่เธอก็ยังวนเวียนที่ยังไม่ลืมแฟนเก่า
แล้วเธอเองก็ร้องไห้ออกมาตอนมาเล่าเรื่องให้ฟังกับเพื่อนๆ
ซึ่งมีผมอยู่ในนั้นด้วย และผมก็เป็นคนที่เห็นน้ำตาขอ ผญ. แล้วรู้สึกสงสารเธอ แต่ตอนนั้นผมทำอะไรไม่ได้ ปลอบใจก็ไม่เป็น
จนกระทั่ง ได้เปิดเทอมที่ 2 เธอก็เรียนตามปกติ แล้วก็รู้จักกันมากขึ้น สนิทมากขึ้น (เมื่อก่อนไม่ค่อยสนิทกัน จะเริ่มมาสนิทกันหลังทำกิจกรรมที่ ม. ด้วยกัน)
แล้วจากนั้น เธอกับผม ก็รู้จักกันในฐานะเพื่อนที่ดีคนหนึ่ง
เวลาที่เธออยากจะไปไหน มักจะให้ผมไปด้วย (ตอนแรกผมก็คิดเอาเองว่าคงให้ผมไปเป็นเพื่อนด้วยมั้งน่ะ ซึ้งผมก็ยังไม่คิดอะไร)
แต่ด้วยที่เธอนั้น มีอะไรก็จะชวนผมไปนู้น ไปนี่ ไปนั้นตลอด (มันทำให้ผมรู้สึกเริ่มคิดไปเองว่า ผมเริ่มแอบชอบเธอเพียงเพราะรู้สึกใกล้ชิด แล้วผมก็ทำให้เธอหัวเราะ และยิ้มได้)
และเธอเป็นคนที่ขยันเรียนเอามากๆ คอยช่วยเหลือเพื่อนในห้องตลอดเวลา ไม่ว่าจะการบ้านที่ค้างคา ก็ช่วยกันทำ (ก็เพื่อนอ่ะน่ะ)
นั้นแหละครับ ผมเป็นคนคิดไปเองฝ่ายเดียว ซึ่งผมก็เคยเกือบจะพูดออกไป ว่าผมชอบเธอ
แต่เธอนั้น ก็ได้โพส FB ในทำนองว่า "ในวันที่บอกเลิก ตอนนั้นก็ไม่ทันได้ทบทวนก่อน แบบประมาณว่า เสี้ยววินาที ที่บอกเลิกไป แต่ในใจมันยังคิดถึงอยู่"ซึ่งเลิกกันมาได้3-4เดือน
ผมก็อธิบายไม่ถูกเช่นกัน ในความคิดของเธอในตอนนี้ แต่บอกตรงๆ
"ผมเริ่มชอบเธอไปแล้ว แต่ในใจก็กลัวเสียเพื่อนไป ตอนนี้ก็จะขึ้นปี 3 แล้ว แต่ในใจมันอัดอั้นไว้ไม่อยู่ โคตรอยากบอกเธอว่าผมแอบชอบอ่ะครับ"
อ้ออีกอย่าง ผมไม่เคยมีแฟนมาก่อน แล้วผมก็ไม่เคยแอบชอบไครจริงจังเท่าคนนี้เลย