การชอบหรือปลื้มใครซักคน ไม่ได้หมายความว่าจะต้องเอาเค้ามาเป็นแฟนเสมอไป เพื่อนๆคิดว่าอย่างไรคะ?

เราก็ปลื้มคนนู้นที คนนี้ที แต่เอาจริงๆ ไม่ได้หมายความว่าอยากจะได้เค้ามาเป็นแฟนเสมอไป

เราอาจจะปลื้มที่เค้าดูน่ารัก ดูนิสัยดี อัธยาศัยดี เก่ง มีความสามารถ เลยอยากทำความรู้จัก อารมณ์เหมือนปลื้มดารานักร้องงี้

ถ้าเค้ามีท่าทีสนใจเราบ้าง เราก็สานต่อสิจะรออะไร แต่ถ้าเค้าไม่ได้คิดอะไร ไม่มีท่าทีสนใจเรา เราก็จะไม่ตามตื๊อ ไม่พยายามทำให้เค้าชอบเรา

เป็นได้แค่เพื่อนเราก็โอเคแล้ว

แต่บางทีท่าทีที่เค้ามีต่อเรา อย่างเช่นทำหน้าเขิน ทำตัวไม่ถูก หลบหน้า พูดติดๆขัด ... มันก็ทำให้เราคิดเหมือนกันนะ ว่าคิดอะไรกับเรารึป่าว (ชอบเค้าอยู่แล้วไง เลยมโนว่าเค้าก็ชอบเรางี้ 555)

สุดท้ายตัดสินใจบอกชอบไป เค้าก็บอกว่าไม่ได้คิดอะไรจริงๆ ...

ขนาดไม่คิดอะไรยังทำตัวปกติกับเราไม่ได้

บางทีก็เสียความรู้สึกอะไรหลายๆอย่าง ให้เค้าไปซะเยอะ แต่ต้องมานั่งเงิบเพราะคิดไปเองข้างเดียว

ถ้าทำตัวปกติ คุยกันเหมือนเพื่อนทั่วๆไป ก็คงได้เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันไปแล้ว

เพื่อนๆคิดว่ายังไงกับคำถามของกระทู้นี้คะ หรือเคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้บ้างมั้ยคะ