ผมรู้สึกเบื่อทุกอย่าง ตั้งแต่ตอนเด็กๆ พ่อแม่แยกทาง ผมเป็นผู้ชายคนเดียวในบ้านและเป็นคนเดียวที่เรียนหนังสือ
เจอเหตุการณ์เลวร้าย ผิดหวังอะไรหลายอย่างจนฝั่งใจ ผมเป็นคนไม่ค่อยชอบพูด เงียบๆ ไม่ว่าจะเป็นที่โรงเรียนหรืออะไรก็แล้วแต่
มีเพื่อนน้อยเพราะจะคบแต่เพื่อนที่ผมคิดว่าเขาคุยได้ทุกเรื่องเท่านั้นส่วนเพื่อนคนอื่นก็เฉยๆ เวลาอยู่ที่บ้านชอบอยู่คนเดียวในห้องอยู่กับตัวเอง
ไม่ออกไปเที่ยวที่ไหน บ้างครั้งเวลาที่รู้สึกว่ามันอัดอั้นสุดๆก็จะแอบร้องไห้ ไม่รู้ว่าแบบนี้เรียกโรคซึมเศร้าหรือป่าว ความรู้สึกมันวุ่นวายไปหมด
ที่ยังมีชีวิตอยู่ก็เพื่อแม่คนเดียวเท่านั้น