ขอพื้นที่ระบายค่ะ...
หลายๆ คนเคยประสบแบบเราแน่นอน แต่กรณีเรามันร้ายแรงเพราะเพื่อนร่วมงานแสดงออกชัดเจนมากๆ
ขอท้าวความเล็กน้อย เราเป็นพนักงานใหม่แกะกล่อง เพิ่งเริ่มงานอีกไม่กี่เดือนก็ครบปีแล้ว
เราเป็นคนเงียบเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่ถ้าได้สนิทกันล่ะพูดน้ำไหลไฟดับเลยล่ะ ในออฟฟิศมีกันไม่กี่คนเป็นออฟฟิศเล็กๆ มีกัน 2-3 คน
รุ่นพี่ที่อยู่มาก่อนเขาสนิทกันมาก มากจนเราเข้าไม่ถึง กลายเป็นว่าเขาคุยกันเอง คุยกับเราเฉพาะเรื่องงานเท่านั้น
ใน 1 วันเขาจะพูดกับเราประมาณ 4-5 ประโยค นอกนั้นก็เงียบ ไปกินข้าวด้วยกันเราเดินรั้งท้าย ไม่มีใครเดินคู่กับเรา
แรกๆ ก็โอเคเราไม่คิดอะไรมาก เพราะเราชอบงานมากๆ งานมันใช่ บอสใจดี วิธีคิดมันไปกันได้
แต่กับเพื่อนร่วมงาน ยิ่งเราคุย เราพยายามสนิทสนม สุดท้ายมันก็ไม่สนิทใจกัน มีเหตุการณ์หลายๆ ครั้งที่ทำให้มันชัดเจนมากขึ้น
คือการตั้งไลน์กลุ่มอีกกลุ่ม โดยไม่มีเราอยู่ในนั้น เราดันไปรู้เพราะเขาพูดเรื่องรูปในกลุ่ม แต่เราเช็คในกลุ่มมันไม่มี
วันไหนก็ตามที่ต้องอยู่สองต่อสองกับรุ่นพี่ พี่เขาจะห่อข้าวมากิน ให้เราไปกินข้าวคนเดียว
มีหลายครั้งที่เราถูกว่าแรงๆ ด้วยสีหน้าและท่าทางที่ไม่ชอบเราจริงจิง เราทนนะ พยายามพัฒนาตัวเอง
เรื่องที่เราทำถูกเหมือนมด แต่อย่าได้ผิดขึ้นมาเชียว เรื่องใหญ่มาก
หรือเวลาฝนตกกางร่มกันเป็นคู่ๆ เขาเลี่ยงที่จะเดินคู่กับเราทั้งที่เรามีร่มที่ใหญ่กว่า เอาตรงๆ นะ รู้สึกไร้ตัวตนมาก
เหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลกใบนี้ เศร้าาาา
ถ้าไม่ชอบงาน ไม่ชอบบอส เราคงไปนานแล้ว เรากลับมาคิดทบทวนว่ามันเกิดจากเรารึเปล่า ? หรือเพราะเราเงียบเกินไป
แต่ไม่ใช่ เพราะเวลาเราไปทำงานนอกสถานที่ เราสนิทกับพนักงานบริษัทอื่นที่ร่วมงานได้ง่ายมาก สนิทถึงขั้นเล่าเรื่องส่วนตัวให้ฟังได้เลย
แม้วัยวุฒิจะต่างกันแต่เราสามารถพูดคุยกับคนอื่นๆ ได้ เรามีตัวตนทุกครั้งที่ไปทำงานนอกสถานที่
ไปกินข้าวเราแชร์กัน พูดคุยสนุกสนานมาก ผิดกับตอนอยู่ออฟฟิศเลย เราไม่มีความสุขเลย
เหมือนคนบนฟ้าได้ยิน โชคชะตาฟ้าเปิด ทำให้เรามีโอกาสได้งานใหม่ พร้อมจะให้เราเริ่มงานได้ทันทีที่ลาออกจากที่นี่
ด้วยเงินที่มากกว่า เป็นออฟฟิศขนาดใหญ่ ซึ่งแน่นอนคนเยอะกว่าแน่ๆ ตอนนี้เป็นช่วงเวลา การตัดสินใจ อีกครั้ง
นั่นเป็นมูลเหตุที่ทำให้เรามาขอคำแนะนำจากเพื่อนๆ ในวันนี้ ... เรากำลังหนีเพื่อนร่วมงานอยู่ ทั้งที่เรารักงาน รักบอส รับบริษัทมาก
เงินเดือน ณ ปัจจุบัน 18K ไม่มีโอที บริษัทใหม่อัพมานิดหน่อย 20K มีค่าล่วงเวลา แต่อยู่ไกลต้องเสียค่ารถเยอะกว่าปกติ
เนื้องานคล้ายกันในเมื่อเราชอบงานนี้ เป็นไปได้ว่าเราอาจจะชอบงานใหม่ด้วย
แต่กับเพื่อนร่วมงาน เราต้องเสี่ยงว่าจะไปเจอแบบเดียวกับที่เคยเจอไหม บอสจะใจดีหรือเปล่า ?
เราควรเสี่ยงไหม ? หรือจะทนเสียสุขภาพจิตต่อไป เรากังวลว่าจะเจอเพื่อนร่วมงานแบบเดิม เพราะนี่เพิ่งจะเป็นออฟฟิศที่ สอง
หรือทุกออฟฟิศมันเป็นแบบนี้อยู่แล้ว เป็นไปได้ไหมที่สักวันเราจะสามารถสนิทกับรุ่นพี่ที่นี่ได้ เพราะนี่ก็เกือบปีแล้วยังไม่สนิทเลย
เราอยากมีเพื่อน เพราะมันมีผลกับจิตใจเรา เรากลัวเป็นบ้า เรากลัวอายุสั้นเพราะเครียดเรื่องนี้
ลึกๆ ในใจเราไม่อยากไป เรารักงาน เราโอเคกับบอส
แต่คำเดียว คือ เราไม่มีความสุขที่จะอยู่กับเพื่อนร่วมงาน เราควรไป หรือ อยู่ต่อดี ??????
ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคำแนะนำ และพื้นที่เล็กๆ ให้เราได้ระบาย
ชอบงาน ชอบบอส .. แต่ไร้ตัวตนในออฟฟิศ
หลายๆ คนเคยประสบแบบเราแน่นอน แต่กรณีเรามันร้ายแรงเพราะเพื่อนร่วมงานแสดงออกชัดเจนมากๆ
ขอท้าวความเล็กน้อย เราเป็นพนักงานใหม่แกะกล่อง เพิ่งเริ่มงานอีกไม่กี่เดือนก็ครบปีแล้ว
เราเป็นคนเงียบเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่ถ้าได้สนิทกันล่ะพูดน้ำไหลไฟดับเลยล่ะ ในออฟฟิศมีกันไม่กี่คนเป็นออฟฟิศเล็กๆ มีกัน 2-3 คน
รุ่นพี่ที่อยู่มาก่อนเขาสนิทกันมาก มากจนเราเข้าไม่ถึง กลายเป็นว่าเขาคุยกันเอง คุยกับเราเฉพาะเรื่องงานเท่านั้น
ใน 1 วันเขาจะพูดกับเราประมาณ 4-5 ประโยค นอกนั้นก็เงียบ ไปกินข้าวด้วยกันเราเดินรั้งท้าย ไม่มีใครเดินคู่กับเรา
แรกๆ ก็โอเคเราไม่คิดอะไรมาก เพราะเราชอบงานมากๆ งานมันใช่ บอสใจดี วิธีคิดมันไปกันได้
แต่กับเพื่อนร่วมงาน ยิ่งเราคุย เราพยายามสนิทสนม สุดท้ายมันก็ไม่สนิทใจกัน มีเหตุการณ์หลายๆ ครั้งที่ทำให้มันชัดเจนมากขึ้น
คือการตั้งไลน์กลุ่มอีกกลุ่ม โดยไม่มีเราอยู่ในนั้น เราดันไปรู้เพราะเขาพูดเรื่องรูปในกลุ่ม แต่เราเช็คในกลุ่มมันไม่มี
วันไหนก็ตามที่ต้องอยู่สองต่อสองกับรุ่นพี่ พี่เขาจะห่อข้าวมากิน ให้เราไปกินข้าวคนเดียว
มีหลายครั้งที่เราถูกว่าแรงๆ ด้วยสีหน้าและท่าทางที่ไม่ชอบเราจริงจิง เราทนนะ พยายามพัฒนาตัวเอง
เรื่องที่เราทำถูกเหมือนมด แต่อย่าได้ผิดขึ้นมาเชียว เรื่องใหญ่มาก
หรือเวลาฝนตกกางร่มกันเป็นคู่ๆ เขาเลี่ยงที่จะเดินคู่กับเราทั้งที่เรามีร่มที่ใหญ่กว่า เอาตรงๆ นะ รู้สึกไร้ตัวตนมาก
เหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลกใบนี้ เศร้าาาา
ถ้าไม่ชอบงาน ไม่ชอบบอส เราคงไปนานแล้ว เรากลับมาคิดทบทวนว่ามันเกิดจากเรารึเปล่า ? หรือเพราะเราเงียบเกินไป
แต่ไม่ใช่ เพราะเวลาเราไปทำงานนอกสถานที่ เราสนิทกับพนักงานบริษัทอื่นที่ร่วมงานได้ง่ายมาก สนิทถึงขั้นเล่าเรื่องส่วนตัวให้ฟังได้เลย
แม้วัยวุฒิจะต่างกันแต่เราสามารถพูดคุยกับคนอื่นๆ ได้ เรามีตัวตนทุกครั้งที่ไปทำงานนอกสถานที่
ไปกินข้าวเราแชร์กัน พูดคุยสนุกสนานมาก ผิดกับตอนอยู่ออฟฟิศเลย เราไม่มีความสุขเลย
เหมือนคนบนฟ้าได้ยิน โชคชะตาฟ้าเปิด ทำให้เรามีโอกาสได้งานใหม่ พร้อมจะให้เราเริ่มงานได้ทันทีที่ลาออกจากที่นี่
ด้วยเงินที่มากกว่า เป็นออฟฟิศขนาดใหญ่ ซึ่งแน่นอนคนเยอะกว่าแน่ๆ ตอนนี้เป็นช่วงเวลา การตัดสินใจ อีกครั้ง
นั่นเป็นมูลเหตุที่ทำให้เรามาขอคำแนะนำจากเพื่อนๆ ในวันนี้ ... เรากำลังหนีเพื่อนร่วมงานอยู่ ทั้งที่เรารักงาน รักบอส รับบริษัทมาก
เงินเดือน ณ ปัจจุบัน 18K ไม่มีโอที บริษัทใหม่อัพมานิดหน่อย 20K มีค่าล่วงเวลา แต่อยู่ไกลต้องเสียค่ารถเยอะกว่าปกติ
เนื้องานคล้ายกันในเมื่อเราชอบงานนี้ เป็นไปได้ว่าเราอาจจะชอบงานใหม่ด้วย
แต่กับเพื่อนร่วมงาน เราต้องเสี่ยงว่าจะไปเจอแบบเดียวกับที่เคยเจอไหม บอสจะใจดีหรือเปล่า ?
เราควรเสี่ยงไหม ? หรือจะทนเสียสุขภาพจิตต่อไป เรากังวลว่าจะเจอเพื่อนร่วมงานแบบเดิม เพราะนี่เพิ่งจะเป็นออฟฟิศที่ สอง
หรือทุกออฟฟิศมันเป็นแบบนี้อยู่แล้ว เป็นไปได้ไหมที่สักวันเราจะสามารถสนิทกับรุ่นพี่ที่นี่ได้ เพราะนี่ก็เกือบปีแล้วยังไม่สนิทเลย
เราอยากมีเพื่อน เพราะมันมีผลกับจิตใจเรา เรากลัวเป็นบ้า เรากลัวอายุสั้นเพราะเครียดเรื่องนี้
ลึกๆ ในใจเราไม่อยากไป เรารักงาน เราโอเคกับบอส
แต่คำเดียว คือ เราไม่มีความสุขที่จะอยู่กับเพื่อนร่วมงาน เราควรไป หรือ อยู่ต่อดี ??????
ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคำแนะนำ และพื้นที่เล็กๆ ให้เราได้ระบาย